”Anne-Lies?” Ze wenkt me vanaf de bank waar ze tussen twee andere vrouwen zit. “We komen er niet uit…” Tot vandaag kenden we elkaar nog niet, al stond ze al heel lang op mijn e-maillijst. De hele
Bijna twee jaar geleden kreeg ik er een nieuwe rol bij: suikertante van de volgende generatie. Mijn suikerkind kreeg een baby. Inmiddels is dat zachte babyhoofdje veranderd in een lekkere bos haar, stevige schoenen en
‘Niemand weet het eigenlijk, maar ik ben enorm suïcidaal. Ja, ik krijg behandeling en heb allerlei interventieplannen. Super, natuurlijk… tenminste, als ze zouden helpen. Of ik dat ook zeg tegen de hulpverlener? Uh, heel eerlijk:
Ken je dat gevoel dat je de ochtend begint met een verse kop koffie en je aantekenboek openslaat, maar ergens voelt dat het vuur op de ‘automatische piloot’ staat? Je houdt van wat je doet,
Ik zie mezelf nog de aula binnenlopen. Ik kijk rond en zie in de verte een trui. Gestreept. Turquoise en paars. Precies de trui die ik aanheb. Ik wil door de grond zakken. Want zo’n
In aanloop naar mijn schrijfweek in Granada spreken mijn lief en ik over mijn werk. “Waarom doe jij eigenlijk wat je doet?” Ik staar hem aan, ongeloof maakt plaats voor verbazing. En dan voel ik mijn vuurtje
“Doe dan, doe dan…” hoor ik een jonge vrouw streng zeggen. Ze ziet er schichtig uit, bijna verwilderd. Ik passeer haar in de parkeergarage van het ziekenhuis. In een rolstoel voor haar zit een oudere
Soms irriteert het me mateloos: zo’n hippe quote die voorbijkomt op je tijdlijn. Zo’n uitspraak die enerzijds wel iets raakt, maar tegelijkertijd zo vaak gebruikt wordt dat het een leeg containerbegrip is geworden. Toch vind
Mijn dochter is op 12 augustus jarig en we vieren het met een fantastisch verjaardagsreisje. Een weekje Frankrijk, op een heerlijk rustige plek. We hebben een stacaravan op een uitgestrekt terrein waar we het rijk
“Zit ik daar op dat goddelijks strand en het me-time gevoel zakte steeds weg, het enige wat ik kon denken was: zo wil ik na de zomer echt niet meer verder.” Karlijn kijkt me over
De raampjes van mijn elegante, maar niet zo jonge auto heb ik naar beneden gedraaid. Ik heb natuurlijk airco, maar hoe heerlijk is het om met een raampje open over de weggetjes in het buitengebied
Als jong meisje werd ik al geprezen om het sterk zijn. Na het overlijden van mijn vader hoorde ik hoe mijn moeder bekrachtigd werd omdat ze haar verdriet niet liet zien: “Laat niet merken aan
Snel leg ik mijn hand op de pagina. Ik wil de woorden van ons telefoongesprek van vorige week niet kwijtraken. Sommige gesprekken verdienen namelijk een plek op papier. Terwijl de wind onder de parasol door
Over een paar weken word ik zestig. Best wel een dingetje, vind ik. Een mijlpaal, zo’n rond getal. Ik hoor je denken: ‘Een getal is maar een getal.’ Dat klopt, maar toch… In gedachten ga
“Stop maar een geel doekje in je navel.” Ze buigt zich iets naar me toe terwijl ze het zegt. “Het helpt je om wat steviger in je schoenen te staan in deze roerige tijd.” Ik
Schrijf je hier in om wekelijks de nieuwste blogs te ontvangen.
