Als slim en gevoelig mens heb je waarschijnlijk al meerdere boeken over psychologie gelezen, podcasts geluisterd of online cursussen gedaan. Je begrijpt je patronen perfect. Je wéét dat die constante bewijsdrang of die angst voor afwijzing te maken heeft met vroeger. Maar weten is helaas iets anders dan voelen…
Vroegkinderlijk trauma slaat zich op in je zenuwstelsel, niet alleen in je gedachten. Daarom kun je jezelf er niet ‘uit denken’. Het vraagt om een veilige bedding waarin je lichaam mag gaan begrijpen dat het nu veilig is.
Wat kan zo’n veilige bedding je brengen?
Uit eigen ervaring kan ik vertellen dat het veilig leren voelen bij jezelf het grootste verschil maakt ten opzichte van alles wat ik ooit eerder deed aan therapie en zelfontwikkeling. Analytisch kon ik herkennen dat ik in een patroon zat, en vaak ook waar het vandaan kwam. Maar mijn frustratie was dat er in de onderlaag van mijn innerlijk systeem niets veranderde. Nu ben ik erachter dat het samenhangt met hele jonge traumadelen die opgeslagen liggen in mijn zenuwstelsel. Deze delen hebben vooral aanwezigheid nodig, niet zozeer woorden. En dit gaat in kleine momenten; niet zo vlug als mijn mind dat zou willen. Echter, wat ik merk is dat de verandering wel duurzaam is. Nu ik contact krijg met mijn onderlaag, kan ik patronen ‘doorbreken’ wat me jaren niet lukte. Dolblij ben ik daarmee.
Zelfkritiek als reactie
Misschien herken je het ook, dat als je jezelf terugvindt in een patroon – zoals langer scrollen dan je lief is, dingen eten die je eigenlijk niet wilt, meer alcohol drinken dan je wenst – er daarna zelfkritiek komt. Je weet het zo goed en toch doe je het weer. Naar is dat hè, deze innerlijke afbreuk aan jezelf.?Er zit een logica in dat je dit zo doet.
Je innerlijke criticus probeert je te beschermen
Als je slim en gevoelig bent, heb je vaak een enorme innerlijke criticus. Die stem die zegt dat je nóg harder moet werken, of dat je het nooit goed genoeg doet, of dat je niets waard bent ,of dat het je nooit gaat lukken… Soms word je doodmoe van dat stemmetje.
Vanuit Internal Family Systems (IFS) kijken we hier heel anders naar: die criticus is geen weeffout in jouw karakter., het is een ‘beschermer’. Een deel van jou dat vroeger, toen je klein was, een strategie heeft ontwikkeld om jou veilig te houden. Door zélf al heel streng voor jezelf te zijn, voorkwam je dat anderen je konden kwetsen of afwijzen. Je criticus is niet je vijand. Het is een uitgeput deel dat al heel lang een te grote taak draagt. En die reageert op jouw onderlaag in je innerlijk systeem. Ze haken op elkaar in.
In mijn therapie gaan we niet vechten tégen dit soort patronen, we gaan er mét compassie naar luisteren, zodat het mag ontspannen en de onderliggende pijn eindelijk kan helen.
Je hoeft het niet meer alleen te dragen
Als kind heb je al heel vroeg geleerd om sterk te zijn. Om te scannen wat de omgeving nodig had en je eigen behoeften te parkeren. Die overlevingsstrategie heeft je ver gebracht, maar nu merk je dat het je blokkeert. Je zit vast in patronen die niet meer voor je werken.
In mijn therapiesessies hoef je niet ‘sterk’ te zijn of het perfect te verwoorden. We gaan voorbij het praten en kijken naar wat er in de onderlaag gehoord wil worden.
Voel je dat je klaar bent om deze patronen zachtjes te ontrafelen en te transformeren? Stuur me een berichtje voor een vrijblijvende kennismaking.
