Vroeger was ik blauw, hartstikke blauw. De kleur van het keelchakra dat staat voor communicatie. Het lijkt of blauw in mijn DNA zit, ik groeide er echt mee op. Lichtblauw was als kind altijd mijn
Op 1 februari 2022 staan zon en maan samen op 12 graden 20 in Waterman. Met deze donkere maan viert de halve wereld feest, want het valt tegelijk met Imbolc en met het Chinees nieuwjaar.
Ik stelde mijn man de bekende vraag: “Stel dat je op je sterfbed ligt en achterom kijkt naar je leven. Is er dan iets waar je spijt van hebt? Iets wat je achteraf toch eigenlijk
Zondag is voor mij blogdag. Ik breng een bezoek aan de website van Anna van der Vaart, een medium die ik al vaker heb bezocht, op zoek naar inspiratie. Het maakt dat ik terugdenk aan
Mijn vinger hangt boven de ‘verzenden’-toets. Ik heb een flashback naar het voorjaar van 2021. Naar de ochtend waarop ik ineens ‘Lunaris’ had afgeschreven en hoe het voelde toen dat moment veel eerder kwam dan
Terwijl ik in Spanje op het zand in de zon aan zee lig, denk ik aan een veel gehoorde uitspraak in mijn leven: zand erover. “Ik lijk wel een Sahara met 49 jaar aan zand”
Leven met de seizoenen vind ik zalig. En ik ben niet de enige, want ik zie steeds meer mensen vragen naar de kleuren van de seizoenen en dan met name de invloed van de kleur
Verleden week werd ik enorm geraakt door Lieke, een van mijn klanten. Ze zei een zinnetje dat me ontroerde. “Ik weet nu dat ik veel slimmer ben dan mijn hoofd alleen.” Het raakte me zo
Nu mijn studie transitiemanagement er bijna op zit, betekent dat tijd voor reflectie. Tijd om stil te staan bij mijn geleerde lessen en wat ik mee ga nemen de toekomst in. Ik ben echt ongelofelijk
Ik wil me even voorstellen, want de lezers van Blogzinnig kennen mij nog niet. Ik ben pas begonnen hier. En de komende tijd neem ik jullie mee in Zijnsoriëntatie en mijn kijk op de wereld.
Mijn dienst begint om 7.30 uur. Het is een één op één dienst met Marcel, een jongen in de 20. Hij heeft in korte tijd al op diverse woonplekken gewoond vanwege zijn onvoorspelbare gedrag. Sinds
Heel lang geleden (nee, geen sprookje) werd ik gebeld door een mevrouw of ik haar met het interieur kon helpen. Ik was nog niet zo heel lang ontwerper, misschien 3 jaar. Ze had via via
De ziel is er een beetje uit. Ik mis haar. Ik coach nog met evenveel inzet en enthousiasme, maar de zin is soms weg. Daar baal ik van, daar wil ik iets mee. Long Covid
Vanuit de handgeknoopte hangmat, op de grote houten veranda lijkt al het ’moeten’ van mij af te glijden, geen tijdsdruk, gewoon simpel weg zijn. Hier alleen in de overweldigende natuur dwaal ik met mijn gedachten
Het is herfst, 2012. Ik ben met de honden op pad, maar kan al vlak na de oprit niet meer verder. De pijn in mijn linkerheup is intens, het huilen staat me nader dan het
Schrijf je hier in om wekelijks de nieuwste blogs te ontvangen.
