Ik zit in de wachtkamer bij de huisarts. In plaats van, uit gewoonte, mijn telefoon te pakken en doelloos te scrollen op social media, besluit ik een tijdschrift te kiezen uit het rek naast me. Het wordt Psychologie Magazine. Ik sla het blad open en mijn oog valt direct op de volgende quote: “Wat wij als veerkrachtig beschouwen kan ook betekenen dat iemand stelselmatig over zijn eigen grenzen gaat.” Ik houd onbewust mijn adem in. Die komt wel even binnen. Meteen denk ik aan mijn bezoek van gisteren aan de fysiotherapeut.
We proberen de oorzaak van mijn gespannenheid te verklaren
Mijn fysiotherapeut behandelt mij met behulp van dry needling om mijn gespannen spieren te ontspannen (zie ook het blog Mijn energie terug dankzij een speldenprik). Dat zijn de naweeën van mijn auto-ongeluk van zes jaar eerder. Het is nog pijnlijker dan anders en hij constateert dat ik gespannen ben. Ik ben me er niet bewust van. We proberen samen de mogelijke oorzaak van mijn gespannenheid te verklaren.
Ik vertel hem hoe mijn vrije dagen eruitzien. In ons prachtige huis en onze nog mooiere tuin is altijd wat te doen. De weekenden zijn manlief en ik eigenlijk non-stop bezig met allerlei klussen. Bovendien is het nu oogsttijd en liggen de courgettes, appels en aardappelen klaar om verwerkt te worden. Ik werk 28 uur als echoscopist en ben daarnaast bezig om mijn eigen bedrijf op te zetten met behulp van een training van businesscoach Veronique Prins (Ondernemen kan ik leren, toch?). Vandaag, mijn vrije maandag, ga ik lunchen met een vriendin en daarna op bezoek bij mijn oudste dochter in Utrecht.
Ondertussen voel ik de tranen prikken
Hij vraagt me wat ik zou doen als ik de dag helemaal voor mijzelf zou inrichten. Ik antwoord dat ik zou wandelen, wat yoga-oefeningen zou doen en o ja, lezen! Want daar kom ik nooit aan toe. Ik zeg snel dat ik de dingen die ik vandaag ga doen óók heel fijn vind. Ondertussen voel ik de tranen prikken en ik weet niet eens precies waarom.
Ik baal dat ik in een oude valkuil ben gestapt
Ik kan ze niet tegenhouden en even later rollen ze toch over mijn wangen. Hij vertelt me dat hij me voor een deel kan helpen mijn gespannen spieren te ontspannen met zijn naalden. Maar dat ik toch echt zélf het grote werk dien op te knappen. En dat heeft te maken met mindset. Mijn brein anders programmeren. Rust inbouwen. Ik baal dat ik, zonder het bewust te zijn, toch weer in een oude valkuil ben gestapt. Veel te veel doen zonder te voelen hoe het met me is en wat ik nodig heb. Hij geeft me ontspanningsoefeningen mee en we spreken over twee weken weer af.
Ondertussen houd ik mijn klachten zelf in stand
Op de fiets terug naar huis overdenk ik ons gesprek. Hoe is het mogelijk? Ik als leefstijlcoach weet het toch allemaal zo goed? Hoe je regie hebt over je eigen gezondheid? En ondertussen houd ik mijn fysieke klachten zelf in stand. Daar ga ik dan met het opbouwen van mijn bedrijf. Als het mij al niet lukt…. Ik realiseer me dat dit niet echt helpende gedachten zijn. Ik laat het voor nu en besluit het er straks met mijn man over te hebben.
Hij houdt me stevig vast
Ik heb mijn lief al ingelicht en als ik thuiskom staat hij me al op te wachten. Hij geeft me een knuffel en houdt me stevig vast. Dat voelt fijn! We bespreken wat er is gebeurd. Ook hij herkent het alsmaar doorgaan. We hebben vaker afgesproken elkaar hierop aan te spreken. Om vervolgens toch door te gaan op de oude voet. Het resultaat daarvan is dat van het ene op het andere moment de energie totaal op is. We hebben onze grenzen niet gevoeld. Of wel gevoeld, maar genegeerd.
We spreken elkaar aan als we terugvallen in oud gedrag
We spreken af om het nu écht anders te gaan doen. Na het werk gaan we wandelen, fietsen of lekker onze sauna in. ’s Avonds doen we nog wat klussen (als die er liggen) tot uiterlijk een uur of negen. Tv kijken doen we alleen als we dat willen in plaats van doelloos zappen, zoals dat nu gaat. En eindelijk heb ik die meditatie-app gedownload die al zo lang op mijn verlanglijstje stond. Dan kunnen we de avond afsluiten met een meditatie waarna we ontspannen kunnen gaan slapen. We spreken nogmaals af dat we elkaar aanspreken als we zien dat we terugvallen in oud gedrag.
Inchecken bij mezelf
Terugkomend op de quote. Ik herken het enorm én ik ben ook blij met die veerkracht. Het heeft ervoor gezorgd dat ik heel wat moeilijke momenten in mijn leven heb doorstaan. Ik besluit dat ik vanaf nu een paar keer per dag incheck bij mezelf en mezelf de vragen stel:
– hoe is het nu met mij?
– en: wat heb ik nodig?
