Het is alweer half september en de eerste stormachtige buien trekken over Nederland. De regen tikt in een hoog tempo tegen de ramen, de files worden langer en de dagen korter. De vakanties zijn voor de
Het is maandagochtend 15 september, de zon schijnt en het voelt nog als zomer. Niet meer zo ontzettend heet, maar wel echt als een weldadige zomerdag in Andalusië. Ik haal Pauline, mijn coachklant, op bij
Nog een paar dagen en dan vliegen mijn lief en ik naar de Spaanse zon. Hoewel we een prachtig voorjaar en een mooie zomer achter de rug hebben, verlang ik naar het gevoel van de
“Gaat het lukken met de presentatie vandaag?” Ik kijk op van mijn werk en voel mijn twijfel bij haar vraag. De presentatie is een van mijn doelen voor deze twee dagen op een prachtige locatie
Ik zie haar zitten in dit gezellige strandtentje, waar ik graag werk. Haar rug wat gebogen en soms wegkijkend van haar scherm, verlangend naar de zee buiten. Door mijn oogharen vang ik haar digitale agenda.
Eindelijk is het zo ver: de Schrijfweek Granada van Marije. Met het schrijven van mijn levensverhaal kan ik wel wat ondersteuning gebruiken. Het is warm als ik aankom en ik krijg meteen een heerlijk relaxt
Dit boek stond al lange tijd op mijn verlanglijstje vanwege de lovende recensies én omdat het verhaal zich afspeelt in Spanje. Al op pagina 41 brengt het boek mij thuis in Granada, omdat de hoofdpersoon,
Ze ploft naast me op de bureaustoel op kantoor, opent haar tas en legt haar spullen op het bureau. Met mijn blik naar rechts sla ik haar gaande, waardoor mijn getyp op het toetsenbord tot stilstand
“Ingrid, heb je nu even tijd om te bellen? Het is echt zo leuk en heel belangrijk!” Haar stem klinkt opgewekt en helder in mijn oor. Ik manoeuvreer het boodschappenkarretje met één hand door de
Het is soms lastig om iemand in langdurige rouw te begrijpen. Je hoort dan opmerkingen als: ‘Ik word er moe van dat mensen zo lang in rouw blijven hangen. Wordt het niet eens tijd dat ze
Zo met mijn voeten in het mooie lichtgelige zand ontspan ik me. Heerlijk om me nog even te laten verwarmen door de zon. Ronald is bij de juwelier op de hoek van de straat. Nadat
Ik draag mijn jongste kleinzoon van een half jaar op mijn arm. Hij ligt met zijn hoofd tegen mijn schouder en huilt een beetje. Hij heeft net gespeeld, veel aandacht gekregen van andere familieleden, en zijn
Schrijf je hier in om wekelijks de nieuwste blogs te ontvangen.
