Mijn tussenfase: van een oude naar een nieuwe jas?

Bam! Ik kijk naar de kustlijn en zie in de lucht de speelsheid van de kite matrassen. Een veelheid aan kleuren en beweging. Spelend met de golven en de wind. In perfecte harmonie met elkaar. Het is net of er een rituele dans voor mijn ogen wordt opgevoerd. Ritmisch en gracieus tegelijkertijd. De mens vormt een eenheid met de lucht, wind en de zee als één natuurlijk geheel.

Wat een geweldig gevoel moet dat geven. Door het water te klieven, het omhoog spattende water te voelen tot op je wangen. Het zilte nat op je lippen. Bij momenten loskomend van de zee. Gedragen door de lucht, zwevend, als een zeemeeuw die op de thermiek stil in de lucht hangt. En dan, bam! Oeps die ging iets te hard naar beneden.

Liefdevol plezier
Ik kijk van een afstandje toe. De wind speelt met mijn haren. Zelf ben ik onbeweeglijk, gefascineerd door het schouwspel. Af en toe brengt de wind wat zandkorrels mee die ik voor mijn ogen zie rondstuiven. Het zonnetje schijnt even om het hoekje. Peinzend kijk ik naar het plezier in de lucht van de matrassen. Wat een plezier haalt iedereen uit heel andere activiteiten, uit situaties, momenten, natuur, interacties en samenwerkingen. Alle activiteiten die je leuk vindt hebben de kenmerken van liefdevol plezier. Je voelt je hart opzwellen en een glimlach verschijnt op je gezicht. Je kijkt ernaar uit en als je ze doet bestaat de tijd niet, je bent in de flow. En later gloei je nog na en straal je het uit. Zo’n fijn gevoel.

De veiligheid van mijn oude jas
Ik denk aan al mijn eigen activiteiten, mijn werk, het schrijven, het organiseren van events bij Koozie en ik heb het gevoel dat ik in een tussenfase ben beland. Hangend in de lucht en nog niet wetend waar ik zal landen. Zo’n moment dat je weet dat je een nieuwe jas nodig hebt, maar nog geen afscheid kunt nemen van de warmte, de oude bekende geur en veiligheid van die oude jas. En toch weet ik dat als het zo ver is, ik die nieuwe jas zal kopen en de oude zal afdanken.

Ik ben een beetje bang om mijn oude jas los te laten. Het voelt inderdaad als af-danken terwijl ik nog niet weet of de nieuwe jas net zo lekker zit. Wat het me gaat brengen als ik deze draag. Kom ik ook met een Bam! in de werkelijkheid van de nieuwe jas of wordt het een beheerste glijvlucht en kan ik rustig mijn nieuwe plek innemen? Zo’n fase dus…

Ik kom even op adem
Mijn boek ‘Jouw kern van waarde’ ligt bij de redacteur en ter beoordeling bij mijn favoriete uitgever. Ik heb het losgelaten en kom even op adem. Dat wat het me gebracht heeft aan inzichten en ontwikkeling krijgt de tijd om te integreren, zodat ik klaar ben als over een enkele weken de reactie komt. En de volgende stap naar de daadwerkelijk publicatie en boeklancering in zicht komt. Of ik er dan klaar voor ben? Ik vertrouw er maar op dat ik op tijd een nieuwe jas heb!

Hoe zit het met jouw oude jas? Heb je in de vakantie ook gemijmerd en je afgevraagd of een nieuwe jas niet beter is? Werd je enthousiast van deze gedachte, dan is het misschien tijd om eens rond te kijken naar een nieuwe jas. Alleen het kijken geeft al plezier.

2 thoughts on “Mijn tussenfase: van een oude naar een nieuwe jas?”
  1. Ik ben ook zeker aan het rondkijken naar een nieuwe jas. Een heerlijke kleurrijke jas waar ik ruim in kan verblijven. Die ik uit kan trekken en af en toe aan mijn geliefde boom kan hangen. Ik kijk met verlangen uit naar jouw boek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *