Author:

Jellie Pijpers

Waar is mijn intuïtie?

Ik drentel heen en weer, alles is gedaan. Ik wil iets op de post doen, maar heb het adres nog niet. Jeetje wat voel ik me onrustig. Dan maar schrijven. Ik zit te mijmeren. Voel me niet verbonden. Melancholisch en kwetsbaar. Zo’n melancholie waarvan ik weet en voel dat ik uit verbinding ben met mijzelf. …
Read more

Is het hopisme of gewoon slachtoffergedrag?

Ongelooflijk hoeveel keer ik in de afgelopen maanden het woord hoop heb gehoord. ‘Laten we snel hopen dat het voorbij is.’  ‘Hopelijk gaan we weer snel naar normaal.’ En nog zo een: ‘Nou het beste, hopen dat we snel weer naar kantoor kunnen. Of een borrel halen. Of een feestje vieren. Of elkaar weer kunnen knuffelen.’ …
Read more

Een compassievolle sollicitatieronde

De realiteit van de wereld overdondert me tegenwoordig regelmatig en daagt me uit om in compassie met mijzelf en de ander te blijven. Te zien en mee te leven met het leed van de ander, het te voelen en er in liefde naar te kijken zonder er ingezogen te worden. Vanuit de acceptatie en het …
Read more

Ik kom uit de kast

Jij? Ja ik! Waarom zou ik anders zijn dan alle LHBT’ers (lesbisch, homo, biseksueel, transgender)? Je eigen waarachtigheid leven, niet geleid door de buitenwereld, is een kernvraag voor iedereen. Dus ook voor mij. Het is een proces dat bij mij heeft geresulteerd in het boek Jouw kern van waarde. In het boek gaat het natuurlijk …
Read more

Zou je dat nu wel doen?

Ik kijk over de plas en zie een zeilboot overstag gaan. Hoe kenmerkend. Ik ben in korte tijd inmiddels al twee keer overstag gegaan. De eerste keer om me voor de wind mee te laten voeren. Kabbelend en rustig en bovenal veilig en vertrouwd. Overstag gegaan voor de veiligheid van een tijdelijke vaste baan. En …
Read more

Boosheid kent zijn eigen waarde

Ik zit rustig te genieten op het terras. De bloemen die er staan stralen in de ochtenzon. Elk in zijn eigen kleur en vorm zonder zich ook maar een seconde af te vragen waarom hij niet zou stralen. Ik laat de afgelopen dagen nog eens aan me voorbijgaan. De enorme vermoeidheid die me overviel en …
Read more

Niets is meer hetzelfde

“Het wordt nooit meer zoals het was.” Ik hoor me de woorden nog zeggen. Ik had zojuist te horen gekregen dat mijn vader ongeneeslijk ziek was. Inmiddels ruim 10 jaar geleden. De woorden komen naar boven als iemand het heeft over het ‘nieuwe normaal’. Ik krijg er acuut jeuk van. Alsof hoe het was normaal …
Read more

My sisters

Ik houd van jullieJullie warme supportJullie ongelooflijke draagkrachtUitdragers van liefdeIn krachtige kwetsbaarheidGegroeid door het levenGelouterd door de ervaringDe pijn van de ongeboren en verloren kinderenHet verdriet van alles wat je los lietOver dat wat je werd toegedaan of te dragen hebtEn toch weer de baken in deze verwarrende tijdOpnieuw sta je opBemoedig jeTroost jeGa je …
Read more

Ben jij een coronadenker, -doener of -voeler?

Een nieuwe werkdag is begonnen. Geen vliegtuig in de lucht. De lucht is streeploos en kraakhelder. Alsof ook de lucht je wil vertellen dat op je strepen staan vandaag geen zin heeft. In verwondering laat ik de afgelopen weken nog even passeren via de denker, de doener en de voeler. De denkerDe denker overvoert me met …
Read more

Waar ophokplicht toe leidt

En ben je er al aan gewend om een ophokkip te zijn? Of kun je nog een beetje genieten van de vrije uitloop? Opeens heeft de waarde van vrijheid een volledig andere betekenis gekregen, toch? Een vrij land waar we loyaal en zonder morren de verplichtingen van onze leider gedwee opvolgen. Hoe voelt dat voor …
Read more

Communiceren vanuit stilte

De waardevolle gesprekken met vele vrouwen en mannen met alledaagse en minder alledaagse beroepen veranderen mijn leven. Ik ga het gesprek aan uit nieuwsgierigheid. Wat hen drijft, hoe ze omgaan met hun creativiteit en talenten. Welke waarde ze nastreven. Wat dat betekent in het hier en nu. Voor hun werk of juist buiten het werk. …
Read more