Nou ja zeg, dat is grappig. Zo had ik het nog niet eerder bekeken. Dat perfectionisme een uiting van vlucht-gedrag kan zijn. De perfectionist is een soort workaholic, die figuurlijk hard wegrent van een ongemakkelijke of vervelende situatie door overactief te worden. Overactief in zijn hoofd, door middel van het bedenken van allerlei scenario’s, het hebben van terugkerende angstgedachten en het overdenken van situaties. Oftewel, het overactieve hoofd neemt het over en gaat de verkeerde kant op denken. (Zie ook mijn vorige blog: stuur je hoofd wat vaker de goede kant op)
Ervoor zorgen dat er niks mis kan gaan
En de perfectionist kan ook vluchten door letterlijk in actie te komen, lijstjes te maken, van alles te regelen, overmatig schoon te maken, op te ruimen, allerlei zaken op orde te brengen die al dan niet met de ontstane onzekerheid te maken hebben. De perfectionist wil namelijk koste wat het kost ervoor zorgen dat er niks mis kan gaan en dat hij de boel op orde heeft. Overzicht heeft. En dus ook controle.
Ik dook zo weer in mijn perfectionisten-valkuil
Als ’toch-nog-niet-helemaal-ex-perfectionist’ moet ik helaas bekennen dat ik zelf heel recent nog trapte in mijn perfectionisten-valkuil. En ik had het niet eens door! Suf! Dat ging zo. Sinds afgelopen november ben ik gestart met het organiseren en regelen van mijn emigratie naar Spanje. Omdat ik dat aan alle kanten toch best spannend vond, had ik een uitgebreide spreadsheet gemaakt met alle acties die ik moest doen, welke documenten ik nodig zou hebben, wie ik wanneer moest informeren, enz… Er kwam zoveel bij kijken dat ik het tot in de puntjes wilde voorbereiden en niets fout wilde doen. Het was al spannend en onoverzichtelijk genoeg. Achteraf realiseer ik me dat ik me er toch zo onzeker bij voelde, dat ik met die mega-spreadsheet doorschoot in mijn perfectionisme om alles tot in de puntjes te willen controleren en geregeld te hebben.
Het loopt toch altijd anders dan verwacht
Gaandeweg kwam ik er namelijk achter dat ik nooit alles in die spreadsheet kon zetten, want hier in Spanje gebeurt er toch altijd iets net even anders. Dat is overigens niet alleen in Spanje zo, is mijn ervaring. Dus veel van wat ik van tevoren had bedacht, kon ik zo weer aan de kant schuiven. Het werd me duidelijk, ik had hulp nodig. Ik huurde een hele goede en betrouwbare bemiddelaar in die mijn emigratieproces verder zou begeleiden. Wat heerlijk, ik mocht steunen en hulp vragen. Ik hoefde het niet alleen te doen. En ik kreeg er gaandeweg steeds meer vertrouwen in dat alles wat zich aandient in het moment, dan ook weer opgelost kon worden. Ik kon nou eenmaal niet alles van te voren voorzien, zo werkt het niet. Door het ontstane vertrouwen voelde ik me weer rustig en veilig. En hop, de perfectionistische spreadsheet mikte ik spreekwoordelijk het raam uit, want die heb ik nooit meer ingekeken.
Volgende week deel ik mijn inzichten over de vier verschillende gedragspatronen, of afweertypes, waarvan de Workaholic – Perfectionist er eentje is. En wat een gezonde strategie is om je door lastige situaties heen te helpen.
