Your new life is going to cost you your old one

Terugblikken op dit jaar brengt me bij mijn event op  6 oktober: De trip van je leven! Ik deelde mijn persoonlijke reis, waarom ik leef zoals ik doe met de deelnemers. Een verhaal over opgeven… 

Ik kwam er mooi mee weg
Waarom het voor mij zo ontzettend belangrijk is om het leven lief te hebben, MIJN leven lief te hebben? Om er zelf iets moois van te maken en de mogelijkheden en handvatten altijd te zoeken om dat zelf te doen. Do it yourself is veel meer dan je denkt. In al je vezels voelen wie je bent en DAAR, daar vorm en zingeving aan willen geven. Er toe doen en kiezen voor een kleurrijk leven. Leven op je eigen wijze, op je eigen benen staan en je eigen reis maken. Dat is het voor mij! Niet altijd even makkelijk, maar iets anders is er niet, mijn eigen wijze… zo turkoois, de kleur van je innerlijke tomtom. Je idealen achterna en go with the flow.

Op zoek naar zingeving
Ik leefde in flow, niet persé kabbelend, want op het gebied van werk onderzocht ik veel. Van nanny, tot DJ en van groepsleider bij verstandelijk gehandicapten tot officemanager in de partyvaart. Op zoek naar bijzondere zaken en zingeving, er toe doen en mijn eigen weg en waarde. Op zoek naar waar ik tot bloei kon komen, want dat was een heel diep verlangen, steeds weer. Heel veel zoeken en niet vinden om uiteindelijk het diepe verlangen te onderdrukken en de onrust voor lief te nemen. Laat maar, Ik had immers alles! Er was inkomen, een fijn huis en de liefde van mijn leven en zo kabbelde het voort. Ik kwam ermee weg…

Alle kleur verdween uit mijn leven
Tot het moment dat mijn grote liefde alle kleur uit mijn leven haalde, keer op keer, en alles wat we samen hadden liet verbleken. Ik was niet de enige in zijn leven, en die andere was dat ook niet. En ik, ik liet het gebeuren. Net zoals de onrust van zingevend werk werd onderdrukt, zo nu ook zijn ontrouw. Ik wist niet wat te doen, was radeloos en onderdrukken voelde meer veilig dan de pijn te voelen of te kiezen voor mezelf.

Het voelde alsof mijn leven voorbij was en zo bleef ik achter in een grijze koude wereld zonder vertrouwen. Alle grip op mijn vermogen was verdwenen. 

Was mijn kabbelende leven in eerste instantie wel zo kleurrijk geweest? Was alles goed in de liefde en was ik werkelijk in de flow? Of vertelde ik mezelf verhalen en kwam ik ermee weg? En hoe trouw was ik nou eigenlijk aan mezelf?

Hoe trouw was ik eigenlijk aan mezelf?
Die vraag stellen deed zo’n pijn. Maar het was wel de start. Heel voorzichtig kwam er licht, want waar licht is, kan kleur leven. En dat was de bedoeling; dat kleur ging leven.

Alles in mij voelde, en wilde eigenlijk schreeuwen: ‘Wat gevoeld wordt wil geleefd worden!’ Mezelf weer vinden, of wellicht eindelijk vinden, want in het onderdrukken van het gevoel was ik mezelf vergeten. En een enorm verlangen naar zelfontwikkeling werd zich van mij meester. Een verlangen om de regie te ervaren. Een verlangen om al die onderdrukte gevoelens die ik niet meer wilde onderdrukken te ervaren, te voelen. Ik wilde ze taal geven zodat ik ze kon leren kennen en herkennen. Zodat ik beter met mezelf zou leren communiceren en het niet meer zo ver zou hoeven komen. Met die communicatie is verbinding zo veel fijner om anderen te bereiken. En door mijn creativiteit erbij te pakken ontstond er weer begrip en verwondering voor mezelf en hoorde ik wat er in mij speelde.

Die ene helpende kleur van transformatie en die kleur van flow brachten me terug
Als ik dan nu terugkijk is dat het moment van de magie. Het moment dat magenta, die diepe donker roze in mijn leven kwam. Mijn huis werd een soort boudoir, een ruimte met de kleur van transformatie, veranderingen, verantwoording voor mezelf. Magenta staat ook voor lef. Zo durfde ik weer op te kijken naar de zon en wat deze bijzondere pijnlijke lessen mij hebben gebracht.

In een prachtig gesprek aan de turkooise Turkse kust vertelde ik over mijn verlangen om weer vorm te geven aan mijn leven, luisteren naar mijn intuïtie en het leven leven op mijn eigenwijze. Zo turkoois en wat en symbolische plek. En zo begon ik op te krabbelen en te vertrouwen en begon de taal van kleur te leren en te bestuderen. Ik smulde ervan als een kind in de speeltuin. Ik wilde alles; ik wilde vertalen, ik wilde tolk worden, een brug slaan van onvermogen naar vermogen. Ik vond het heerlijk!

Er was nog veel meer nodig
Maar blijkbaar niet goed genoeg, want stiekem negeerde ik nog mijn verlangen naar ruimte. Ik studeerde nu wel die nieuwe taal, maar hield mezelf nog klein en aanpassend. Ik maakte geen ruimte voor het lef het ook te leven en op eigen benen te gaan staan. Ik hield me gevangen in de gouden kooi en durfde niet te vertrekken, uit te vliegen. Dat vertrouwen was nog niet geheeld en zo bleef ik hangen in een baan die niet goed voor me was, mijn energielevel naar beneden liet kelderen en een werkgever die absoluut geen A-speler was. 

Ik liet het gebeuren en onderdrukte wederom het gevoel. Eerst het verlangen naar zingevend werk, toen het wantrouwen in de liefde en nu weer het blijven hangen in de baan voor de schijnveiligheid. En ik kwam er weer mee weg.

En toen was het universum het baggerzat en kreeg ik ontslag. Het bedrijf hield op te bestaan. Ik dacht dat ik alles kwijt was, maar in feite kreeg ik een nieuwe bestaan, want ineens was daar de vrijheid om mijn verlangen naar volle bloei vorm te geven… En de noodzaak. Van verlangen naar een echt bedrijf. Dat dat niet alleen over mij zou gaan, maar een veel groter verhaal zou worden, ervaar ik tot op de dag van vandaag. 

Samen op avontuur
Mijn eerste dappere avontuur en investering in die nieuwe periode was een avontuur met 10 buitenlandse ondernemers in een villa op Bali. Samen wonen, werken en inspireren. Wat spannend en wat een investering in mezelf en mijn geloof in Bloei! In het zwembad op dat tropische eiland realiseerde ik me van hoe ver ik was gekomen, dat het niet alleen meer over mij ging, maar over een missie! Dat ik hier nu was om ook andere vrouwen te inspireren om op avontuur te gaan in hun leven, een nieuwe taal leren om die gevoelens te ontdekken en te beschrijven. Hoe heerlijk als de kleur groen, voorbij de inschikkelijkheid naar groei en ontwikkeling, zodat je kunt luisteren naar jezelf en je hart achterna gaan. Betekenis geven aan het leven dat voor je ligt. En hoe gaaf is het dat daar de basis van de Bloei methode ligt, waar ik later meer over vertel, zodat ik niet alleen maar samen ga reizen. 

Niet meer onderdrukken, maar taal, liefde en kleur geven aan mijn gevoel. Mijn creativiteit de ruimte geven om mijn handen het over te laten nemen van het hoofd. Zodat ik echt vorm geef aan wat ik voel en me daar een weg in baan. Een reis maken, a soul journey, a colour story, my story. En ik weet dat dat niet alleen over mij gaat, maar door mijn gelopen pad een ervaren reisleider ben en jou help als je eigen pad van succes inslaat. Niet meer het pad van die fijne vrouw van, de lieve moeder van, die toffe collega van, die goeie dochter en die allerleukste vriendin die altijd klaar staat met tissues. Niet meer die, want die is er stiekem wel klaar mee.

Ik neem je mee
Een transformatie, een overgang, omdat als je doet wat je deed je altijd krijgt wat je kreeg. En ik geloof dat dat niet de bedoeling in het leven is. Op een dag is het risico om opgesloten te blijven pijnlijker dan tot volle bloei te komen. Het zit in onze natuur om kleur te bekennen en tot volle bloei te komen, het is de natuur. Jouw natuur om tot volle bloei te komen en kleur te bekennen.

Ik kom er niet meer mee weg en dat is precies de bedoeling. En het maakt me ontzettend nieuwsgierig hoe dat is voor jou? Een intens verlangen en tegelijkertijd zo spannend? Hoe voelt het? En overweldigend? Snap ik en je bent niet alleen en het hoeft niet alleen. Is het voor jou ook klaar genoeg? Tijd om van Stil verlangen naar Volle Bloei te gaan? Laten we een afspraak maken.

4 thoughts on “Your new life is going to cost you your old one”
  1. Wow, Your new life is going to cost you your old one. Yes, my dear, I agree!
    En toch snak ik soms nog stiekem naar dat oude leven. Iets wat ik mag loslaten op 1 jan 2020, dus dat ga ik maar eens een keer echt doen 😉 Dank voor je inspiratie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: