Wil je balans of leren balanceren?

“Balans is geen doel. Balanceren is een vaardigheid die je kunt leren.” Deze quote van een onbekende auteur heb ik al enige tijd in mijn favorietenlijstje staan en de afgelopen twee weken was het meer dan ooit op mij van toepassing. Mijn agenda was propvol. Echt overloaded vol. Zo vol dat ik mij er van tevoren bijna druk over maakte dat ik zo druk zou zijn. Suf hè.

Waardevol en veel
Elke dag vroeg opstaan en in de file duiken om trainingen te geven: leiderschapstrainingen, workshops over verdiepende communicatie & coachvaardigheden. En een werkplezier-teambuildingdag. In het weekend afspraken met mijn kids voor een zelfbak pizza-avond en de dag daarna een diner ter ere van het huwelijksjubileum van mijn moeder en haar echtgenoot. Groot feest met onze lieve grote samengestelde familie. Zo waardevol allemaal en wel een beetje veel.

Ik mis dan delen van mijzelf
Sinds ik in Spanje woon en werk ben ik dat hoge agenda-tempo niet echt meer gewend en eerlijk gezegd, vind ik dat drukke gedoe meestal ingewikkeld. Als ik het zo druk heb, dan mis ik delen van mezelf en voornamelijk mijn creatieve deel. Dat deel van mij dat lekker reflecteert, schrijft, mijmert en mooie nieuwe ideeën genereert voor mijn werk, mijn coachprogramma’s, mijn ontwikkeling en voor mijn toekomst. Dat deel krijgt van mij geen ruimte als de agenda zo vol is. Uit balans dus.

Hyperfocus
Ik heb namelijk een soort van hyperfocus als ik aan het werk ben. Maar ook als ik met mijn kinderen of familie ben. Al het andere valt dan even weg en ik ben ’s avonds bekaf. Elke dag heb ik de afgelopen twee weken ontzettend genoten, maar veel gegeven. Delen van mij komen dan niet aan bod; mijn creatieve deel, mijn neem-even-tijd-voor-jezelf deel en mijn aandacht-voor-mijn-relatie deel. Ik heb er gewoon geen tijd, aandacht en puf meer voor. Uit balans dus.

Balanceren als een koorddanser
Maar wat nou als uit balans in feite helemaal de bedoeling is van het balanceren? Een koorddanser is immers ook nooit in balans, hij balanceert dus blijft hij dansen op zijn koord. Ineens zie ik het verschil. Ik ben de hele tijd een beetje uit balans en daarom balanceer ik. Heel eerlijk gezegd lijkt balans me ook een beetje saai, maar ja, die uitspraak mag je echt helemaal bij mij laten. In alle drukte van de afgelopen weken besef ik ineens dat ik de hele tijd een beetje uit balans ben. En dat is precies de bedoeling. 

Gewoon een beetje meestribbelen
Ik heb dit wel vaker gedaan, van die weken waarin er een soort hyperfocus op werk is en al het andere even on hold staat. Daar was ik dan meestal behoorlijk chagrijnig over. Deze keer niet. Ik kon me er volledig aan overgeven, zonder mopperen of irritatie. Zonder chagrijnigheid of frustratie. Ik was lekker aan het meestribbelen met de agenda.

Wat heb ik deze keer dan anders dan anders gedaan? Ik heb me veel bewuster elke keer teruggeroepen naar het NU. Naar vandaag. Naar hetgeen vandaag mijn aandacht vraagt. Even uit balans dus en helemaal oké. Ik zwom mee met de rivier in plaats van elke keer tegen de stroming in, of wensen dat ik in een andere rivier zwom. 

Balanceren gaat best wel goed
Dat balanceren gaat nu dus best goed, omdat ik voel dat ik die andere delen weer de ruimte en aandacht mag geven die ze nodig hebben. Misschien herken je dat wel, dat jij ook van die delen hebt die allemaal verlangens en behoeften hebben en aandacht nodig hebben om te kunnen balanceren. Ik ben moeder en dochter, partner en vriendin, schrijfster en trainer, coach en ondernemer. Allemaal verschillende rollen en contexten in mijn leven waar ik ontzettend blij van word. Een rijk en vol leven. Alleen kan het niet altijd allemaal tegelijkertijd. Althans, ik vind dat ingewikkeld, omdat ik nou eenmaal behoorlijk gevoelig ben voor prikkels en energieën van buiten, omdat ik snel ‘aan sta’ als er iets van me gevraagd of verlangd word. Omdat ik een soort seriële hyperfocus heb. 

Ik balanceer wel weer de andere kant op
Ik heb nu weer ruimte en tijd voor mijn creatieve deel, mijn schrijvers-deel, mijn ondernemende en reflecterende deel. Ik kom weer op adem. En als ik dan zo terugkijk op de afgelopen periode, ben ik in het moment misschien nooit helemaal in balans, maar over de hele tijd gezien weer wel. Ik ben dus lekker aan het balanceren. Zo veel beter dan jaren geleden, waarin ik structureel te weinig aandacht had voor mezelf. Altijd stond ik aan voor mijn werk, mijn klanten, mijn kinderen, voor dat wat er van me gevraagd of verwacht werd. Er waren te weinig oplaad-momenten en dat ging zijn tol eisen. Logisch, als de koorddanser te ver uit balans gaat, valt hij natuurlijk ook van zijn koord af. 

Uit balans, meestribbelen of balanceren?
Misschien herken jij dat ook wel dat je te ver uit balans bent geraakt?  Dat er één of meerdere delen van jezelf al lange tijd geen aandacht hebben gekregen en dat het balanceren ook nog niet echt lukt. Ik hoop dat je dat niet te lang gaat volhouden op kracht en doorzettingsvermogen en van je koordje valt. Ik hoop dat je inziet dat je veel meer mag balanceren. In de eerste stap van mijn email coachprogramma RichtingJEzelf gaat het ook precies daarover. Hoe gaat het eigenlijk écht met je, hoe ben jij aan het balanceren en welke delen of contexten in je leven heb je eigenlijk verwaarloosd? Wat zou jij anders willen en kunnen doen? 

Klik hier als je er meer over wilt lezen of neem contact met me op, ik vertel je er graag meer over.