Wat is jouw manier van begroeten?

Een dierbare vriendin van mij zei tegen haar dochter (toen ik op het punt stond te vertrekken): “geef Barbara een knuffel, want ze gaat weg.” Dat vond ik ongemakkelijk. Kussen en knuffelen kan een traditie zijn, maar hoe vervelend is het als je iemand gedag moet zeggen op een manier die voor jou op dat moment helemaal niet natuurlijk is? Herinner je je dat van vroeger, dat je soms een tante moest zoenen die uit haar mond stonk of een zweterige oom met prikkende baard?

Hallo en welkom
Voor gevoelige mensen is dat gewoonweg naar. En begrijp me niet verkeerd; ik hou van knuffelen. Dus ik doe het graag. Ook met mensen die ik nog maar een dag ken na bijvoorbeeld een diepgaande training. Het is fijn om iemand zo te begroeten of afscheid van te nemen. Even een onvoorwaardelijk hallo en welkom, zowel voor de ander als voor jezelf. Ik heb ook gevoeld hoe elk contact dan anders aanvoelt, als het ware een andere kleurencombinatie is. Bij sommige mensen heb ik een ‘Ha ja fijn’ gevoel, bij anderen een ‘Mmm, ik weet hett niet, je bent niet helemaal mijn type’ indruk. 

Over hun grenzen
Dit gaat over grenzen, je aanpassen, jezelf kunnen zijn. Over autonomie: zelfbestuur en vrijheid. Juist in het aanpassen aan de sociale mores die ze van hun ouders leren, gaan kinderen vaak over hun eigen grenzen heen. En dat kan een gewoonte worden. 

Je eigen manier
Ik geef haar dochter met liefde een knuffel, want ik mag haar graag. Maar nu moest ze het doen omdat haar moeder het zei. Het is goed om je kind te leren dat afscheid nemen iets is om te doen, dat het erbij hoort. Maar geef het kind de mogelijkheid om afscheid te nemen op zijn manier. Dat kan met een knuffel of een kus, maar het kan ook met gewoon dag zeggen, knikken, zwaaien, een boks, of even oogcontact. En wie weet wil het kind het helemaal niet, ook oké, want tenslotte kwam ik daar voor de mama en niet voor het kind. Ik heb het later tegen mijn vriendin gezegd en ze zei: “Oh ja natuurlijk, daar heb ik helemaal niet bij stilgestaan, thanks!”

Heb jij een gevoel van ongemak bij sociale contacten? Dit kan sociale faalangst zijn. Je hoeft hier niet mee rond te blijven lopen, er is wat aan te doen. Kijk voor meer info op www.bastcoaching.nl.

4 thoughts on “Wat is jouw manier van begroeten?”
  1. Helemaal mee eens! Ik geef mijn kids altijd een keuze, vind het wel belangrijk dat ze afscheid nemen, maar ze mogen zelf kiezen hoe. Zelf hou ik ook niet zo van het verplicht zoenen en iedereen fysiek hallo of gedag zeggen😉

  2. Ha Barbara, heb je dat filmpje voorbij zien komen op LinkedIn van die kinderen op een Aziatische school die naar een pictogram mogen wijzen waarop 4 verschillende manieren van begroeten staan? Ze kunnen o.a. kiezen uit een knuffel, een high five en een buiging. Simpel en doeltreffend. Overigens heel grappig om te zien dat bijna alle jongetjes ervoor kiezen de juf een knuffel te geven, haha!

    1. Hoi Susan, ja dat ken ik, ik heb al meer van die filmpjes voorbij zien komen. Echt heel leuk, fijn dat ze kunnen kiezen. Ik was vroeger verliefd op de meester van klas 2 en 4, dus ik had vast ook wel een knuffel gegeven :-)). Jij?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: