Moederloze dochters hebben niemand nodig

Het is een klassieker die al tientallen jaren in mijn boekenkast staat: Moeders zonder moeder van Hope Edelman (2006). ‘Als jij als moeder geen voorbeeld hebt.’ Ooit ben ik erin begonnen en heb ik het weer weggelegd. Omdat het zo veel verhalen waren. Omdat ik het gevoel had dat ze niet voor mij bestemd waren. Ik heb immers wel een voorbeeld, ook al is het niet van mijn eigen mama.

Het was destijds ook weerstand om het aan te gaan, de pijn en het gemis. Kon het nou niet een keertje klaar zijn? Tijdens het schrijven van Hartmama las ik het boek van Hope Edelman opnieuw. Als onderzoek voor mijn boek. Onderzoek met een rouwrandje, want natuurlijk ben ik ook geraakt door de verhalen uit het boek. De zinnen in de inleiding al: ‘Er zijn maar weinig gebeurtenissen in het leven van een vrouw die haar identiteit zo sterk bepalen als de dood van haar moeder en het moederschap.’ Ik heb het boek echt bestudeerd, de knalroze markeringen zijn daar een stille getuige van.

Je bent niet de enige
Wat hebben vrouwen die jong hun moeder verliezen gemeen? Ze ontwikkelen meestal een verregaande onafhankelijkheid, de angst om jong te sterven en liefde voor alles wat voorspelbaar en veilig is. Ze hebben veel moed nodig om kinderen te krijgen omdat ze daarmee in feite zeggen dat ze blijven leven.

Hope Edelman heeft ruim 1000 vrouwen een vragenlijst laten invullen. En ze vertelt haar eigen verhaal. Ze heeft een soort psychologische kapstok gemaakt waaraan ze alle verhalen ophangt. Met vrouwenthema’s als zwangerschap en bevalling, de ontwikkelingsstadia van het kind en grootmoederschap.

Waar lopen moeders zonder moeder tegenaan bij het grootbrengen van hun eigen kinderen? Wat doen ze hetzelfde, wat doen ze anders dan gewone moeders? Vaak proberen ze hun kinderen zo snel mogelijk ‘groot’ te krijgen door ze al vroeg zelfstandigheid aan te leren. Zodat hun kinderen zichzelf zoveel mogelijk kunnen redden als ze plotseling geen moeder meer zouden hebben.

Herken jij jezelf hierin?
Als jij ook jong een van je ouders bent verloren herken je wellicht de volgende patronen:

  • Dat je voortdurend alert bent, oplettend, dat je scant of alles wel veilig is.
  • Dat je heel goed leert om te zorgen voor anderen, vaak door jezelf weg te cijferen.
  • Dat je feilloos aanvoelt wanneer anderen verdrietig zijn.
  • Dat jij voor verdrietige mensen een veilige haven kunt zijn.

Wil je minder last hebben van deze patronen en beter voor jezelf leren zorgen? Loop deze zomer met me mee door de Zeeuwse bossen en duinen en vertel je verhaal. Ik luister aandachtig en stel vragen die helpend zijn om jouw eigen antwoorden te vinden. Ga je na de wandeling verder met een coachtraject? Dan is deze coachwandeling kosteloos voor jou. Mail naar susan@susanvanderbeek.nl om jouw afspraak in te plannen.

0 thoughts on “Moederloze dochters hebben niemand nodig”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *