Vind je verloren tweelinghelft

Een diep gemis, een verdriet waar ze haar leven lang al mee rondloopt, zonder dat ze dit weet. Gevoelens van eenzaamheid ploppen iedere keer weer op. Isa is 59 en de zoveelste relatie is misgegaan. Ze voelt zich schuldig; wat is de reden dat relaties zo moeizaam gaan in haar leven? Ze geeft aan dat ze iets structureels verkeerd lijkt te doen. Ze is altijd op zoek naar het gevoel van eenheid en verbinding. Wanneer ze het gevonden lijkt te hebben, valt het toch weer tegen, ze blijft zoeken.

Isa heeft een leuke baan en is financieel onafhankelijk. Deze onafhankelijkheid is belangrijk voor haar is. Haar twee kinderen zijn inmiddels de deur uit, ze woont nu alleen. Sinds die tijd voelt ze die beklemmende eenzaamheid weer in zichzelf. Het geeft haar depressieve gevoelens; ‘wat is de zin van mijn leven?’ is haar vraag.

Haar geboorte
Ik hoor haar rustig aan en vraag door. Ze vertelt me dat ze altijd zoekende is en eigenlijk niet eens weet wat ze precies zoekt. Op mijn vraag wat ze dan mist, geeft ze aan dat ze een wezenlijk deel van zichzelf lijkt te missen. Ik vraag wat ze weet van haar geboorte. Ze vertelt dat ze twee weken later geboren is dan gepland. Ze was een huilbaby, haar ouders waren af en toe de wanhoop nabij. De huisarts adviseerde om haar maar te laten huilen, dan zou het wel voorbij gaan. 

Emoties
Terwijl ze me dit vertelt, begint haar lip te trillen en komen er tranen los. Ik geef haar alle ruimte om te voelen. Isa maakt zichzelf steeds kleiner in de stoel terwijl ik rustig doorvraag. Op mijn vraag wat ze voelt, geeft ze aan dat ze zichzelf heel klein voelt. Hier ga ik op door, haar lichaamsbewustzijn begint zich te herinneren.

Samen één
Op mijn vraag wat er gebeurt, geeft ze aan dat ze iets kwijtraakt. Ze probeert het vast te houden, haar handen verkrampen, maar het lukt niet. Op mijn vraag waar ze is, maakt ze zichzelf nog kleiner en ik moedig haar aan om te voelen. Dan komt het hele verhaal, ze is in een kleine ruimte en kan niet naar buiten. Ze wil weg maar dit gaat niet. Dan wordt Isa zich bewust dat ze in de baarmoeder zit en nog heel klein is. Ze is hier niet alleen, er is een broertje waar ze zich innig mee verbonden voelt. Het voelt alsof ze samen één zijn. Dan komt het moment dat ze het kwijtraakt, de energie verandert en er ontstaat paniek. Haar handen verkrampen nog meer. Ik stimuleer haar om te blijven voelen wat er gebeurt.

Isa valt stil, haar broertje is verdwenen, een diep gevoel van eenzaamheid is wat blijft.

Gevolgen
Het verlies van haar tweelinghelft heeft verstrekkende gevolgen zonder dat ze zich hier bewust van is. Deze onbewuste ervaring van verlies vormt een trauma(wond). We bespreken dit uitvoerig. Er vallen allemaal kwartjes. 

Kenmerken
– Gevoelens van schuld en falen
– Gevoelens van eenzaamheid
– Onverklaarbaar verdriet
– Het niet goed kunnen aarden
– Depressiviteit
– Het hier niet willen zijn
– Een enorm gevoel van verantwoordelijkheid
– Angst om afgewezen te worden
– Perfectionisme
– De ander altijd voor laten gaan en jezelf op de laatste plaats zetten
– In een relatie alles doen om het de ander naar de zin te maken, ten koste van jezelf

Dit zijn allemaal kenmerken. Niemand is gelijk en de uitingsvorm kan dan ook verschillend zijn.

De weg naar jezelf
Wanneer je bewustzijn hebt op je trauma, dan heb je de sleutel tot verandering in handen. Door het de nodige aandacht te geven en het te verwerken, kom je weer terug bij wie je in essentie bent. We komen allemaal met een doel naar de aarde. Sommigen zijn zich dat bewust, voor anderen kan het wat lastiger zijn om hier contact mee te maken. Wanneer je weet wie je bent, kun je ook de ruimte innemen die je nodig hebt. Zorgdragen voor een ander kun je als de beste, nu mag je zorg gaan dragen voor jezelf.

Herkenning
Wanneer je in het bovenstaande aspecten van jezelf herkent, voel je dan vrij om contact met me op te nemen. In mijn praktijk werk ik dagelijks met het geboorteproces in alle facetten. De start van je leven is bepalend in het hier en nu. Er kunnen naast het tweelingenthema nog andere ervaringen een rol spelen die traumatisch zijn, zoals geweld of een vroege scheiding van de moeder. Al onze ervaringen worden opgeslagen in je lichaam. Dit lichaam heeft een sterk geheugen, het gaat voorbij aan het denken.

Wat kan ik voor je doen?
Ik kijk graag met je mee wanneer je vastloopt op wat voor manier dan ook. Ik heb heel veel indrukwekkende persoonlijke verhalen gehoord en mogen begeleiden. Het is ontroerend om te zien hoe ingrijpend traumatische ervaringen kunnen zijn. De weg van genezing wil ik je graag bieden. Vraag een gratis inzichtgesprek aan: contact@anna-smit.nl. Persoonlijk heb ik ervaren wat het met je doet om trauma’s in je leven te helen. Zo kun je vanuit je hart gaan leven. Ik wens je toe dat het heel goed met je gaat.

Om privacy redenen zijn de namen in al mijn geschreven blogs gefingeerd.

4 thoughts on “Vind je verloren tweelinghelft”
  1. Mooi beschreven, Anna.
    Er lopen op dit moment veel mensen rond op zoek naar hun tweelingziel. Ze zeggen dat het verder gaat dan hun soulmate.
    Lastig als je telkens op zoek bent naar iets dat bijna ongrijpbaar is, iets dat er is en toch ook weer niet. Dat creëert een bad van emoties.
    Fijn dat jij er bent voor deze mensen

  2. Het is beslist waar Elma, dat heel veel mensen zoekenden zijn. De gevolgen van verlies in de baarmoeder zijn groot. Je bent een en al bewustzijn, het enige wat je kunt is voelen en zijn in het moment. De inprent van de ervaringen in de baarmoeder heeft zijn gevolgen tot op de dag van vandaag.

    Ik vind het heel fijn dat mensen hier bewustzijn op krijgen. Het kan een grote verandering in je leven betekenen.

    Voel me dankbaar om hier iets in te kunnen betekenen.

  3. Dankjewel Anna voor dit geschrevene.
    Ik ben heel lang boos geweest dat mijn zusje me had verlaten en dat ik daarna in een gezin terecht kwam dat enorm afgescheiden met elkaar omging.
    De wond daarin werd dus nog groter. De verbinding die ik kwijt was met mijn verloren tweelinghelft vond ik nergens terug.
    Ik heb nu een tijd therapie / begeleiding bij Anna hierin en beetje bij beetje kom ik meer bij t gevoel dat ik niet alleen ben maar dat mijn tweelingzusje gewoon bij me is. 1 gedachte of gesprekje van me vandaan is. ?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: