Als je kind bang is om afscheid te nemen

‘Als ik mijn kind wegbreng naar school, dan voel ik zijn handje al op het schoolplein verstrakken. Ik weet wat er dan gaat komen, die laat me voorlopig niet los. Niet uit zichzelf in ieder geval. Ik loop, tegen de regels in, mee naar binnen en de juf ziet het ook alweer. Ze neemt hem van me over, ik geef een snelle kus, want anders ziet hij mijn tranen, ik zwaai gauw nog even. Ik zie dat hij op schoot zit bij de juf. En als ik hem weer ophaal, zegt de juf eigenlijk altijd dat het na 5 minuten huilen al snel over was. En zo gaat het dus elke dag!’

De moeder in mijn praktijk kijkt me moedeloos aan. Ik zie het verdriet in haar ogen. ‘Ik voel me zo machteloos!’ roept ze. Ik zie haar keel verstrakken en ze begint te kuchen. ‘Ik kom er gewoon niet uit, wat ik ook probeer en doe!’ De tranen rollen over haar wangen, in stilte. 

Hoe is je kind geboren?
Ze kijkt me even verbaasd aan als ik aan haar vraag hoe haar kind is geboren. Ik leg haar uit dat geboren worden het eerste moment is dat je als kind zelf een prestatie gaat leveren, je eerste nieuwe stap én dat je daarbij dan ook voor het eerst je moeder moet loslaten. Wanneer daar iets misgaat, wordt deze eerste prestatie traumatisch.

Haar kindje was meteen alleen
Het kwartje is gevallen en ze vertelt dat de bevalling heel lang heeft geduurd, bijna twee dagen weeën opvangen, hoe zwaar dit was voor haar. En dan beseft ze eigenlijk voor het eerst hoe zwaar het was voor haar kind. En voelt ze voor het eerst de pijn en de machteloosheid dat hij met een tang is verlost en meteen in de couveuse moest. Dat ze hem niet kon vasthouden. Dat hij dus meteen alleen was. En die pijn kent ze zelf ook. Er wordt ineens veel duidelijk.

Complicaties bij de geboorte
Je geboorte is je eerste taak in het leven die je volbrengt. Die werkt door als een blauwdruk voor alle andere taken die gaan volgen. Een geboorte is al een hele opgave op zichzelf, voor een kind, maar wanneer daar complicaties bij optreden, wordt het traumatisch. Denk bijvoorbeeld aan een spoedkeizersnede, lange geboorteprocessen, klem zitten in het geboortekanaal, navelstreng om de keel, tangverlossing. Allemaal situaties waarbij paniek, angst en ademnood ontstaan. Dit is te groot voor zo’n klein baby’tje. Wat ik dan altijd tegenkom in de praktijk zijn ook gevoelens als ‘ik moet het alleen doen’ en ‘eenzaamheid’. 

Hij zal in paniek zijn geraakt
Ik leg de moeder uit dat haar kind dus tijdens zijn geboorte een besluit heeft genomen: er was maar één manier voor hem op dat moment hoe hij kon omgaan met wat hij voelde, wat er gebeurde. Hij zat vast en kon er zelf niet uitkomen. Dat is heel angstig, hij zal in paniek zijn geraakt. 

Als een blauwdruk
Zijn besluit is zijn overlevingsstrategie geworden. Dit is in zijn lichaam, op een heel diep en onbewust niveau opgeslagen als een blauwdruk. In elke taak waar een kind vervolgens voor staat, elk moment waarbij hij zijn moeder moet loslaten, elk moment dat het iets nieuws aan moet gaan, komt hij de gevoelens van zijn geboorte-ervaring tegen en dus ook zijn oude besluit, want daarvan weet zijn lijfje nog: dat werkte! Hij wordt dus bang, voelt paniek en een kind dat paniek ervaart klampt zich vast aan zijn moeder.

‘Hij heeft je al een keer moeten loslaten en dat ging toen niet goed, niet nog een keer dus’ vertel ik haar. Ze laat dit even bezinken, zucht dan diep. ‘Ja en ik voel me dan ook in paniek schieten, de juf kijkt me weer aan dat het écht tijd is dat hij de klas in komt, ik moet naar mijn werk. Ik voel me dan zo ellendig en alleen op dat moment.’

Geboorte helen
Het is tijd om de geboorte alsnog te gaan helen, zodat zowel kind als moeder hierin de pijn kunnen verzachten. Een van de belangrijkste dingen die ik haar uitleg, is dat ze de nabijheid die ze beiden hebben gemist omdat haar kind meteen de couveuse in moest, kunnen gaan inhalen. Het liefst doe je dat door huidcontact, samen in bad (en je kind dan laten beslissen wanneer het uit bad wil, zeker wanneer bijvoorbeeld de geboorte opgewekt was of hij geboren is met een geplande keizersnede waardoor hij niet zelf heeft kunnen kiezen jou los te laten) en bijvoorbeeld bij hem liggen voordat je kind gaat slapen.

Jij als ouder
Een ander belangrijk punt om de geboorte te helen is ervoor te zorgen dat je eigen emoties als ouder veilig zijn, zodat je kind zijn emoties kan gaan uiten. Wanneer jij jouw pijn en emoties goed weet te hanteren, dan voelt je kind zich veilig en is er ruimte om te herstellen wat er hersteld moet worden. Deze online training kan je daarbij helpen, je krijgt meer uitleg en helderheid over de geboorte van je kind en hoe die doorwerkt. Je leert echt naar je kind te kijken door zijn non-verbale signalen te begrijpen en je ontdekt wat je zelf kunt doen als ouder om je kind te helpen. Een training waardoor je kind krijgt wat het nodig heeft en jij weer in je kracht komt als ouder. 

0 thoughts on “Als je kind bang is om afscheid te nemen”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: