De meeste daders komen uit familie- of vriendenkring

Deze week keek ik de serie Er zijn grenzen van de NPO ZAPP, waarin jongeren in dagboekvideo’s vertellen over hun ervaringen met seksueel misbruik. Het Centrum Seksueel Geweld heeft hieraan meegewerkt. Ik kan het van harte aanbevelen aan andere hulpverleners of aan jongeren die hiermee te maken hebben (gehad).

Het verhaal van Lara
Het start met het verhaal van Lara. Ze vertelt dat haar moeder gaat trouwen met Rik. Haar eigen vader is overleden en Lara was bang dat haar moeder voor altijd verdrietig zou zijn en zich nooit meer gelukkig zou voelen. Zelf is ze ook nog vaak verdrietig en mist ze haar vader. Ze ziet dat Rik heel lief is voor haar moeder, die is weer gelukkig en heeft twinkeltjes in haar ogen. Nu ze gaan trouwen zegt haar moeder dat alles anders zal worden.

Na een maand begint het seksueel misbruik door haar stiefvader, op een slinkse manier. Lara denkt na de eerste keer dat ze het gedroomd heeft; dit kan toch niet echt waar zijn? Maar het herhaalt zich, hij kruipt met regelmaat bij haar in bed. Ze verstijft en kan niet meer bewegen als hij dingen doet die ze niet wil.

Rik komt drie keer per week in haar kamer, tot het moment dat ze het niet meer kan. Haar moeder gaat twee dagen weg met een vriendin. Lara schrikt en geeft aan dat ze moet blijven. Ze durft niet te vertellen waarom. Zodra haar moeder vertrekt, belt Lara vertwijfeld een vriendin en vraagt of ze daar kan slapen dat weekend, ze wil niet alleen met Rik thuis zijn. In eerste instantie geeft de moeder van haar vriendin aan dat het niet uitkomt. Wanneer Lara dit hoort, barst ze in tranen uit. Ze vertelt aan de moeder van haar vriendin wat er gaande is. Die besluit resoluut om haar meteen op te halen. Lara haalt opgelucht adem en heeft alsnog een fijn weekend.

Als Lara weer wordt thuisgebracht, vertellen ze het tegen haar moeder. Die kan het eerst niet geloven, maar gooit Rik meteen het huis uit zodra tot haar doordringt wat er gaande is. Ze vindt Lara het allerbelangrijkste en vertelt haar dat het niet haar schuld is. 

De echo van mijn verleden klinkt
Ik denk terug aan mijn eigen ervaring als kind. Ook mijn moeder kreeg een vriend. Ik vond het een griezel, maar zij was erg blij om niet meer alleen te zijn. Ik woonde nog niet zo lang bij haar, doordat ik uit een pleeggezin kwam en daarvoor in een kindertehuis zat. Hij kwam bij ons in huis wonen, was poeslief naar mijn moeder en deed veel in huis. Ze leek gelukkig te zijn. Ik hoopte er ook mijn voordeel mee te doen.

Het begon ogenschijnlijk onschuldig, op mijn twaalfde. Hij bracht me ’s avonds naar bed en vertelde dat ik speciaal was, dat hij blij was met zo’n dochter. Dat voelde goed voor mij; eindelijk iemand die wél blij met me was. Dat had ik nog niet veel meegemaakt in mijn korte leven.

Van onschuldige praatjes ging het over op dingen die ik niet wilde. Hij kwam naast me liggen en ik bevroor. Dat herhaalde zich keer op keer. Ik durfde er niet over te praten, ik had al eerder nare ervaringen gehad met mijn pleegvader. Mijn kaken gingen op slot en ik was niet in staat om iets te doen. Wanneer het voorbij was, lag ik te trillen in mijn bed. Ik voel me eenzaam en onbegrepen, stopte mijn hoofd onder de dekens.

Ik verzamelde al mijn moed
Uiteindelijk verzamelde ik al mijn moed en vertelde het aan mijn moeder. Ze keek me aan en werd boos. Ze zei dat ik loog en maar wat verzon. Ik liep naar buiten, smeet de keukendeur hard dicht, pak mijn fiets en reed vertwijfeld rond, zonder een bestemming. Ik wist niet waar ik heen kon gaan; niemand zat op mij te wachten. Uiteindelijk ging ik weer naar huis.

De volgende morgen was ik vroeg op, mijn moeder en haar vriend lagen altijd lang op bed. Ik stapte weer op mijn fiets en reed wat rond, keek naar binnen bij andere huizen. Het leek daar zo gezellig te zijn. Toen zag ik dat het gezin naast ons al wakker was en in de woonkamer zat. Het waren aardige mensen waar ik graag kwam. Ik belde aan en werd hartelijk ontvangen. De buurvrouw zag meteen aan mij dat er iets was. Ik vertelde haar mijn verhaal. Geschokt keek ze op. Ze overlegde met haar man en ging daarna met mijn moeder praten, met mij erbij. Dit liep uit op een regelrechte ramp. Mijn moeder stelde voor dat ik maar weer terug moest gaan naar het pleeggezin waar ik vandaan kwam. Ik keek haar ontzet aan: “Maar je weet toch dat mijn pleegvader mij ook heeft misbruikt?” Mijn moeder keek de buurvrouw veelbetekenend aan en zei: “Zie je wel, dit is wat ik bedoel. Ze verzint verhalen. Er klopt niets van.” 

Ik wist niet hoe ik het moest stoppen
We verhuisden na verloop van tijd naar een groot huis in Ede. De vriend van mijn moeder bleef doorgaan met het seksueel misbruik. Ik wist niet hoe ik het moest stoppen. Op een avond gaf mijn moeder aan dat ze een afspraak had, ze zou pas laat thuiskomen. Ik raakte in paniek, pakte mijn fiets en verdween naar een vriendin. Haar ouders hadden al een tijdje in de gaten dat ik het moeilijk had. Ze drukten mij op het hart dat wanneer het niet meer ging, ik naar hen mocht komen. Luid snikkend vertelde ik hen het hele verhaal. Ik voelde me zo moe en leeg. 

Eindelijk werd ik gehoord
Ik mocht bij mijn vriendin blijven, inmiddels was ik bijna 16. Mijn moeder werd geïnformeerd over wat er gaande was; ik hoefde niet meer naar huis. Tot op de dag van vandaag ben ik deze mensen, het gezin van mijn vriendin, zo ontzettend dankbaar. Eindelijk was ik veilig.

Pas als je volwassen bent
Hoe dit verder gaat, lees je in het boek dat ik aan het schrijven ben. Uiteindelijk heb ik de manier gevonden om tot verwerking te komen. Het was een kwetsbare en intensieve weg, maar het heeft me veel gebracht. Pas toen ik volwassenen was, ben ik gaan begrijpen wat ik allemaal heb meegemaakt. Inmiddels is dit mijn innerlijke schatkist geworden waaruit ik kan putten.

Er is altijd hulp
Wanneer je dit soort ervaringen hebt, is dit bepalend voor je leven. De meeste daders komen uit familie- of vriendenkring; ze gebruiken kwetsbare kinderen. In mijn praktijk krijg ik met regelmaat te maken met cliënten die misbruikt zijn. Dit vraagt een sensitieve en afgestemde benadering. Vanuit mijn eigen ervaring weet ik wat seksueel misbruik met je doet. Ik help je graag met het verwerking- en herstelproces. Je bent meer dan je ervaringen.

Over de auteur:

Foto van Anna Touw Smit

Anna Touw Smit

Psychosociaal therapeut

Zit je nog op koers of wil je het roer omgooien? Wie ben je? Wat zou je meer of minder willen doen? We worden vaak tegengehouden door ankers uit het verleden. Wanneer we deze oplichten kun je de toekomst ingaan op een manier die bij jou past. Het is mijn doel om mensen te begeleiden en terug op koers te brengen.

www.anna-smit.nl

Al haar blogs

2 reacties

  1. Je blog raakt me diep. Deze intens onveilige ervaringen zijn bepalend in een leven. Hoe jij daar woorden aan geeft is zo krachtig. En hoe jij daar anderen mee helpt en steunt is zo belangrijk. Goud waard. Dank je wel Anna!

  2. Lieve Anna, oh lieverd wat ben jij toch een mooi mens! Ook al is het decennia geleden, ik voel de pijn door de woorden. Dat je boek door vele mensen gelezen mag worden en dat deze een weg vinden naar veiligheid! Liefs, Mirjam

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wekelijkse nieuwsbrief

Schrijf je hier in om wekelijks de nieuwste blogs te ontvangen.