Papa, ik vergeef je

Geboren zonder dat jij iets van mij wilt weten. Bestaansrecht heb ik niet, ik krijg niet jouw naam. Veel gevolgen heeft dit voor mij. Mijn eerste jaren in het kindertehuis, kilte en een diep gevoel van eenzaamheid omringen mij. Het vreemde is dat mijn moeder, die ook niet voor mij kan zorgen en mij meteen na mijn geboorte afstaat, mij de naam geeft van jouw moeder. Anna Carolina, mijn moeder hield van jouw moeder waar ze voor werkte in de huishouding. Jouw moeder die ervoor zorgt dat mijn moeder vanuit Dirkshorn naar Utrecht in een tehuis voor ongehuwde moeders terechtkomt.

Je wast je handen in onschuld
Bescherming krijg ik niet van jou. Je weet dat ik geboren ben, maar je erkent mij niet. Jouw katholieke geloof staat dit niet toe. Stilzwijgen is een bekend fenomeen binnen de kerkelijke gemeenschap. Dat hier kinderen de dupe van worden lijkt niet belangrijk. Ver weggestopt, stilgezwegen, je wast je handen in onschuld. Ik huil tot ik geen geluid meer kan produceren. Papa, waar ben je? Er zijn geen warme handen die mij troosten, die mij verschonen en voeden. De zusters doen hun best, maar er zijn vele kinderen waarvoor gezorgd moet worden. 

Wat moet ik doen om lief gevonden te worden?
Angstig ben ik, wie zorgt er voor mij? Is er iemand die mij lief vindt? Mijn hart is verscheurd, ik weet niet wat het is om liefdevol verzorgd te worden. Wat moet ik doen om lief gevonden te worden? Ik hoor dat ik lastig ben, dat ik stil moet zijn en niet mag huilen. Het wordt steeds stiller in mij. Vastgebonden in een kinderstoel urenlang zitten. De kinderstoel maakt plaats voor de witte tralies van het bedje in de slaapzaal. Allemaal bedjes op een rij, stil zijn en maar hopen dat ik niet in mijn bed plas. Als dit toch gebeurt, krijg ik straf, een tik op mijn billen en ik word onder een ijskoude waterstraal gezet.

Ik mag op proef komen
Wanneer ik bijna vier jaar ben, ga ik naar een pleeggezin. Een hoofd vol met luizen, een fles staalwater en levertraan krijg ik mee. Met de luizen wordt korte metten gemaakt. Mijn hoofd wordt ingesmeerd met petroleum en mijn haar zo kort mogelijk geknipt. Pijn doet dit, het bijt in mijn hoofdhuid. Oom en tante vertellen me dat ik op proef mag komen. Als ik lief en gehoorzaam ben, mag ik misschien wel bij hen blijven. Voor het eerst in mijn prille leven woon ik in een gewoon huis en krijg een eigen slaapkamertje.

‘Dit is ons geheimpje’
Mijn pleegvader misbruikt mij vanaf mijn vierde jaar. Hij zegt: “mondje dicht, dit is ons geheimpje. Wanneer je dit toch vertelt, moet ik naar de gevangenis en jij weer terug naar het kindertehuis. Jij bent mijn lieve kleine meisje.”

Is dit iets wat alle vaders doen?
Ik ben vier jaar en weet niet beter. Is dit iets wat alle vaders doen? In totaal heeft dit zes jaar geduurd. Aan de buitenkant ben ik een vrolijk meisje, ga ik naar school en heb ik vriendinnetjes. Dat deze vriendinnetjes niet meer bij mij thuis mogen spelen, omdat mijn pleegvader zegt dat ze hun broekje uit moeten doen, lijkt iedereen normaal te vinden. Er wordt niet over gesproken, stilzwijgen en de andere kant opkijken.

Een mevrouw die zegt dat ze mijn moeder is
Ik moet verhuizen naar een mevrouw die zegt dat ze mijn moeder is. Er breekt een tijd aan vol onzekerheid. Ik heb geen keuze, er wordt mij niets gevraagd. Ik wordt weggerukt uit mijn vertrouwde omgeving om te gaan wonen op een bovenwoning aan de Sparrenlaan in Driebergen.

Wie kan ik nog vertrouwen?
Mijn moeder is een vreemde voor mij. Het enige voordeel is dat ik van het misbruik af ben. Dat dit weer gaat gebeuren, weet ik dan nog niet. Mijn moeder krijgt een vriend die zijn handen ok niet kan thuis houden. Ik ben een gemakkelijke prooi.

Het duurt vijf jaar voordat ik de moed heb om weg te lopen.  Ik word ouder en mondiger, maar in mijn hart ben ik een bang klein meisje. Wie kan ik nog vertrouwen?

Voor mezelf zorgen
Ik mag bij de ouders van een klasgenootje wonen. Eindelijk veilig, dit is het eerste gezin dat goed voor mij is. Zo snel mogelijk maak ik mijn school af en ga ik werken. Ik ben 17, woon  zelfstandig en zorg voor mezelf. Mijn leven geef ik zelf vorm, samen met mijn vriend met wie ik inmiddels samenwoon. Er zijn nachten dat ik badend in het zweet wakker word; ik word achtervolgd door het verleden. De tijd leert me hiermee om te gaan.

Ik wil je leren kennen papa
We trouwen en krijgen onze kinderen. Mijn verlangen om jou te leren kennen papa, is groot. Eindelijk lukt het om je te ontmoeten. Ik zie in jouw ogen mijn ogen, ik kijk naar je handen en zie mijn handen. Eindelijk herkenning en naar ik hoop erkenning.

Een steen met jouw naam
Deze ontmoeting is éénmalig, je belooft me gouden bergen, maar helaas. Ik ben teleurgesteld, je durft me niet te erkennen. Bang voor het oordeel van anderen.

Papa, ik heb je enorm gemist in mijn leven
In 2019 sta ik voor je graf, ik heb gedroomd dat je was overleden en bij navraag blijkt dit te kloppen. Op een kleine katholieke begraafplaats is je lichaam toevertrouwd aan de aarde. Een steen met jouw naam vormt een stille getuigenis van jouw bestaan. Ik zie de tekst: Groot is het gemis, mooi zijn de herinneringen. Mijn lieve man, onze dierbare vader en opa.

Een laatste groet
Het gemis is groot in mijn leven, mijn herinnering aan jou is een éénmalige ontmoeting. Ik kan het verleden niet veranderen. Wat ik wel kan, is je vergeven. Dit is iets wat ik voor mezelf doe. Zo vind ik rust in mijn hart. Ik breng je een laatste groet. Achter ieder mens zit een verhaal. Papa, ik wens je vrede en alle goeds.

Mijn boek
Ben je geraakt door mijn verhaal en wil je hier meer van weten? Eind van dit jaar komt mijn boek uit. Hierin vertel ik je hoe ik ben geworden wie ik wil zijn. Wanneer je wil, houd ik je op de hoogte van mijn vorderingen.

5 thoughts on “Papa, ik vergeef je”
  1. Ooh, Anna…. Mooie, dappere, ontzettend krachtige, sterke vrouw. Ik heb zo ongelooflijk veel bewondering voor jou! Voor het delen van jouw levensverhaal, voor de verwerking ervan en de vergeving. Ik ben dankbaar dat jij mij helpt en steunt met jouw wijsheid. Alles is liefde en jij bent mijn grootste voorbeeld daarvan.

  2. Lieve Anna, wat heb je een moelijke weg moeten bewandelen. En wat een krachtig, bijzonder, vergevingsgezindheid en liefdevol mens ben jij geworden.
    Ik heb enorm veel bewondeeing voor jou. Jij bent mijn grote voorbeeld. ❤

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: