Ga jij vechtend door het leven? Waarschijnlijk is je antwoord ‘nee’, omdat je zachtaardig en lief bent voor anderen, altijd je best doet het goede te doen, je afspraken nakomt. Je zegt heus wel eens nee als het echt niet meer gaat, maar over het algemeen ben je flexibel en kan iedereen op je rekenen. Je antwoord is dus eigenlijk een ja. Dit is vechten. Vechten op een diepere laag. Je hebt het vaak niet eens in de gaten, totdat je weer zo moe bent of een virus meepikt, terwijl je net verkouden bent geweest.
Vechtend door het leven
Vechten zonder het in de gaten hebben gaat gepaard met een gevoel dat – ondanks dat je zo je best doet – het toch allemaal niet zo lekker loopt. Vechten is meer dan hard werken, daar is namelijk niks mis mee. Maar wanneer hard werken ‘meer doen dan je aankunt’ wordt, dan gaat het richting vechten. Zeker wanneer het dan ook nog eens dingen zijn die je eigenlijk niet wilt, maar doet voor een ander. En wanneer je steeds maar weer een tandje bijzet om deadlines en hoger liggende latten te behalen, dan ga je vechtend door het leven.
Falen is geen optie, doorgaan is een beter alternatief dan stoppen of opgeven.
Waarom? Omdat stilstaan, niks doen, loslaten
en overgeven aan hoe iets vanzelf gaat
doodeng kan zijn.
Waarom stoppen met vechten doodeng kan zijn
Vraag een willekeurig iemand wat diegene zal voelen als hij stopt met vechten, niks mag doen op een moment van moeilijkheden, dan zal het antwoord hoogstwaarschijnlijk ‘paniek’ zijn, of iets in die richting. Het is vaak geen optie. In mijn praktijk hoor ik: ‘dat kan niet, dan gaat alles fout.’ Als ik dan dieper ga, als we op de onderlaag gaan kijken, komen gevoelens als ‘dan stik ik zowat’ naar boven.
De mensen die vechtend door het leven gaan,
zijn vaak vechtend geboren.
Stel je voor, je zit foetus lekker warm in de buik van je moeder, de weeën starten, je bent er klaar voor om te komen. En dan na een tijdje raak je vast, misschien zit zelfs de navelstreng om je keel en bij elke wee raak je vaster en krijg je meer ademnood. Je hebt letterlijk het gevoel dat je stikt. Voor sommigen zit er dan niks anders op dan zich naar buiten te vechten. Jouw onderbewuste staat op scherp en je overtuiging wordt meteen: ‘als ik niet vecht, ga ik dood’, dus ga je door.
Het wordt jouw blauwdruk
Zo’n geboorte leert je dat het vechten loont en het is vervolgens je blauwdruk geworden voor hoe je in het leven staat, hoe je omgaat met momenten van problemen. Wanneer iets moeilijk of onmogelijk lijkt in het hier en nu, je het gevoel hebt dat je niet verder komt, dan zal jij een tandje bijzetten, nog harder vechten, zodat het je zal lukken. Stoppen voelt dan namelijk op diep niveau in jouw lichaam als doodgaan. Als kind vecht je je naar buiten, als volwassene vecht je jezelf een burn-out in.
Durven stilstaan
Kunnen en durven stilstaan wanneer je normaal gesproken vecht en maar doorgaat, vraagt om zelfvertrouwen en lef. Lef omdat je door een bekende maar heftige paniek heen moet. Normaal gesproken houd je die dus mooi onder controle door harder te gaan werken, want als je gaat stilstaan is er dus in eerste instantie de paniek. Daar moet je doorheen. Dan heb je vertrouwen nodig omdat je vanuit je blauwdruk niet beter weet ‘anders ga ik dood’. Dat was toen, niet nu, jij met je volwassen brein weet dat wel, maar jouw blauwdruk op celniveau ‘denkt’ iets anders. Het gaat er dus om dat je vertrouwt op dat het goedkomt als je stopt met vechten, nog zonder te weten hoe, wat, waar, wanneer.
Wat stoppen met vechten je oplevert
Stoppen met vechten gaat jou uiteindelijk bakken met energie brengen. Je zult gaan ervaren dat je veel meer voor elkaar krijgt dan met trekken, duwen, sturen, controleren, vechten. Overgave dus. Dit brengt een flow als stromend water dat als vanzelf zijn weg vindt. Het kan gaan voelen dat de dingen ineens als vanzelf gaan, er dingen op je pad komen waar je voor je gevoel niks voor gedaan hebt. Stoppen met vechten brengt je overvloed op alle fronten omdat je niet meer vanuit angst leeft, maar vanuit vertrouwen en liefde voor jezelf.
Lezing 3 februari
Stoppen met vechten gaat ook over stoppen met aanpassen. Wil je meer weten over stoppen met aanpassen en het effect van je geboorte? Kom dan naar mijn lezing op 3 februari: Stoppen met aanpassen begint met houden van jezelf. En in mijn blog van volgende week geef ik je 6 handige tips over hoe jij kunt stoppen met vechten.
Dit delen:
- Klik om op LinkedIn te delen (Opent in een nieuw venster) LinkedIn
- Klik om te delen op Facebook (Opent in een nieuw venster) Facebook
- Klik om te delen op X (Opent in een nieuw venster) X
- Klik om dit te e-mailen naar een vriend (Opent in een nieuw venster) E-mail
- Klik om af te drukken (Opent in een nieuw venster) Print






2 reacties
Mooi blog Nadine. Heel mooi en duidelijk verwoord. Herkenbaar: de combinatie van navelstreng en hard werken/vechten.
Dankjewel, ja, dat kun je voelen he als je het zelf ook ervaren hebt. Warme groet, Nadine