Ik ben gesloten wegens verbouwing

Ik wandel met Saskia Engels langs de prachtige Kralingse Plas. Het is een mooie ochtend, hoewel het wat miezert. Op de achtergrond is Rotterdam in een nevel gehuld, de natuur laat zich heerlijk horen, het water kabbelt licht onstuimig tegen de vlonder waar we onze Herfst Leven-reis starten. 

Ik krijg wat vragen mee die me helpen om terug te kijken naar wat achter me ligt:

• Waar kom je vandaan?
• Wat heb je ervaren?
• Waar ben je nu?
• En als het over de overgang gaat, de tussentijd – wat is dat dan voor jou?
• Waar ben je naar op weg?
• Welke intentie wil je zetten?

Ik sta stil
‘Wat een vragen’ denk ik als eerste. Ik stop de vragenkaartjes in mijn zak en wandel lekker met Saskia naast me in stilte verder. Wat heb ik achter me gelaten? Steeds meer passeert de revue in mijn hoofd. Begin van het jaar voelde ik vooral: ‘Ik sta stil’. Iedereen gaat maar verder en heeft van alles te doen, en ik, ik sta stil. 

Cocoonen, verwerken, loslaten en processen
Naar mate ik de tijd neem om hier met meer verdieping naar te kijken, heb ik natuurlijk helemaal niet stil gestaan. Ik heb juist veel gedaan. Verwerken, processen, helen. Na het verlies van mijn man voelde het alsof ik al jaren verder was, terwijl het iets meer dan een jaar geleden was. Met een heel bewogen en intensief 2024 achter de rug was het begin van 2025 juist een periode van cocoonen, verwerken en processen. Met in januari even een uitstapje naar het mooie Málaga om in de zon te zijn en me te wentelen in vriendinnenliefde. Ik stond dus helemaal niet stil.

Ook lag er een heel mooie en bijzondere reis in het verschiet naar Curaçao; eentje van het leven vieren, ontmoetingen, verbinden en opnieuw een stukje rouw loslaten. De rouw die komt en gaat. 

Waar ben je nu?
We passeren een stukje bos en de heemtuin, die vanwege constructie en verbouwing gesloten is. Dat is een stuk dat mij raakt. Zo voelt het voor mij echt vertel ik Saskia. “Ik ben gesloten vanwege verbouwingswerkzaamheden.” Een oester die zich af en toe opent daar waar het veilig is en ik me even laat zien, mij soms ook een moment helemaal laat zien, mijn ziel naar buiten laat. Zoals de mussen rondom een prachtige boom vliegen, onder takken door, bovenlangs en elkaar uitdagen, net alsof ze tikkertje spelen. Maar zodra iemand mij raakt, ga ik dicht, ben ik gesloten.

Zo binnen, zo buiten
Mijn honden reflecteren perfect mijn gevoel. Sonia – met veel trauma – zakt steeds meer in het zijn. Ze laat haar speelsheid vaker zien, in plaats van haar onzekerheid met de grom en de grauw naar onbekenden. Zij reflecteert direct mijn gevoelens, mijn innerlijk. Alle emoties in mij zijn zichtbaar via haar. Een mooie spiegeling van mijn ziel. En Tinker daagt me uit in het spelen en het gek doen, de clown zijn, maar ook samen bankhangen en bij elkaar kruipen met grommetjes van ‘wat is het fijn en lekker zo’. Soms is er onrust en wordt er midden in de nacht plots hard geblaft naar een onzichtbaar gevaar buiten. Zo binnen zo buiten, zoals Saskia dat zo mooi kan zeggen. 

Het wordt stil in mij
“Wat zijn dan jouw intenties Joke, voor de komende drie maanden?” vraagt ze. En dan wordt het stil in mij. Daar loop ik steeds op te kauwen. De bouwwerkzaamheden zijn weer stilgelegd. Heel passend bij de komende drie maanden. Er hoeft ook geen concreet hard doel te zijn. Ik weet niet welke richting mijn leven opgaat. Dat hoeft ook niet. Alles is redelijk stabiel. Mijn woonplek is heerlijk en geeft me rust. Mijn veilige haven. Het is goed zo. 

Verder zie ik het wel
Toch zijn er zeker wel intenties. In januari ben ik lekker vrij en heb ik een bezoek aan Spanje gepland, naar Moraira én Málaga. En hopelijk verderop in het jaar een reis vol ontdekkingen samen met Ingrid Smit en Mirjam Diepenbrock. En verder? Verder zie ik het wel. De verbouwplannen zullen zich vast weer gaan ontvouwen zodra de lente zich laat zien.

Laat de magie los in jezelf
We sluiten de mooie ochtend af met een kaartlegging uit een prachtig kaartendeck van Saskia. Ik – de pelgrim – krijg raad van alle wezens. En de raad geeft mij een bijzonder boodschap: ‘laat de magie los in jezelf.’ Het eerste dat in mij opkomt is: ‘komt die reis met de camper er misschien toch aan?’ Wie weet.