De herfst begint dit jaar al vroeg in Noorwegen. Eind augustus hadden we al wat nachtvorst. Daarna gelukkig wel wat hogere temperaturen. Maar nu zien we dramatische luchten met grote wolkenpartijen die op een Nederlands schilderij niet zouden misstaan. Sluiers van wolken tussen de bergen als lange witte wieven, en regen, heel veel regen.
De beek naast ons huis, waarin het water afgelopen zomer heel laag stond, bijna niet meer stromend, is nu vol. Hij ruist en stroomt hard, en soms horen we gerommel van de stenen die meegesleurd worden door het water. Het is makkelijk om weg te dromen op het bankje bij de beek, kijkend naar het water en luisterend naar het geruis.
Het is lemmingenjaar
Rondom ons huis vinden we steeds dode lemmingen. Dat hebben we nog niet eerder gezien. Bij navraag blijkt het dat deze beestjes eens in de twaalf jaar ofzo, in grote getale in ons dal komen. Het heeft te maken met gebrek aan voedsel, dan ze gaan trekken. Het kunnen er ontzettend veel zijn. Ik heb verhalen gehoord dat de winkels in het dorp hun deuren zoveel mogelijk gesloten moesten houden omdat er anders constant lemmingen naar binnen glippen. En dat er zoveel op de weg lopen dat je ze niet meer kunt vermijden in de auto. Een collega van mijn man noemde het kleine zachte bolletjes vol met haat. Omdat ze zo boos kunnen worden bij dreiging, dat ze zichzelf opblazen.
Ook daar een dode lemming
Inmiddels ben ik gevraagd om in te vallen op een ander kinderdagverblijf, in een dorp verderop. Daar is niet zo’n grote groep, zo’n 15 kinderen van 1 tot 5 jaar. Ook daar stopt al die regen ze niet om naar buiten te gaan. Alle kinderen trekken goede regenkleding en laarzen aan, en de juffen nemen rugzakken vol met waterflessen, brood, boter en kaas mee. De twee jongsten gaan mee in kinderwagens. We lopen naar een bergje verderop, met daarop een grillhuisje. Onderweg spelen de kinderen in plassen water op het plaatselijke skateparkje achter het voetbalveld. We vinden ook daar een dode lemming, die trekt veel bekijks; en verder zien we paddenstoelen, stenen worden in zakken gestopt en bloemetjes bewonderd.
Bessen plukken
Als we alle kinderen weer bij elkaar hebben, lopen we omhoog. Het grillhuis blijkt ruim te zijn, met banken rondom tegen de muren en de grillplaats in het midden, beschermd door roosters. Terwijl de kinderen buiten alles onderzoeken, verder de berg opklimmen en bessen plukken, maakt een juf een mooi vuurtje binnen. Dan snijdt ze het brood en belegt de boterhammen met veel boter en kaas, zodat ze na een poosje met zijn allen kunnen eten. Als we oud brood hadden, zouden we kaastosti’s maken op de grill, maar nu was het versgebakken. Daarna met zijn allen weer terug, waar de kleintjes binnen of buiten in een hangmatje te slapen worden gelegd.
Heb je zin in een week Noorwegen?
We wonen sinds twee jaar in Noorwegen en hebben een leuk gastenverblijf waar je een relaxte week kan boeken, met of zonder een cursus creatie. Heb je zin in een week Noorwegen, met rust en ruimte, bergen om je heen en een Nederlandstalige gastvrouw die je de omgeving kan laten zien? Of wil je in zo’n week leren bewust te creëren wat je wilt? Je bent welkom! Kijk op mijn website. Heb je vragen? Mail of bel me gerust.
2 reacties
Wat hebben die kinderen een mooi leven! Zou het kunnen zijn dat de lemmingen richting dal een voorteken kunnen zijn dat het of heel nat en of heel koud gaat worden? Zo´n grote trek is natuurlijk ook een signaal. Ze zoeken een nieuwe veilige plek en in het dal bij mensen is het niet echt veilig. Goede vraag voor het bosbeheer 🙂
Hi Mirjam,
ja, tot aan hun zesde jaar spelen de kinderen heel veel vrij. Geweldig!
Ik heb me een beetje ingelezen over de lemmingen. In zo’n lemmingenjaar worden er ineens heel veel meer geboren, en dan gaan ze trekken voor voedsel. Dus dat, maar ik vind het interessant wat je schrijft over nattigheid, omdat we nu een heel natte herfst hebben. Ik hoop nog eens een levende te zien!