“Mam, ik ga toch met kerst met vriendinnen naar Barcelona” appt mijn dochter. Ik slik, houd mijn adem even in en app terug: “echt, toch met kerst?” “Ja, maar dan ga ik pas tweede kerstdag vanaf vliegveld Keulen, zodat ik kerstavond en eerste kerstdag bij jullie kan zijn. Maar mijn vriendinnen gaan al de dag voor kerst naar Barcelona.” En ik laat mijn adem los.
Het compromis van de lieve vrede?
Er is een hoop informatie in een paar zinnen samengevat. Wat is nou precies de boodschap in haar woorden? Dat ze graag thuis wil zijn, maar ook met haar vriendinnen nieuwe avonturen wil beleven? En dat ze een compromis heeft gesloten, zodat ze van beiden het beste kan hebben? Of dat ze niemand teleur wil stellen? Ik vraag het haar, want de lieve vrede bewaren kan best wel eens de motivator zijn om pas tweede kerstdag te vertrekken.
Een streep door ingewikkeldheid
Ze moet er even over nadenken en zegt tenslotte eerlijk dat het met dat laatste is begonnen. Het was ingewikkeld geworden omdat één vriendin graag met kerst in Spanje wil zijn en de ander met oud en nieuw. Toen ze een poosje geleden had verteld dat ze misschien van plan was om in de kerstvakantie naar Barcelona te gaan, was mijn reactie: “oh wat gaaf, moet je doen, dan brengen wij je naar het vliegveld.” Dat had mijn dochter gesterkt in het uitzoeken van de mogelijkheden en het zette een streep door de ingewikkeldheid.
Met kerst op de luchthaven
En ik gun het haar zo, dit avontuur. Met vriendinnen naar Barcelona, iets doen wat ver buiten haar comfortzone ligt; ze heeft nog nooit in haar eentje gevlogen en zal alleen op de luchthaven van Barcelona aankomen, omdat haar vriendinnen er dan al een paar dagen zijn. Een vlucht uitzoeken en de reis organiseren. Kijken naar welke plekken te gaan en voorpret delen. En tenslotte onderdompelen in deze oude Spaanse stad. Gewoon iets dat ik mijn 20-jarige dochter gun, omdat het een heel goed idee is.
Het addertje onder het gras
Het verlangen naar avontuur is er bij haar altijd geweest. En wanneer het avontuur nog een flink eind weg staat op de kalender is er geen wolkje aan de lucht. Maar naarmate de datum van het avontuur dichterbij komt, wordt ze steeds nerveuzer en begint ze in zichzelf te keren. Ik heb dit al vaker gezien wanneer iets te spannend wordt, en soms leidt dat ertoe dat ze letterlijk ziek wordt. Dit addertje onder het gras kent ze nu inmiddels en daarom bouwen we samen veiligheid in, zodat ze van daaruit het avontuur kan aangaan.
De warmte van tradities als beste voorbereiding
Die veiligheid is het vieren van Kerstmis op kerstavond, waarop oma, vanuit een lange traditie, pannenkoeken bakt. En op eerste kerstdag met ons gezin, met de vaste ingrediënten van elk jaar cadeautjes onder de boom en samen eten koken. Met spelletjes spelen en de legpuzzel van 1000 stukjes maken. Onderdompelen in de warmte en de voorspelbaarheid van tradities is misschien voor haar wel de beste voorbereiding om kerst in Barcelona te vieren.
