Een heuse retreat op mijn Zeeuwse erf

Het is maandag begin van de middag. Ik schrijf aan zee, in de strandtent waar ik ooit afscheid nam van mijn vaste baan. Er is zo veel veranderd in mijn leven sindsdien. Vanochtend bij mijn ochtendmeditatie was de leidende gedachte: ‘vandaag gun ik mijzelf momenten van luxe.’ Bijzonder toepasselijk, omdat ik al op zondagavond heb besloten dat ik mezelf nog een extra dag weekend gun. Vorige week was prachtig en heel intensief. Een persoonlijke retreat van een bijzondere vrouw die ik mocht begeleiden, een workshop familieopstellingen, een mantelzorgdag en op zaterdag intervisie.

Schrijven aan zee
Naast mij nemen twee zussen plaats om te gaan lunchen. Een eindje verderop zit een gezelschap met een jankende, om aandacht vragende hond. Zijn baas bootst zijn huilgeluiden na. Ik verbaas me hierover en betrap mezelf op de gedachte dat ik thuis rustiger zou kunnen schrijven. Maar hier kijk ik uit op de zee, de zee die er heel glad bij ligt. Er is nauwelijks een branding. Ik zie een enkele wandelaar en een aantal zeevissers, dik ingepakt vanwege de koude wind.

Retreat in Zeeland
Ik dwaal af. Wat wil er geschreven worden? Dat ik dankbaar ben omdat ik steeds meer mijn dromen waarmaak. Op mijn mooie Zeeuwse erf coachen, workshops geven, gasten ontvangen in het vakantiehuis en vorige week dus voor het eerst een combinatie van verblijf en coaching. Een heuse retreat! De plek, de stilte, het werken met de vragen die zich als vanzelf aandienen. Buiten aan zee coachen, in mijn mooie praktijkruimte of gewoon aan de keukentafel. Er is tijd, er is aandacht, er komt van alles in beweging. Er kan rust zijn tussen de sessies. Samen bewegen, ontdekken, verrast worden, ontroerd raken. De wind en de wolken. De Zeeuwse klei-modderwegen vanwege de bietenoogst. Borden met Slik! waar ik steeds om moet lachen. Best slikken inderdaad, de modderpoten van onze honden en onze eigen blubberlaarzen. De bijkeuken schoonhouden is haast onbegonnen werk. Het gewone en het bijzondere past naadloos bij elkaar.

Workshop familieopstellingen
In het midden van de week geef ik een workshop familieopstellingen. Een groep van zes mensen, twee vrouwen die hun vraag willen inbrengen. Mijn intuïtief genomen besluit om hondje Hera in te zetten en haar gewoon haar gang te laten gaan. Hoe ze soms in haar mandje gaat liggen en dan weer de groep in wandelt. Hoe ze ‘aanwijst’ wie de eerste vraaginbrenger zal zijn terwijl ik het anders in mijn hoofd heb. Hera gaat gewoon aan de voeten liggen van de vrouw die zich later had aangemeld voor de workshop en in mijn ogen dus als tweede aan de beurt komt. Tijdens de opstelling weet ik ineens waarom Hera’s aanwijzing klopt: deze vraag opent de weg voor de vrouw die ik nu als tweede begeleid.

Heeft teruggaan naar vroeger geen zin?
En weer vang ik flarden op van het gesprek tussen de twee zussen. “Voorbij is voorbij. Teruggaan naar vroeger heeft geen zin. Je leeft nu!” zegt de ene zus tegen de andere. Het gesprek gaat nu niet meer over anderen, maar over henzelf. Over hoe ze terugkijken op hun jeugd en dingen anders hebben beleefd. Dat ze allebei hun eigen waarheid hebben. Het zinnetje blijft even in mijn hoofd hangen. Teruggaan naar vroeger heeft geen zin. Dat klopt als je eindeloos gaat herkauwen en analyseren. Het heeft wel zin als je kunt kijken naar wat jou gemaakt heeft tot wie je bent. Naar wat je hebt gekregen en gemist. De zwaarte aankijken heeft zin omdat het daardoor lichter kan worden in het nu.

Retreat voor haar
De vrouw die als eerste besloot om een paar dagen in het vakantiehuis te vertoeven en tijdens deze midweek een aantal coachsessies te boeken gaf zichzelf de ruimte om achter te laten wat haar niet meer dient. Ik schreef dit elfje voor haar:

Vrouw
Geef vrij
Wat je hindert
Op jouw eigen reis
Leef!

Dromen komen uit
En passant gaf ze mij het cadeau van de geboorte van een retreat, die al lang bestond in mijn hart en mijn dromen maar er nu ook echt is. Daar hoort ook een elfje bij:

Plek
Eens gevonden
Steeds meer ingenomen
Delen wat hier is
Liefde

Retreat voor jou
Wil jij ook een aantal dagen naar Zeeland om de ruimte voor jezelf te creëren en aandacht te geven aan wat belangrijk is voor jouw persoonlijke groei? Stuur een mail naar susan@susanvanderbeek.nl en we plannen een belafspraak in om jouw wensen te bespreken. In december is er nog beschikbaarheid in het vakantiehuis, dus je kunt het jaar 2019 mooi afsluiten met dit cadeau aan jezelf.

5 thoughts on “Een heuse retreat op mijn Zeeuwse erf”
  1. Wat een prachtige blog heb je geschreven over jouw prachtige Zeeuwse plek, jouw eigen kwaliteiten en Hera’s specialisme en vooral over dat wat je kan ontvangen als je daar bent. Daar bij jou. ❤

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: