Author:

Susan van der Beek

Mijn brief was opgepikt door de Facebookpagina Motherless Daughters

Het is begin september, een mooie nazomermiddag. Ik kan nog met blote benen en armen in het zonnetje zitten en kies een plek op het erf waar ik nooit zit. Het is een beetje een verstopplek, de kopse kant van de boerderij met uitzicht op de polder en de dijk met prachtige oude bomen. Ik …
Read more

Con Te Partirò – ik vertrek met jou

Het was de laatste vakantie met twee van onze drie kinderen, een aantal jaar geleden. Onze dochters mochten de bestemming uitkiezen en kozen voor Italië, vanwege het lekkere eten. De jongste had net haar rijbewijs gehaald, en stoer als ze is had ze geclaimd ook delen van de reis te mogen rijden. Dus zaten we …
Read more

Spelen op de zee van Marmara

Ze is helemaal in roze gehuld. Een ribfluwelen broek, sweater en gympen. Ze draagt haar haar in een paardenstaartje en heeft een brilletje op, ook roze. Ze is samen met haar ouders, babybroertje, ooms en tantes met de veerboot onderweg vanuit Istanbul naar Yalova. Ze is nieuwsgierig en heeft me al een paar keer bekeken …
Read more

De liefde van twee moeders in één roze beer

Ze was rond de veertig. Naast de zorg voor haar gezin hield ze erg van creatieve dingen: kleren maken, breien. Ze had een breimachine gekocht, nu kon ze makkelijker mooie truien maken voor haar kinderen. Die dag zou ze instructie krijgen om het apparaat beter te leren gebruiken. Sanne kwam even nieuwsgierig kijken. “Oh, mevrouw, …
Read more

Op safari in Zeeland

Ik zit in het ochtendzonnetje op een klapstoel in onze boomgaard. Het scheefgezakte houten hek zit met een blauw touw vastgeknoopt aan een eiken paal, die ook al gescheurd is. Daarachter graanvelden. Een klein bos met een groen houten huis. Een boerderij met een hondje dat altijd blaft als ik langsloop met de honden, maar …
Read more

De oude dame in Marokko

Marokko, Taghazout, Atlantische kust. Klein restaurantje aan zee. Op straat een oude Engelse vrouw, ik schat haar zeker 80. Wollen muts met gouddraad, woeste grijze krullen eronder vandaan. Een bruin verweerd gezicht, één en al rimpel. Haar blauwe ogen staan helder. Op de één of andere manier past ze bij de Europese surfers die ook …
Read more

Over de zin en onzin van ontspullen

Het is een werkwoord geworden in ons gezin: kondoën. Naar het boek van de Japanse opruimgoeroe Marie Kondo. Ik kondo, jij kondoot, hij kondoot. Alhoewel, hij? Mijn lief houdt erg van zijn spullen, dus daar blijven we vanaf. Mijn dochter en ik hebben er plezier in om te kondoën. We doen het ’t liefst samen. …
Read more

Wat mijn boek Hartmama voor jou kan betekenen

Herma is acht jaar als haar moeder overlijdt. Ze wordt goed opgevangen door haar vader en de juf op school is ook erg lief voor haar. De familie helpt met allerlei dingen en ze mag wat vaker gaan logeren bij haar lievelingstante, een zus van haar moeder. Zelf heeft ze een oudere broer, maar daar …
Read more

Heart Mama – a story of belated grief

Het plan ontstond aan zee, vorig jaar zomer. Tijdens één van de verrukkelijke schrijfdagen die Marije van den Bovenkamp organiseert in Kijkduin. Het was een paar maanden na de boekpresentatie van Hartmama, mijn boek over jong ouderverlies. En een paar dagen na een familiedag waarvoor ook familie uit Amerika was overgekomen. Zij hadden op social …
Read more

Van rupsje-nooit-genoeg naar vlinder alles-is-er-al

Ik zit op een plekje in de schaduw achter mijn huis. Na alle stortregens en onweersbuien van de afgelopen dagen oogt het fris. Ook het onkruid tiert welig in het grind. Dat is weer een zen-werkje om te doen de komende dagen, mocht ik mijn hoofd leeg willen maken. Tuinieren geeft rust en klaarheid – …
Read more

De enige fout van een hond is dat hij geen 100 jaar wordt

De hond merkt dat zijn einde nadert. Ook voelt hij dat zijn vrouw dat al weet, maar het wegduwt. Ze kijkt regelmatig heel bezorgd naar hem en hij hoort zijn naam vallen in gesprekken die ze voert met haar man en hun dochter. Ze neemt hem mee naar de dierenarts. Die zegt dat artrose heel …
Read more

Waarom je toch op je moeder lijkt

Het staat in grote letters op een knalroze stip op de cover van een nummer van Psychologie Magazine. Au! zegt een klein stemmetje in me. Want hoe kan ik weten of ik op mijn moeder lijk als ik me haar niet herinner? Dan moet ik het doen met foto’s of met verhalen van anderen. Het …
Read more