De kip die ging logeren

Het is zomer. Met een prachtig hoofd, vers van de kapper, loopt ze naar huis. Er komen twee scouts van het erf van de boerderij aflopen. Vlaams, blijkt als ze hun mond opendoen. Het is bloedheet en hun water is op. Of ze dichtbij woont? En zouden ze dan alstublieft water mogen tappen? Maar natuurlijk, vanzelfsprekend! ‘Loop maar even met me mee,’ zegt ze. De gekste vraag komt even later. Of ze misschien ook iemand kent die kippen houdt? Die heeft ze zelf, maar ze wil eerst even weten wat de achtergrond van deze vraag is.

Weddenschap
Ze steken van wal. Dat ze een weddenschap hebben, over het lenen van een kip. Die dan een nachtje op het kamp bij de scouts mag logeren. “We zijn al heel veel boerderijen langs geweest, maar niemand geeft zomaar een kip mee. Dus het lijkt erop dat we de weddenschap gaan verliezen.” Ze kijken er een beetje sip bij. “Kom eerst maar eens mee om water te tappen” zegt ze, om tijd te rekken. Ondertussen peilt ze de jongens. Klopt hun verhaal wel?

Stresskippen
Ze komen aan op haar erf en de scouts vullen hun waterflessen. Ze loopt met ze naar het kippenhok en de ren waarin ze rondscharrelen. Ze wikt en weegt. “Het zijn wel oude kippen, dus het lijkt me best stressvol om ineens meegenomen te worden. Zullen jullie er goed voor zorgen?” vraagt ze. De scouts knikken ijverig van ja. Ze besluit de gok te wagen, ze gunt de jongens het succes van een gewonnen weddenschap. Ze haalt een poezenreismand uit het wagenhuis en doet er een paar oude kranten in. Want stresskippen poepen flink! Daarna vangen ze een bruine kip. Klaar voor vertrek! “Hebt ge misschien ook voer?” vragen de scouts nog. Ook dat gaat mee.

Het wordt avond. Haar man moet lachen om het verhaal als hij thuiskomt. “Ik ben benieuwd hoe dit afloopt” zegt hij. “Misschien belandt ze wel in de kookpot?” Daar had ze nog niet aan gedacht.

Ze mogen haar vrijlaten bij de andere kippen
De volgende morgen stopt er een busje op het erf met een Belgisch kenteken. Een busje vol Vlaamse scouts, hun begeleider en, jawel… de kip! De begeleider zegt dat hij dacht een onmogelijke opdracht te hebben gegeven. De scouts zijn als helden onthaald en ze hebben goed voor de kip gezorgd. Ze mogen haar vrijlaten bij de andere kippen. Die komen nieuwsgierig aangerend, het lijkt alsof ze vragen; “Waar ben jij nou geweest? Vertel!” Jammer genoeg versta ik geen kips.

Waar speelt dit verhaal zich af?
De omgeving waar ik woon nodigt uit tot schrijven over alledaagse dingen. Dit verhaal speelt zich af in 2013. Ik vond het terug in een blogboekje uit die tijd. We hebben nog steeds kippen, die mogen blijven tot ze letterlijk van hun stokje vallen. Onze gasten genieten mee van de verse eitjes die ze leggen.

Slapen in Zeeland
Wil jij kennismaken met de omgeving waar dit verhaal zich afspeelt? Dat kan! We verhuren een heerlijk vakantiehuis in Zeeland en we hebben nog beschikbaarheid in het voorjaar en de zomer. Je kunt boeken via onze eigen website https://slapeninzeeland.nl/boekingen/

0 thoughts on “De kip die ging logeren”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: