Het nieuwe normaal in Zeeland

Dag zee, ik ben niet meer bij je geweest sinds de intelligente lockdown. Het grootste deel van de tijd heb ik thuis doorgebracht. Vooral op het erf gewerkt en met de honden gewandeld. Af en toe een boodschap gedaan, zeker niet vaker dan 1x per week. Mensen die geen anderhalve meter afstand houden maken me een beetje zenuwachtig. Eén keer heb ik zelfs vriendelijk gevraagd aan twee pubers om afstand te houden. Het maakt dat ik me een oude zeur voel, niet fijn.

Twee emmertjes water halen
Nu zit ik op een houten bank aan zee. De bank is misschien wel zes meter lang en er komt niemand aan het andere eind zitten. Op het bankje naast me zit een stel met een hond. Ze praten en genieten van de zon, net als ik. Op het strand zijn nauwelijks mensen. Een klein groepje kinderen met twee oudere meisjes als oppas. De jongste kinderen rennen naar de waterlijn en weer terug, halen emmertjes water en bouwen torens in het zand. Ik kan er heel lang naar kijken.

Zeeuwse paarden aan zee
Dan komen er drie van die enorme grote en hoekige Zeeuwse paarden het duin over. Ze hebben de ruimte nu, geen slalom langs badlakens, maar in één streep door naar de zee.

Gesloten strandtent
Vanuit de gesloten strandtent achter mijn rug klinkt muziek. Ik herken Danny Vera’s song ‘Roller Coaster’ – hoe toepasselijk in deze tijd. Normaal gesproken hoort bij een strandtent ook het geroezemoes van gasten, glazen die klinken, gelach en de geur van slow food. Niets van dit alles. Het is zo onwerkelijk allemaal.

Mogen we even naar de schapen komen kijken?
Zo is het ook met het vakantiehuis op ons erf. Al wekenlang geen gasten. De boekingen die we hadden, zijn geannuleerd. Daar bovenop kwam de noodverordening van de provincie Zeeland met een verbod op toerisme tot 10 mei aanstaande. De ziekenhuiscapaciteit in Zeeland is te klein om extra mensen te kunnen opvangen. Alles is erop gericht om voldoende bedden te hebben voor coronapatiënten. Ik begrijp het volkomen en tegelijkertijd is het een beetje treurig, zo’n leeg stil huis. Geen kinderstemmetjes in de achtertuin van het vakantiehuis, of de vraag ‘mogen we even naar de schapen komen kijken?’ Ik besef hoe fijn ik het vind om onze bijzondere plek te delen met anderen.

Hopen op betere tijden
Niemand weet hoe lang dit gaat duren. En zelfs als de regelingen versoepeld worden is het maar de vraag of mensen weer op vakantie willen. Dromen mag altijd! Je kunt alvast een kijkje nemen op onze website www.slapeninzeeland.nl om je te oriënteren op jouw vakantie in Zeeland. Je mag natuurlijk bellen om de mogelijkheden te bespreken. Contactloos in- en uitchecken is mogelijk. En die anderhalve meter afstand houden? Dat lukt hier met het grootste gemak!

Danny Vera luisteren? Dit is een hele mooie uitvoering van Roller Coaster. “Here we go. On this rollercoaster life we know. With those crazy heights and real deep lows. I really don’t know why.”
2 thoughts on “Het nieuwe normaal in Zeeland”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: