Wanneer ik terugblik op het afgelopen jaar, scan ik ook altijd mijn boekenkast, want ik wil even helder hebben welke pareltjes ik dit jaar allemaal heb gelezen. In 2025 staken deze boeken er met kop en schouders bovenuit.
De bibliotheek van verboden boeken
‘Dit boek is een pleidooi voor het bewaren van verhalen’…. dat was de titel van het blog dat ik schreef over dit boek. Het gaat over drie vrouwen in drie verschillende wereldsteden, voor en tijdens WOII.
Berlijn, 1933: Na het succes van haar eerste boek reist de Amerikaanse schrijver Althea naar Duitsland, waar ze al snel geconfronteerd wordt met de gruwelen van het opkomende naziregime. Ze ontmoet daar de Joodse Hannah. Langzaam maar zeker begint ze gevoelens te ontwikkelen voor deze bijzondere vrouw…
Parijs, 1936: Nadat ze ontsnapt is uit Duitsland zet Hannah haar gevecht tegen de propaganda van de nazi’s door. Maar Hannah vecht voor meer dan alleen vrijheid: na een vreselijk verraad durft ze niemand meer te vertrouwen.
New York, 1944: Vivian voert haar eigen oorlog, en wel tegen senator Taft, die de boekzendingen naar de Amerikaanse soldaten in Europa tegenwerkt. Vivian laat zich echter niet zo snel uit het veld slaan. Dan krijgt ze onverwachts hulp van de mysterieuze bibliothecaresse van de Bibliotheek van Verboden Boeken in Brooklyn…
Mijn naam is Emilia del Valle
Ik ben een groot fan van Isabel Allende, dus toen haar nieuwste boek afgelopen zomer verscheen, kocht ik het meteen. Wederom een historische roman, dat zich grotendeels afspeelt in Chili, zoals we gewend zijn van Isabel Allende, maar dit keer is het hoofdpersonage een schrijfster. Dat doet mijn schrijvershart bekoren. Ik las het in een week tijd uit en schreef er meteen een blog over, dus lees daar waar dit boek over gaat: ‘Mijn naam is Emilia del Valle’ is een ode aan vrouwen die hun pen en stem gebruiken
Matilda’s laatste dans
Dit boek stond al lange tijd op mijn verlanglijstje doordat mijn boeken- en business-buddy Anne-Lies erover vertelde én er een blog over schreef: Het verdrietige verhaal van het verdwenen boek. En afgelopen jaar vond ik ‘m eindelijk op de plank van mijn favoriete boekwinkel: BoekenBalie. Wat een prachtig verhaal. Als lezer bén je gewoon op die boerderij in de Outback van Australië. Met alle rauwheid, het natuurgeweld en de besloten gemeenschap.
Jenny Sanders, die een bekende kunstenares is in Sydney, verliest op tragische wijze haar man en kind bij een auto-ongeluk. Van de notaris hoort ze dat haar man haar postuum Churingfarm heeft geschonken. Nieuwsgierig naar wat ze daar zal aantreffen vertrekt Jenny naar wat een Matilda’s farm was en vindt daar tientallen jaren later Matilda’s dagboeken. Op Churinggafarm raakt Jenny in de ban van de ruwe schoonheid van de natuur en Matilda’s noodlot. Maar, een donker geheim dat als een vloek op de farm lijkt te rusten dreigt haar hervonden geluk weer in gevaar te brengen
Als de wolven huilen
Ik ben ongeveer halverwege dit boek, nog even doorlezen. Maar ik weet nu al dat hij thuishoort in mijn lijstje van best gelezen boeken in 2025. Eigenlijk zoals alle boeken van Kristin Hanna.
In het ruige noordwesten van Amerika ligt het Olympic National Forest – ruim een miljoen hectare aan ondoordringbare duisternis en onvoorstelbare schoonheid. Uit dit diepe woud verschijnt op een dag een zesjarig meisje. Ze draagt een wolvenjong op haar arm, kan niet praten, en er is geen enkele aanwijzing over haar identiteit.
Dr. Julia Cates was een beroemde kinderpsychiater, tot een schandaal haar carrière ruïneerde. In ongenade keert zij terug naar Rain Valley, het stadje in de staat Washington waar ze is opgegroeid. Hier komt Julia in aanraking met het meisje uit het woud, dat zij Alice noemt. Ze is vastbesloten om Alice uit haar isolement en angst te halen. Maar om haar te bereiken moet Julia achter de waarheid van Alice’s verleden zien te komen. De schokkende ontdekkingen stellen Julia’s vertrouwen en kracht op de proef, terwijl ze worstelt om een thuis te vinden voor Alice – en voor zichzelf.
Land van echo’s en Spiegeldagen
Als Spanjeliefhebber wil je deze boeken echt lezen. Ik kan wel zeggen dat ik idolaat ben van deze twee literaire pareltjes van Mark H. Stokmans. Beide boeken verslond ik achter elkaar en het verhaal kreeg ik wekenlang niet uit mijn hoofd. Eigenlijk was ik verdrietig dat ik de boeken al uit had. Ik was aan het eind ook echt aan het rekken, om het verhaal, de levens van de hoofdpersonen nog langer dicht bij me te houden ofzo. Ken je dat gevoel?
In de blogs die ik eerder schreef over deze twee boeken lees je waar het over gaat en waarom ik zo lyrisch ben:
- Land van echo’s – Een boek dat vragen stelt over liefde, moraal en thuis
- Spiegeldagen – Een boek over de complexiteit van families én een ode aan Spanje
Een nieuwe ontdekking: de boeken van Mélissa Da Costa
In 2024 verslond ik haar eerste boek – Al het blauw van de hemel – in vier dagen tijd. In 2025 was haar volgende boek aan de beurt: ‘De dagen die komen’. Een totaal ander verhaal, maar wederom zo aangrijpend. Ik stond ermee op en ging ermee naar bed. Ik schreef in augustus een blog over de auteur Mélissa Da Costa: Haar boeken lees ik in één ruk uit – wie is zij?
Dolblij was ik dat haar nieuwste boek ‘Waar de zon de sneeuw raakt’ op 19 augustus verscheen. Weer een bestseller! Dat is toch knap? Dit verhaal gaat over Amber (20), die vindt dat ze niets of niemand heeft. Ze wordt obsessief verliefd op Philippe (40), commercieel directeur, getrouwd en vader van twee kinderen. Wanneer ze, overweldigd door de leegte van haar bestaan, een einde aan haar leven probeert te maken, stuurt Philippe haar naar een seizoenshotelhotel in de bergen, waar ze als serveerster kan werken. Daar moet ze zichzelf opnieuw uitvinden. Leren leven zonder hem. In het hotel raakt ze gehecht aan de andere seizoensmedewerkers, een soort nieuwe familie voor Amber. Ze ontdekt dat iedereen getekend is door het leven. Amber maakt kennis met hun kwetsbaarheid, hun angsten en geheimen. Beetje bij beetje betreedt zij hun stiltes en stapt daarmee, met hulp van de anderen, uit die van haarzelf.
Volgende week blog ik over de boeken uit 2025 die mij minder konden bekoren.
2 reacties
Deze bewaar ik Marije,
Niet dat ik zeeën van tijd heb om te lezen, maar gewoon om wat titels op voorraad te hebben. Zelf ben ik deze kerstvakantie weer een Frans boek aan het lezen, niet te ingewikkeld maar lekker doorlezen om mijn hersens weer te oefenen. Nog lekker chillen deze week want dat mag, las ik in de ultieme niks-week. Fijne jaarwisseling.
Groet
Jacky
Zeker lekker chillen Jacky. Geniet ervan! Ook van de leestijd die je nu hebt.