De genialiteit van de dood

Iedere dag gaan er mensen dood, maar gek genoeg blijft sterven veelal in de taboesfeer hangen. Doodgaan is net zo normaal als geboren worden. Ons leven speelt zich namelijk af tussen twee polen, geboorte en dood. We leggen de weg af tussen het moment waar alles nog toekomst is en het moment waar alles het verleden is geworden. We zouden dus kunnen zeggen dat geboorte en dood hetzelfde is. In het heden speelt zich het leven af. Tot het heden stopt en je bent in deze vorm verleden geworden.

Als kind had ik mijn eigen dierenziekenhuis gemaakt in een oude volière. Urenlang kon ik zitten met een gewonde merel. Met eindeloos geduld voerde ik wormpjes of torretjes. Dat deze beestjes door mijn toedoen ten dode waren opgeschreven, realiseerde ik mij niet. Mijn focus lag op de gewonde merel. Ik was eindeloos verdrietig wanneer een vogel, egel of muis toch doodging. Ik had het gevoel gefaald te hebben. Ik kon niet met die emoties omgaan en wilde de dood vermijden.

Dood is niet dood
Later kreeg ik meer inzicht over de dood. Ik heb veelvuldig ervaren dat dood niet dood is. Overleden mensen en dieren komen met boodschappen vanuit de andere wereld naar mij toe als ik mij hier voor openstel. Dit gebeurt bij mij dikwijls in een heldere droom. Deze dromen zijn voor mij heel concreet en levendig. Er is geen vaagheid of twijfel, de energie die naar mij toekomt is van een grote alomvattende liefde. Ik ben in contact met een hele fijnstoffelijke sfeer die totaal anders is dan de aardse sfeer. 

De genialiteit
De genialiteit van de dood zit hem in het feit dat je niet stopt met bestaan, maar dat je van vorm verandert. Jouw essentie – noem het je ziel – stopt niet te bestaan. Net zoals jouw fysieke lichaam telkens een nieuwe vorm aanneemt vanaf de geboorte, van klein naar groot, van dik naar dun om volwassen te worden. Zo vormt jouw ziel zich ook tot volwassenheid; alle ervaringen die je opdoet in de cirkel van het leven zorgen voor groei. Ongeacht de uitkomst. Je fysieke dood zorgt voor de wedergeboorte van je ziel. Je ziel is dan vrij van aardse zorgen, pijn en verdriet. Je zou dus kunnen zeggen: er bestaat geen dood, er bestaat geen geboorte, het is alleen een verandering van vorm.

De aarde is de planeet van dualiteit
Dat er vele vormen van leven zijn is bij de meeste mensen wel bekend. We kunnen niet langer de illusie hebben dat wij de enige bewoners van het universum zijn. De aarde is een planeet van dualiteit. Het is licht en donker, het is warm en koud, er is liefde en haat. Deze energie kennen we niet vanuit de sfeer waar we vandaan komen. Onze ziel komt naar de aarde om zich verder te ontwikkelen. Dit doe je door ervaringen op te doen. Door de veranderingen die je meemaakt tijdens je leven, groeit je ziel. Het is als het ware voedsel voor je ziel. Of dit nu positieve of negatieve ervaringen zijn; het biedt beiden de mogelijkheid tot groei. Het leerproces zit in de duale ervaringen.

Rouw is de andere kant van liefde
Mijn zus Tineke, die in 2010 op 51-jarige leeftijd overleed, kwam bij me in een droom. Ze liet me zien waar ze is. Haar leven was zwaar, als kind werd ze van het ene naar het andere tehuis gesleept. Ze deed diverse pogingen om haar leven te beëindigen. Uiteindelijk is het gelukt op haar eigen manier.

Ik was hier erg verdrietig over, het leek allemaal zo zinloos. Ik voelde me schuldig omdat ik dit niet kon voorkomen. In mijn droom liet ze me zien dat ze mag bijkomen van haar aardse vorm in een prachtige lichte omgeving waar veel dieren en liefdevolle wezens zijn. Ze was altijd dol op dieren, die gaven haar liefde waar de mensen het lieten liggen. Nu vangt ze kinderen op die zijn overleden na liefdeloze ervaringen. Zij weet immers wat kinderen nodig hebben na ontluisterende ervaringen.

Ik hou van haar en mijn gevoel van rouw was juist daarom. Ik had haar zoveel meer liefde gegund tijdens haar leven. Ze vertelde in mijn droom dat ze door de ervaringen veel heeft geleerd. Juist deze ervaringen bieden haar ziel de groei. Haar pijn van het groeien was voor haar de moeite waard. Ik mag het loslaten en de voeding toelaten in mijn eigen ziel.

Het laatste oordeel
Veel mensen zijn bang voor de dood. Oude overtuigingen kunnen ineens de kop opsteken wanneer de dood zich aandient. Hemel- en helverhalen die bedacht zijn door mensen die leven in de dualiteit van goed en fout. Dat dit is voortgekomen vanuit oude machtsstructuren vergeten we vaak.

De ongeziene wereld
In mijn leven heb ik veel verlieservaringen gehad. Ik heb altijd gevoeld, diep van binnen, dat ik steun en kracht heb gekregen vanuit de ongeziene wereld. In mijn dromen kreeg ik de diepere lagen van mijn ziel en begeleiders te zien. Zelfs in het donkerste van de nacht. Er bestaat geen oordeel, er wacht ons een bad van liefde aan de overkant. Wanneer je tijdens je leven in verbinding kan staan met deze hulpbronnen wordt het leven zo veel fijner. Je hoeft het immers niet alleen te doen.

Omgaan met verlies
Veel mensen denken bij verlies aan de dood van een geliefd persoon. Je kunt echter veel meer verliezen wat waardevol voor je is: een gebroken relatie, een ontslag, een miskraam, het verliezen van je gezondheid, dementie van je partner, je vader of moeder. De dood kent vele vormen en is in ieder moment aanwezig. Het zijn voorbeelden van verlies die je diep in je ziel kunnen raken. Het omgaan met verlies is iets waar iedereen vroeg of laat mee te maken krijgt. 

Meebewegen
Wanneer je kunt meebewegen in de cirkel van  het leven geeft dit je rust. Net zoals de seizoenen in de natuur ons laten zien. In de lente krijgen de bomen bladeren om vervolgens tot volledige groei te komen in de zomer. In de herfst laten de bladeren los om af te sterven. In de winter is er rust. Onze ziel kent deze seizoenen ook. 

Wat kan ik voor je betekenen?
In mijn nieuwe training die ik op 6 juni geef – De reis van de ziel – herinner ik je eraan waar je vandaan komt en waarom je bepaalde keuzes hebt gemaakt. Door hier bewustzijn op te krijgen, ontwikkel je het mooiste in jezelf. Wanneer je meer wilt weten, neem dan contact met me op. Ik bied je een ziel omvattend gesprek aan om je mooiste leven te kunnen leven.

2 thoughts on “De genialiteit van de dood”
  1. Mooi beschreven Anna: Wanneer je kunt meebewegen in de cirkel van het leven geeft dit je rust. Net zoals de seizoenen in de natuur ons laten zien.
    De natuur is inderdaad een grote bron van troost en inspiratie. Groet, Karin

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: