Over mijn lijk

Vorige week was de eerste uitzending van ‘Over mijn Lijk’. Het is een programma dat ik eigenlijk niet wil zien, omdat het me zo aangrijpt, maar toch kijk ik. Het begint al bij het intro, waarbij je vijf jonge mensen voorbij ziet komen, waarvan je weet dat de meesten op het moment van uitzenden niet meer leven. Vijf mensen die volop in het leven stonden en totaal niet met de dood bezig waren. Die dachten aan hun opleiding, hun carrière, trouwen, kinderen krijgen of gewoon heel veel lol hebben. Die zich ergerden aan kleine dingen, die dingen uitstelden omdat ze nog een heel leven voor zich dachten te hebben.

Door de bliksem getroffen
En dan komt daar in één keer die ongenadig harde klap. Het moment dat ze te horen krijgen dat ze kanker hebben en ongeneeslijk ziek zijn. Ik weet niet hoe dat is, maar ik kan me voorstellen dat je het gevoel hebt alsof je door de bliksem wordt getroffen. Je hele leven staat op zijn kop, niks is meer zoals het was. Niet alleen voor hen, maar ook voor hun ouders, partner, broers, zussen, vrienden en familie. Iedereen is volledig uit het lood geslagen.

Ik maak zelf wel uit wanneer ik doodga
Maar dan gebeurt er iets onwaarschijnlijks. Deze vijf jonge mensen vertonen een veerkracht en levenslust waar je u tegen zegt. Ze gaan er allemaal anders mee om, maar in één opzicht zijn ze hetzelfde: ze gaan door met leven. De één gaat zo hard mogelijk feesten en geniet van elk moment dat hij met zijn vrienden en familie is. “Ik kan ervoor kiezen om de tijd die ik nog heb in een hoekje te gaan liggen huilen, of ik ga genieten zolang het nog kan.” De ander geniet van hele kleine dingen, zoals picknicken met zijn vrouw en zoontje in de huiskamer.  

Het is prachtig en hartverscheurend tegelijk om te zien dat Fabienne woest werd toen de artsen haar hadden gezegd dat ze nog drie tot zes maanden te leven had. “Daar hebben zij niks over te zeggen, ik maak zelf wel uit wanneer ik doodga.”

Lotte en haar man trouwen met hun twee dochtertjes in het stadhuis van Rotterdam met een echte trouwambtenaar, ringen en een enorme bruidstaart. Er is die dag een hoop vrolijkheid én er vloeien tranen over wat er is en wat er gaat komen. Het wordt een prachtig document voor later, waarbij de meisjes kunnen zien hoe zielsveel hun moeder van hen hield.

Een achtbaan aan emoties
Als ik naar het programma kijk, vraag ik me af hoe ikzelf zou reageren als ik te horen zou krijgen dat ik ongeneeslijk ziek ben. Ik kom tot de conclusie dat ik het niet weet. Je weet het pas als het jou of een dierbare overkomt. 

In dat ene uurtje heb ik zoveel emoties voorbij zien komen: verdriet omdat je nog helemaal niet dood wilt en nog zoveel te doen hebt in dit leven; angst voor alles wat nog komen gaat. Ga je veel pijn krijgen, heb je nog wel controle, hoe is het om dood te gaan? Woede: waarom gebeurt dit jou? Je bent nog maar net aan je leven begonnen. Schuldgevoel, want je doet je ouders, kinderen, familie en vrienden immers ontzettend veel verdriet omdat je doodgaat.

En ik zie veerkracht. Na een zware chemokuur of slechtnieuwsgesprek weer overeind komen en zo goed mogelijk doorgaan. Ik zie ook enorme blijheid, leven in het moment, genieten in het moment. Dat is fantastisch om te zien, want er komt een kracht boven, waarvan zij en hun omgeving geen idee hadden dat die er was.

Vaker kijken
Ik ben blij dat ik gekeken heb en ga het programma zeker verder volgen. Het geeft me hoop, moed en mooie inzichten. Over mijn Lijk wordt uitgezonden op donderdagavond om 21:25 uur op NPO1 en is te zien op Uitzending Gemist: https://www.npo3.nl/over-mijn-lijk/BNN_101377632.

Herken je jezelf hierin of iemand die je kent en wil je er eens over praten? Neem dan gerust contact met me op: info@ellenanleenen.nl

2 thoughts on “Over mijn lijk”
  1. Mooi blog Ellen, heb het nog niet gezien maar hoe ik jou blog zo leest, kan ik het niet kijken zonder de tranen. Verdriet om een dierbare krijgt altijd een plekje in je hart, zodat het geraakt wordt met herkenning.

    Liefs MO.2.0

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *