Hartmama is ons verhaal over liefde en dood

Je bent lichtjaren ver weg, lieve mama. Al meer dan een halve eeuw dood. En toch ben je heel dichtbij. Tijdens het schrijven van Hartmama kwam je steeds meer in mijn leven. Soms praatte ik tegen het schilderij dat ik jaren geleden van jou heb laten maken. In zachte kleuren, geel en oranje. Ik liet het maken, omdat ik nauwelijks naar je foto’s kon kijken. Ze zijn allemaal in zwart-wit. Meestal keek je in de verte, alsof je al vertrokken was. Of je blik was heel serieus. Daar werd ik altijd erg verdrietig van. Dus gunde ik mezelf een zachtere versie van jou, in kleur.

Ik gaf je een prachtige tekst van Huub Oosterhuis mee als achtergrond. Over hoe de doden nog bij ons horen. Met een slotzin die zó klopte voor mij: ‘liefste dode die je leeft’.

Of ik nog wat meer over mijn mama wilde vertellen
De kunstenares ontmoette ik tijdens een kunstroute en ik was geraakt door haar portretten. Schoorvoetend vroeg ik of ze ook een portret kon maken van iemand van wie er alleen nog maar foto’s zijn. Ze zei ‘ja’ en daarna schreef ze me een brief. Of ik nog wat meer over mijn mama wilde vertellen, zodat ze zich kon inleven. En dat het zo’n mooie opdracht was. Zij kende iets van de pijn van het niet-kennen van je moeder, omdat ze zelf een adoptiedochter had.

Alsof ik je voor het eerst ontmoette
Het moment dat ze belde dat het schilderij af was staat me nog helder voor de geest. We maakten een afspraak en toen ik aankwam liep de kunstenares vooruit naar de ruimte waar jij op een schildersezel stond. Ze zei tegen me: “Ik ga even een kopje thee zetten, ik laat jullie even alleen.” Ik kon mijn blik niet van je afwenden, alsof ik je voor het eerst ontmoette. Jouw ogen, een zachte blik.

Moederdag
Nu is het bijna Moederdag en jouw verhaal, ons verhaal komt bijna uit. Het mag de wereld in. Een verloren mama-verhaal, een verhaal over een meisje dat opgroeit zonder mama en met een liefdevolle tweede moeder. Jouw naam in een boek. Ons verhaal over liefde en dood en opnieuw steeds weer die liefde.

Om taal te geven aan wat bijna onzegbaar is
Waarom ik het schreef? Om anderen die jong een ouder verloren te helpen, inzicht te geven, een ruggensteun te zijn. Om taal te geven aan wat bijna onzegbaar is. Zodat partners, vrienden en kinderen meer zullen begrijpen van het onzichtbare verdriet over een verloren vader of moeder dat zo af en toe ineens de kop op steekt. In mijn coachpraktijk heb ik meer dan eens ervaren dat het verlies van een ouder impact kan hebben op de volgende generatie. “Mijn moeder is jong haar moeder verloren en daar kwam ze nooit overheen. Ze was niet beschikbaar voor mij.”

Een ongewenst cadeautje
Ooit las ik de quote: “Jong ouderverlies is een ongewenst cadeautje. Als je het niet uitpakt geef je het ongeopend door aan je kinderen.”
Ik heb jouw ‘cadeautje’ uitgepakt, lieve mama. Ik heb mijn verdriet om jou stevig vastgepakt en mag het nu weer loslaten. Je staat in een boek, we staan daar samen in. Zo zul je er altijd zijn. In de verte en toch dichtbij. Liefde is sterker dan dood. Op 11 mei vier ik het leven. Ter ere van jou en van mijzelf. Je reist met me mee in mijn hart.

Boekpresentatie Hartmama
Wil jij bij de boekpresentatie van Hartmama zijn? Je bent welkom op 11 mei om 16 uur (inloop 15.30 uur) bij Boekhandel ’t Spui in Vlissingen. Als je mailt naar susan@susanvanderbeek.nl ontvang je een uitnodiging.

10 thoughts on “Hartmama is ons verhaal over liefde en dood”
  1. Prachtig blog Susan! Je verhaal over het schilderij van je moeder is al bijzonder, wat een goede actie om je moeder in zachtheid in kleur te kunnen zien. Een hele mooie gedachte om dit boek ook te schrijven voor mensen om de persoon heen zodat ze meer zullen begrijpen van het onzichtbare verdriet. Ik weet zeker dat het mensen gaat helpen om jouw boek te lezen. Ik kijk echt uit naar dit boek!

  2. Het ontroert me zo, je blog. En wat buig ik voor de manier waarop je ook je ”liefdevolle tweede moeder”’ een plek geeft.

  3. Wat prachtig Susan, zo vanuit het hart. Zo fijn dat de geboorte van jouw boek een feit is. In liefde zal het welkom geheten worden door vele. Dit heeft net zoals de liefde van en voor jou moeder eeuwigheidswaarde.

  4. Mooie woorden
    Ik kijk uit naar je boek. En wat iets met me doet is dat je die vrouwenlijn hebt doorbroken. Heel bijzonder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *