Ken je dat?Je ziet een bepaald insect of beestje en baf daar is weer dat gevoel. Blij, angstig of verdrietig. Wat je voelt, is heel persoonlijk en wordt veelal gekleurd door iets of iemand uit je leven. Van recent of langer geleden. Als het eerder gevoeld is, levert de emotie een bepaald soort herkenning op in je lijf.
Vanochtend was ik de afwasmachine aan het leeghalen. Bij de pannen aangekomen haalde ik de pannen uit de kast om de schone er tussenin te stapelen. Helemaal prima, totdat ik bij de een na onderste pan aankwam. Ik keek erin en trof een mega grote laminaatspin aan. Deze komen zo af en toe uit een eitje in de laminaatvloer. Nu had ik de pannen al een week of drie niet gebruikt vanwege onze vakantie. Deze gast had ik niet verwacht in de pan en hierdoor was ik toch wel wat verrast.
Angst heb ik niet
Angst voor spinnen heb ik niet. Alles wat kruipt of vliegt zet ik rustig buiten de deur. Van vlieg tot muis en alles wat daar tussen en boven zit. En toch ben ik met zo’n grote spin, die van nature niet voorkomt in Nederland, wat voorzichtiger. Hij heeft grote zwarte harige poten en een groot harig lijf. Ik schat dat hij een centimeter of 10 is, zonder poten. Met poten ziet hij er echter een stuk groter en imposanter uit. Deze spin is vrij agressief in zijn gedrag en zet eerder de aanval in dan lijdzaam in de verdediging te blijven afwachten wat er met hem gaat gebeuren. Aangezien ik dit wist, pakte ik een stuk papier en de pan en ben er mee naar buiten gelopen. Daar heb ik hem met het papier uit de pan gehaald en vrijgelaten.
Een lieveheersbeestje tegen het glas
Tijdens het schrijven van dit blog zie ik een lieveheersbeestje tegen het glas zitten. Tenminste, ik kijk tegen de onderkant van een lieveheersbeestje aan. Omdat ik deze zo vaak heb gezien, herken ik hem zelfs aan de onderkant. Bij mij roept zo’n lieveheersbeestje als eerste op: hé, ben je daar weer? Een gevoel ergens tussen prettig en spijtig in, met een zweem verdriet. Want als ik een lieveheersbeestje zie, denk ik aan mijn vader die dertien jaar geleden is overleden. Het gevoel in mijn lichaam is al ongeveer dertien jaar oud en is veranderd van intens verdrietig naar een gevoel van gemis met verdriet dat er nog wel is, maar waar de scherpe hoeken en randen langzaam vanaf slijten. Een gevoel dat rijpt en zo telkens weer een nieuw laagje laat voelen. Het lijkt hierin een beetje op het rijpen van goede volle rode wijn. Die, naarmate deze langer ligt, steeds meer smaaknuances laat proeven op je tong en laat ruiken via je neus.
Een angst voor iets dat al gebeurd is
Heel wat anders dan het gevoel van angst, dat vaak als een ongewenst gevoel wordt gezien. Daardoor wordt dit vaak verborgen gehouden en weggestopt. Weggeborgen of het om een grote schat gaat, die koste wat kost behouden moet blijven. Schaamte voor dat gevoel heeft daar vaak de hand in. Maar ook het net doen of het er niet is. Een soort van struisvogeltechniek. Als het dan ook nog een gevoel is dat al een tijd wordt meegedragen, is er zelfs sprake van een strategie. Deze strategie is ontstaan om te zorgen dat je niet weer in dezelfde situatie terechtkomt. Het bijzondere is dat je vaak het gevoel hebt dat het je beschermt voor iets dat kan gebeuren. Terwijl het ontwikkeld is voor iets wat al gebeurd is. Zo ontwikkelt zich een angst voor iets dat al gebeurd is.
Een kleine kans
De kans dat er weer hetzelfde gebeurt is heel erg klein en toch ontwikkelt zich, vanuit je onderbewuste, een methode, een strategie om met de eerder ontstane angst om te gaan. Dit gebeurt alsof er een voetafdruk wordt achtergelaten in je hoofd. Deze zal als er eenzelfde soort situatie ontstaat weer geactiveerd worden. Je onderbewuste gaat er vanuit dat het eerder een succes was en daarom automatisch kiezen voor de al bekende strategie. Dit gebeurt heel erg snel, sneller dan je kan knipperen met je ogen. Anders had je dit niet kunnen lezen.
Kritisch bewustzijn
Als je je niet bewust bent van je gedrag, heb je zo voor je het weet een angst of trauma te pakken. Gelukkig is er ook nog je kritische bewustzijn dat je vertelt dat er niets aan de hand is en er echt niets gebeuren kan of misgaat.
Geen aanstalten om te vertrekken
Ook niet als je de spin uit je huis verwijdert door deze met een papiertje uit de pan te halen en buiten te deponeren. Waarna deze kan dienen als maaltje voor de vogels. Hoewel een eerdere voorganger van deze spin nu al vanaf begin dit jaar zijn intrek heeft genomen in een omgekeerde bloempot. Daar woont hij nu en ik zie hem nog geen aanstalten maken om met de noorderzon naar het zuiden te vertrekken nu de nachten alweer langzaam aan een beetje koeler worden.
Welke gevoelens worden er bij jou opgeroepen als je een bepaald insect of beestje ziet? En is dit dan prima of mag het anders? Ik ben benieuwd. Laat het me weten: kailosinzichten@gmail.com.
