Weet je hoe vaak je in een soort hypnotische staat bent?

Veel mensen vinden iets van hypnose, talloze vooroordelen over kakelende kippen, citroen etende en raar gedragende mensen heb ik al gehoord. De mensen die dit veelal het hardst roepen zijn huiverig voor hypnose of vinden het op zijn minst spannend worden bij de woorden trance, hypnose en luisteren. Dat ze zelf talloze keren per dag in en uit een vorm van trance gaan, die dicht tegen de hypnotische staat aan ligt, blijft onbewust. Soms zelfs zonder enige vorm van hulp van buitenaf bereiken ze dezelfde diepte als tijdens een hypnosesessie.

Enigszins verwonderd kijk ik om me heen. Waar ben ik? Ik kijk uit het raam en zie dat ik nog niet bij de goede bushalte ben. Nog een paar haltes en dan mag ik er weer uit. In de bus zitten een stuk minder mensen dan toen ik instapte, merk ik op. Nog twee haltes en dan kan ik eruit, ik heb mijn halte nog niet gemist. Mijn mondkapje trek ik nog eens goed over mijn neus en ik zoek mijn buskaart om uit te kunnen checken. Vervolgens druk ik op de stopknop en de bus remt af bij de halte, zodat ik kan uitstappen. 

Een vorm van trance
De reis met een bus heb ik al honderden en misschien wel duizenden keren gemaakt in mijn leven. Ik weet zo goed als automatisch hoe het werkt en wat ik moet doen om van A naar B te reizen. Het is zo gewoon dat mijn onderbewuste feilloos de handelingen kan uitvoeren. Alleen de juiste halte ervoor dien ik me bewust te zijn van waar ik ben en waar ik eruit moet. Net toen ik niet oplette was ik even in een trancestaat. 

Automatische handelingen
Terwijl ik naar de sportschool loop, bedenk ik me dat ik zo, op de terugweg, nog een boodschap moet doen. Na het sporten dus. Ik sta voor de sportschool zonder bewust te hebben nagedacht over de route van de bushalte naar de sportschool. Ik stap naar binnen waar ik ook al niet over na hoef te denken.  Ik besef dat ik zo veel automatische handelingen op een dag doe. Dat blijf ik bijzonder vinden, net als het heen en weer schakelen van mijn brein tussen bewust en onbewust. 

Alerter onderweg
Na de les loop ik weer terug naar de bushalte en wacht op de bus. Op het moment dat ik deze zie aankomen zoek ik naar mijn buskaart. Die zit niet in mijn jaszak. Ook niet in het voor vakje van mijn rugtas. Misschien zit de kaart wel in mijn portemonnee, bedenk ik me. Ik open mijn tas, zoek mijn portemonnee en kijk of de buskaart daar in zit. Dat is inderdaad gelukkig het geval. Als laatste stap ik de bus in en trek mijn mondkapje op zijn plek. Ik let nu wat beter op dan op de heenreis. Als ik eruit mag, druk ik op de stopknop en stap daarna uit. Het mondkapje doe ik weer af en gooi het vervolgens, na de touwtjes eraf gehaald te hebben, weg in de vuilnisbak.

In de supermarkt
Al lopend richting supermarkt ben ik alweer in gedachten verzonken: Waar ga ik deze week over bloggen? De tekst die ik heb geschreven loopt niet lekker…. Iets anders. Maar wat en waarover? Ik stap de supermarkt in en krijg een winkelwagentje mijn kant opgeduwd. Ik bedank het meisje en beweeg me verder. Op de groente- en fruitafdeling word ik bijna van mijn sokken gereden door een oudere man. Ik kijk hem aan, maar hij ontwijkt mijn blik. Vervolgens stap ik achteruit en wacht even af wat hij gaat doen. Hij blijft staan, dus ik besluit om dan maar om hem heen te lopen met mijn kar. Ik heb niet veel nodig; wat groente voor het avondeten. Deze pak ik en neem daarna de kortste route richting zelfscankassa.

Veranderingen hebben effect op het brein
Op het moment dat er iets van een automatische handeling afwijkt door een verandering of gedachte, blijkt mijn brein een stuk alerter dan als alles vlekkeloos verloopt. Op het moment dat er wat gebeurt waarvoor alertheid nodig is, schakelt het brein snel en naar een alertere stand. Hierdoor wordt alles scherper, helderder en duidelijker. Dan ben ik beter in staat om rond te kijken en mijn omgeving in me op te nemen. Dit is een soort alarmsysteem van het brein. Als dit als het ware is wakker geschud door een gebeurtenis waarbij aandacht nodig is, blijven de hersenen nog enige tijd actiever. Zo wordt er bekeken of alles in orde is en veilig wordt bevonden. Na enige tijd zal het brein dan wederom de signalen die het krijgt nagaan en nalopen, wat overigens een microfractie van een seconde duurt. Hierna wordt de alertheid weer afgeschaald. Vaak duurt het dan nog even voor het brein weer terugschakelt naar een de ‘gewone’ stand.

Mijn onbewuste nam het heft in handen
Ik bedenk me dat de net gemaakte busrit en de bijna botsing met de oudere man een stuk minder spannend waren dan de autorit van de week. Hierbij reed ik op de snelweg, op een voor mij bekende weg, met een snelheid van 100 kilometer. Ik dwaalde af in gedachten en was er niet meer helemaal bij. Vertrouwend op mijn ingebakken veiligheidssysteem. Lekker op weg en eigenlijk toch ergens anders. Tot het moment dat ik ineens stilstaande auto’s voor me zag opdoemen, die snel dichterbij kwamen door mijn snelheid. Mijn onbewuste nam het heft in handen en zorgde dat ik als het ware een alertheid in schrok. Hierdoor was ik direct bij de les en kon ik handelen waar nodig, want mijn systeem was daar al mee begonnen voor ik me daar bewust van werd. Zo was ik in staat om de auto tijdig af te laten remmen op een veilige manier. 

Lichaamseigen stoffen en de uitwerking op het lichaam
De hele dag door zijn we aan het schakelen met ons brein, dat hoeven we niet bewust te doen. Dat wordt voor ons geregeld. Het is verbazingwekkend met welke snelheid dat gaat en wat er met name onbewust gebeurt zonder dat je het bewust in de gaten hebt of hoeft te houden. Sommige lichaamseigen stoffen en systemen in het lichaam zijn tijdelijk noodzakelijk als er een alerte staat van zijn nodig is. Als dit niet nodig is, kun je het beter kwijt dan rijk zijn. Meer dan de helft van alle Nederlanders blijft echter rondlopen met een hoger niveau aan lichaamseigen stoffen dan noodzakelijk.

Overbelasting
Als verdergaande alertheid nog nodig is, zal het brein in bovenstaande toestand blijven waarbij zo nodig reflexen op scherp worden gezet. Vechten, vluchten en bevriezen zijn hele belangrijke reflexen die regelmatig in paraatheid worden gebracht. De uitvoering is gelukkig lang niet altijd nodig. Door allerlei lichaamseigen stoffen wordt dit systeem stand by gezet. Zodat er gehandeld kan worden. Aangezien het een reflex is, hoef ik hier niet over na te denken. Eigenlijk is dit een tijdelijke piekbelasting voor mijn lichaam. Deze is zeker doeltreffend. Maar als ik de stoffen niet afvoer, kan ik een overbelasting krijgen. Hierdoor kan ik ziek worden, niet meer in staat zijn om me te ontspannen, slapen, onrust in lichaam en geest houden en klachten van depressiviteit ontwikkelen. Ook zijn er nog tal van andere klachten die de kop op kunnen steken. 

Stress is er meer en vaker dan er wordt gedacht. Ook de klachten die stress gerelateerd zijn duiken veelvuldig op. Voor maart 2020 had ruim 61 procent van de volwassen Nederlanders stress of stress gerelateerde klachten. Dit zal nu nog vele malen hoger liggen.

Benieuwd naar wat hypnose voor jouw kan doen om van je stress af te komen? Neem dan contact op. Dan kijken we samen wat ik voor jou kan doen.

1 thought on “Weet je hoe vaak je in een soort hypnotische staat bent?”
  1. Best wel fijn die semi-automatische piloot. En op momenten mindfull zijn om de extra mooie en toch zo gewone kleine dingen op te merken in het leven en de stress uit te bannen. Mooi en fijn blog.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: