Abortus met naweeën

Abortus plegen doe je niet zomaar. In Nederland vinden jaarlijks zo’n 30.000 abortussen plaats. Na een abortus kun je jezelf opgelucht voelen, maar vaak vinden er naweeën plaats. De onbedoelde zwangerschap is beëindigd. Er heerst een behoorlijk taboe op. Eigen schuld, dikke bult. In dit geval dikke buik.

Leeg gevoel
Waar we vaak niet aan denken is dat een abortus allerlei gevoelens teweeg kan brengen: schuld, schaamte, gevoel van falen, verdriet. Deze gevoelens kunnen zich op verschillende manieren uiten, bijvoorbeeld door slapeloosheid, stress, een ‘leeg’ gevoel, depressiviteit en machteloosheid. Je kunt deze gevoelens misschien een tijdje wegstoppen, maar er komt een moment dat ze zich weer aandienen. 

Doordenderen
Binnen je relatie kan dit ook spanningen geven, je wilt het er eigenlijk niet meer over hebben, doorgaan met je leven. Voor je het weet, vervreemd je van elkaar en sluit je jezelf af van het gevoel. Doordenderen in je werk, spanning stapelt zich op waardoor er makkelijk ruzies zijn. Ook je seksuele relatie kan behoorlijk onder druk komen te staan.

Redenen voor abortus
Er zijn verschillende redenen om voor een abortus te kiezen: in geval van verkrachting, of gezondheidsproblemen, of om praktische redenen (je gezin is compleet, je relatie loopt niet lekker, je voelt je te jong voor het ouderschap, je hebt een nieuwe partner die al kinderen heeft, je hebt te weinig geld en mogelijkheden om voor je kindje te kunnen zorgen).

In de praktijk
Ze hebben samen een afspraak gemaakt, Marcel en Ans. Ze zijn halverwege de 50 en hebben het financieel goed. Hun eigen zaak hebben ze verkocht, de kinderen zijn de deur uit, maar wat nu? In de sleur van alledag vervliegt hun leven, zo lijkt het. Ik vraag naar hun geschiedenis en wat voor hen een zinnig leven inhoudt. Terug in hun geschiedenis voel ik een lading ontstaan. Onuitgesproken woorden en verdriet. 

Geheim
Ik vraag ze of er iets is dat ze nog nooit met iemand hebben gedeeld. Ze kijken elkaar verschrikt aan. Hortend en stotend komt het verhaal eruit.  Niemand weet dit, ze dragen dit geheim met zich mee.
Zij gebruikte de pil en raakte toch zwanger. Ze was net 16 en kwam uit een streng gezin, haar vriend was heel lief en betrokken. Maar toch… in haar buik groeide een baby. Ze besloten samen om een abortus te laten plegen.

Huilen om het kind dat niet geboren kon worden
Ze huilden samen om dit kindje, voelden zich schuldig. Ze maakten een afspraak in de abortuskliniek. Samen gingen ze ernaartoe. Ans moest tekenen voor de abortus. Ze probeerde haar gevoel buiten de deur te zetten. Ze noemde het een ‘doodsvonnis’ tekenen. Na de echo bleek ze acht weken zwanger te zijn. Ze moesten twee uur wachten voor ze aan de beurt waren. De tijd leek stil te staan. Met pijn in haar buik ging ze weer op huis aan.

Zwanger
Vijf jaar later is Ans zwanger van haar eerste kind, althans dat denkt iedereen. De zwangerschap verloopt prima. Na een extreem zware bevalling, vanwege het uitblijven van de ontsluiting, komt hun zoon ter wereld. Dolblij zijn ze met hem. Ans ziet het als een ‘straf’ dat de bevalling zo zwaar was. Marcel praat er liever niet over. Na twee jaar wordt er weer een gezonde zoon geboren. Het gezin is compleet. Of toch niet?

Knagend schuldgevoel
Ze doen alles voor hun kinderen, die inmiddels al volwassen zijn. Toch blijft het knagende schudgevoel. Tot op deze dag hebben ze het nog nooit aan iemand verteld. Tranen komen los, het verdriet mag er eindelijk uit. Ik geef ze alle ruimte die ze nodig hebben. Ik bespreek met ze dat ze niet gekozen hebben voor deze ongewenste zwangerschap. Ze voelen zich schuldig, maar hebben niet voor deze situatie gekozen.  ‘Er is geen schuld. Het is jullie overkomen, natuurlijk mag je hier verdriet over hebben.’ 

Rouw
Ze geven toe aan het verdriet, zo kunnen ze het een plaats geven en kan er rust komen. Dit soort processen zijn niet in één keer op te lossen. Wel lucht het op om erover te praten.
We doen nog een mooi ritueel om het nooit geboren kindje hun liefde te betuigen. Rouw kent vele lagen en zal nog voorbijkomen en aandacht vragen. Er is een mooie aanzet gedaan voor de heling van deze wond. Zo krijgen ze weer zin in hun leven.  
Thuis gaan ze iets maken of kopen wat dit nooit geboren kindje symboliseert. Zo krijgt het een plek binnen hun gezin.

Over twee weken hebben we een vervolgafspraak gepland. Met een moe, maar rustig gevoel gaan ze naar huis. Ik voel nog even na en ben dankbaar dat ik dit werk kan doen.

Tegen
In Amerika proberen ze een nieuwe wet van kracht te laten komen onder leiding van Trump: verbod op abortus. Alabama wil de strengste abortuswet aannemen. Vrouwen die verkracht zijn of slachtoffer van incest worden verboden om abortus te plegen. Laten wij het niet zo ver laten komen. Houd deze zaken bespreekbaar en laat het niet in de illegaliteit komen. Ik ben niet voor of tegen, elk geval is anders. Er zijn voor elkaar, een luisterend oor zonder oordeel. Dát is compassie.

Wanneer het bovenstaande je raakt of je wilt je verhaal kwijt, bied ik je een gratis Skypegesprek aan van 30 minuten.

7 thoughts on “Abortus met naweeën”
  1. Anna wat doe je dit toch goed. Je doorbreekt taboe’s door erover te schrijven. Het raakt me. Het is niet alleen een eigen verdriet maar ook het verdriet van mensen om me heen die ik lief heb. Dank je wel dat je dit doet. Het helpt!

  2. Dank je Joke, dan heb ik mijn doel bereikt. Het stimuleert me om steeds weer door te schrijven. Het is vooral zo belangrijk dat het oordeel stopt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *