‘Heb je dat gehoord van haar? Ze is al drie keer getrouwd geweest. En hij is aan zijn vierde relatie?’ Als ik iemand zoiets hoor zeggen, dan krullen mijn tenen en krijg de neiging me te schamen, me te verdedigen of te gaan slaan. Er zit zoveel oordeel in deze zinnen, zoveel verwijten. Vreselijk vind ik dat, hoe durft diegene zo te oordelen zonder hoogstwaarschijnlijk ook maar de omstandigheden te kennen. Ik ben zo’n vrouw met veel relaties. Het is mij niet gelukt om huisje, boompje, beestje te vinden en getrouwd te blijven.
Een soort jeugdzonde
Ja, getrouwd. Als mijn leven anders was gelopen was ik nu 35 jaar getrouwd zijn geweest. Ik vind het inmiddels überhaupt onvoorstelbaar dat het plaats heeft gevonden, het lijkt wel een ander leven. Zelfs een soort jeugdzonde. Dat meisje van toen en die jongen van toen, wat waren we nog jong en bleu! We zijn binnen twee jaar na het huwelijk uit elkaar gegaan omdat we elkaar het geluk gunden dat we bij elkaar niet vonden. Best een volwassen keuze, toch?
Die droom spatte uiteen
Met de man daarna zag ik mezelf oud worden, zeker toen we ons eerste kind kregen. Ik zag ons al met onze kinderen en kleinkinderen kerst vieren, zoals ik dat nog steeds met mijn ouders mag doen. Hoe anders is het gelopen, die droom is wreed uit elkaar gespat kort na de geboorte van ons tweede kind. Gek genoeg miste ik hem na verloop van tijd niet meer – het was prima – maar die droom. De heeft me nog lang achtervolgd. Die kan nooit meer uitkomen, dat doet pijn.
Het zwarte schaap
Ook de relaties erna liepen na een aantal jaren uit op een breuk, de een pijnlijker dan de ander. Ik kan je gerust vertellen dat ik me daar lang voor heb geschaamd. Het hoorde niet. Ik had bij die eerste en ene moeten blijven. In plaats daarvan ging het van getrouwd, gescheiden, samenwonend, ongetrouwd kinderen, een paar LAT-relaties, naar single. Echt het zwarte schaap van de familie.
Levenshoofdstukken
Door mijn persoonlijke groei ben ik daar langzaam maar zeker anders over gaan denken en voelen. Dat werd me tijdens een workshop opeens heel duidelijk. We moesten onze levensloop tekenen aan de hand van meest kenmerkende periodes in ons leven. Bij mij stond deze vol met relaties, met de impact ervan en de impact van de breuken. Een andere deelneemster zag daar mijn zoektocht naar verbinding in en hoe ik die eerst buiten mezelf zocht en daarna steeds meer binnen mezelf. Ik vind het gaaf om er op die manier naar te kunnen kijken, want zo is het helemaal. Wat verhelderend.
Een duidelijk omslagpunt
Het omslagpunt is ook heel herkenbaar. Door namen aan de diverse hoofdstukken van mijn leven te geven werd het nog helderder. Van puurheid tot aan mijn eerste relatie, de verdoving erna – trouwen omdat het zo verwacht werd en zo hoorde – naar verlamming toen de narcisten in mijn leven kwamen. Gelukkig gevolgd door herstel – ook dankzij een lieve partner – en daarna groei en bloei, mijn heling en persoonlijke ontwikkeling.
Dit patroon herken ik niet alleen bij mezelf, ik zie het ook veel van mijn (potentiële) cliënten. Sommigen zitten nog in de verlamming, veroorzaakt door o.a. narcisme, anderen zijn aan het herstellen of zelfs al aan het groeien. Het is prachtig om het zo te zien en nog prachtiger om ze daarin te mogen begeleiden en volgen.
Met compassie naar het verleden kijken
Voor mij is het fijn om in de periode van bloei te zijn aangeland. Het terugkijken is inmiddels niet meer vervuld met schaamte, maar met liefde. Liefde voor mezelf, om wat ik heb meegemaakt, om hoe ik erdoor ben gegroeid. Ik voel steeds meer dat ik er mag zijn zoals ik ben, met mijn goede én mijn minder goede kanten. Ook met deze levensloop. Of juist! Ik kan met compassie naar mezelf en naar mijn verleden kijken omdat ik weet dat ik altijd heb gehandeld vanuit liefde, vanuit mijn beste weten en kunnen. De periodes van verdoving en verlamming zijn de mest voor mijn groei en bloei.
Alleen maar verrijkt
Ik besef nu ook dat de relaties me niet hebben verarmd, ze hebben me juist verrijkt. Niet alleen heb ik mezelf beter leren kennen dan ooit, ik heb met iedere relatie zo veel meer andere mensen leren kennen en zo veel meer soorten muziek, films, landen, steden, vakanties etc. Het kwam ook mijn seksleven ten goede. Dit voelt zo goed!
Wil jij dit ook?
Wil jij ook blij zijn met jouw levensloop? Er met een goed gevoel op terugkijken, zelfs met een of meer narcisten in je leven? Het kan! Ik help je er graag bij. Plan een focussessie met me in, dan kijken we samen wat jij daarvoor nodig hebt.
Op de foto ben ik 17, op de grens van puurheid en verdoving.






2 reacties
Willy, wat een prachtig openhartige blog, dank je daarvoor.
Droom spatte uiteen, raakte mij, voor mij werd het ineens duidelijk dat ik de laatste 15 jaar ook een illusie in stand heb gehouden. En ont-rouw te zijn geweest aan mijzelf.🙏🏻
Dank je wel voor je warme woorden, Christa. Graag gedaan. En wat goed om te lezen welk inzicht jou heeft geraakt, een inzicht waar je wat mee mag. Wens je de moed toe hiermee aan de slag te gaan.