Ze zitten allemaal in mijn hoofd: de beschermer, doorzetter, mopperkont en verzorger

De regen tikt gestaag tegen het dakraam als ik op zondagochtend mijn ogen opendoe. Ik zucht diep. Er staat een lange duurloop in mijn trainingsschema genoteerd en ik heb afgesproken met een aantal andere hardlopers. Mij nog eens omdraaien en mezelf een luie ochtend beloven, zit er helaas niet in.

Het trainingsschema geeft 20 km aan terwijl ik al weet dat mijn medelopers 15 km voldoende vinden voor vandaag. Dus dwing ik mezelf om op te staan en de eerste 5 km in de benen te hebben voordat ik hen op de afgesproken plek ontmoet.

Een luisterboek op mijn oren
Als ik na het ontbijt en een hoop getreuzel de voordeur achter me dichttrek en de eerste stappen zet, spreek ik mezelf moed in. Een luisterboek helpt om me af te leiden van de regen, kou en windkracht vijf. Al na de eerste kilometer ben ik doorweekt. Ondanks dat begroet ik een half uur later enthousiast mijn loopmaatjes. Zonder hen zou ik allang rechtsomkeert hebben gemaakt en waren de trainingen naar mijn doel, de halve marathon op 15 maart, een zware opgave.

Passagiers in een bus
Tijdens de trainingsperiode van drie maanden word ik me steeds bewuster van de verschillende stemmen die mijn gedrag en communicatie beïnvloeden. Het zijn delen van mijzelf, elk met hun eigen intentie. De één wil beschermen, de ander wil presteren, weer een ander wil klagen of juist alles onder controle houden. Soms werken ze prettig samen, soms nemen ze ‘het stuur’ over zonder dat ik het doorheb. Die stemmen kun je zien als passagiers in een bus, zoals medeblogger Ingrid Smit uitlegt. De passagiers reizen allemaal met je mee. De criticus die zegt dat het nooit goed genoeg is. De mopperkont die vooral wijst op regen, wind en tegenzin. De doorzetter die koste wat kost wil doorgaan. En ook de zorgzame stem die fluistert dat het misschien even genoeg is.

Geen van hen is fout. Ze proberen allemaal te helpen, elk op hun eigen manier. De vraag is alleen: wie zit er achter het stuur?

Je gedachten zijn toverkrachten
Ook de woorden van een andere lieve medeblogger, Anna Touw-Smit, gonzen door mijn hoofd: “Jouw gedachten zijn toverkrachten.” En zo is het. Als ik mezelf tijdens deze trainingsronde volledig laat meeslepen door gedachten over tegenwind, regen, kou en afstand, dan had ik beter meteen thuis kunnen blijven. Wat ik denk, beïnvloedt wat ik voel. En wat ik voel, bepaalt hoe ik loop.

Een irritante mopperkont
Toch krijg ik het na 18 km zwaar. Ik zeg gekscherend tegen mijn hardloopmaatje dat de busmaatschappij waardeloze, incapabele chauffeurs in dienst heeft genomen. Momenteel zit er een irritante mopperkont aan het stuur die ik met geen mogelijkheid uit de bus gezet krijg. Ze wil zelfs niet plaatsnemen op de achterbank. En eerlijk is eerlijk: ik begrijp haar wel. Het tempo ligt net iets hoger dan afgesproken en ik word een beetje duizelig van het lopen in een groep, omdat ik niet ver genoeg voor me uit kan kijken.

In plaats van ze te negeren, luister ik
Een aantal minuten doe ik mijn best om de mopperkont, strak genavigeerd door de criticus, vanachter het stuur vandaan te krijgen. Maar na een poosje moet ik toegeven dat ze beiden een punt hebben. In plaats van ze te negeren, luister ik. Ik besluit me af te laten zakken uit de groep en in mijn eigen tempo en ruimte verder te lopen. Ik geef daarmee niet op, ik neem op dat moment verantwoordelijkheid voor wat ik nodig heb.

Amper een minuut later, na ruim 20 km, ben ik trots op mezelf en sluit ik me weer aan bij de anderen om gezamenlijk af te sluiten met koffie en gebak. 

Het gaat over luisteren naar jezelf
Nee, ik ben geen snelle loper. Ik ga ook niet extreem ver. Voor veel mensen is een halve marathon een piece of cake, maar daar gaat het niet om. Het gaat niet om vergelijking. Het gaat ook niet om tempo’s, prestaties of wat anderen moeiteloos lijken te doen. Waar het om gaat is jouw doel, om jouw proces. En om jouw trots wanneer jij iets doet waarvan je eerder dacht dat het niet voor jou was weggelegd. Hardlopen, of welke sport of uitdaging dan ook, gaat zelden over alleen maar fysieke kracht. Het gaat over luisteren naar jezelf, herkennen wie er bij jou achter het stuur zit en bewust kiezen welke stem jij het stuur toevertrouwt. Soms is dat de doorzetter. Soms de verzorger. En soms is het juist wijs om even gas terug te nemen.

Terrapi.nu
Heb jij hulp nodig bij een hardloopschema dat écht bij jou past? Of wil je ontdekken welke stemmen bij jou aan het stuur zitten en hoe je daar meer regie over krijgt? Zoek je coaching waarin jouw doelen, mogelijkheden en trots centraal staan? Neem dan contact met me op via terrapi.nu. Ik loop graag een stukje met je mee. In jouw tempo.