Hoe vaak het voorkomt dat er aan het begin van de zwangerschap een tweelinghelft afsterft, weten we niet precies. Volgens onderzoekers is dit bij één op de tien zwangerschappen het geval. Dit kan grote gevolgen hebben in je latere leven.
Machteloosheid
Wanneer je met twee (of meer) in de baarmoeder bent dan ben je als het ware versmolten met elkaar. Samen in een kleine warme ruimte, de ontwikkeling gaat razendsnel. Op de 23e dag na de bevruchting begint het hart het bloed rond te pompen. Het oor is dan al gevormd. Je hoort elkaar, het ruisen van het bloed, de hartenklop van de ander. Er zit meestal een vruchtvlies tussen, maar dit is geen enkele belemmering. Dit is zo dun dat ieder teken van leven erdoorheen komt.
Wanneer de hartslag en de bewegingen zwakker worden dan voelt de ander dit ook. Je wil er alles aan doen om dit te voorkomen, je kunt alleen maar voelen wat er gebeurt. Machteloosheid slaat toe wanneer het hartje en de bloedsomloop stopt. Je trekt je terug in de baarmoeder, de energie verandert. Alles lijkt kouder en killer in jou en de baarmoeder. Je tweelingbroertje of -zusje is dood.
Innerlijke leegte
Je wordt al heel vroeg geconfronteerd met dood en dus verlies. Het euforische gevoel van samen zijn is weg. Hiermee verdwijnt ook vaak een stuk van je levensenergie. Je zin in het leven lijkt zelfs te verdwijnen. Een diep gevoel van eenzaamheid overmant je. Het vruchtwater is veranderd. De ander is er immers in doodgegaan en misschien wel gedeeltelijk in opgelost. Je kunt dit ervaren als een levensbedreigende situatie.
Schuldgevoel
Wat er heel vaak opspeelt, is een schuldgevoel, wat heb ik fout gedaan? Waarom heb jij me in de steek gelaten? Heb ik te veel ruimte ingenomen, ben je daarom gestorven? Heb ik te veel voeding tot me genomen? Al deze ervaringen sla je op in je lichaam dat zich nog aan het ontwikkelen is. Dit kan gevolgen hebben voor je groei en ontwikkeling. Overtuigingen ontstaan, waardoor je de ander altijd belangrijker vindt dan jezelf. Je laat de ander altijd voor gaan en zet jezelf op de tweede plaats. Het ontwikkelt het gevoel dat je niet kunt leven zonder de ander. Vaak is het moeilijk om contact te maken met je lichaam. De ervaring is zo pijnlijk en indringend dat je afstand neemt van jezelf (dissocieert).
Merkt de moeder er iets van?
De moeder merkt er zelden iets van. Het kan zijn dat er een bloeding optreedt, die later weer stopt. Doormiddel van echo kunnen ze tegenwoordig zien of er nog een vruchtzakje aanwezig is. Men benoemt dan ook dat er een vruchtje is afgestorven. De gevolgen die dit kan hebben, kregen tot nu toe weinig aandacht.
Onderzoek
Deze week heb ik meegedaan aan een onderzoek van de universiteit Leiden, naar het prenataal tweelingverlies. Het is geweldig dat dit fenomeen nu steeds meer erkenning krijgt en er onderzoek wordt gedaan naar de gevolgen die het kan hebben.
Ik zat in haar buik
Zelf ben ik ook gestart in de baarmoeder met een broertje. Mijn moeder raakte ongewenst zwanger in 1959. Ze heeft pogingen gedaan om de zwangerschap te beëindigen. Ze was in paniek, was niet getrouwd en werkzaam als dienstmeisje bij een gezin waar mijn vader onderdeel van was. Niemand mocht weten wat er gebeurd was. Mijn vader speelde de heilige onschuldige in het katholieke gezin. Ik zat in haar buik, samen met mijn broertje. We waren samen één, versmolten in eindeloze liefde. Tot het moment dat zijn hartslag stopte, het voelde alsof ik het zelf was, alsof mijn leven ook stopte. Alles werd koud en kil in en om mij heen. Ik heb me teruggetrokken in de baarmoeder, het uiterste plekje opgezocht. Het werd stil in mij. Zeven maanden daarna ben ik geboren in een tehuis voor ongehuwde moeders. De nonnen haalden mij meteen weg bij mijn moeder en de start van mijn leven begon in een kindertehuis. Niemand mocht weten dat ik er was.
Ik ontdekte het tijdens een regressiesessie
In mijn latere leven ben ik erachter gekomen dat ik een verloren tweelinghelft heb. Dit is tijdens een regressiesessie naar voren gekomen. Mijn lichaam reageerde heftig, ik klapte dubbel van verdriet, wilde het eigenlijk niet weten, terwijl ik het diep, heel diep van binnen wist.
Kenmerken van alleen geboren tweelingen zijn:
- Hoog gevoeligheid
- Het gevoel van eenzaamheid
- Je voelt je snel schuldig
- Innerlijke onrust
- Het gevoel anders te zijn dan anderen
- Je niet begrepen voelen
- Op zoek zijn, maar geen echte voldoening vinden
- Verantwoordelijkheidsgevoel voor anderen
- Moeilijk dingen kunnen afmaken
- Begrenzen is moeilijk, je laat snel over je grenzen heengaan
- Moeite hebben met afscheid nemen
- Het overlijden van een huisdier heeft hele grote impact, hier moeilijk overheen komen
Fysieke klachten
Zelf had ik problemen met mijn bloedsomloop. Pijn in mijn rechterbeen die niet echt te verklaren was na onderzoek. Nadat ik me bewust ben geworden van mijn verloren tweelinghelft en hier mijn verdriet over kon uiten en vervolgens loslaten, is mijn pijn verdwenen.
Specialisatie in het geboorteproces
Tijdens mijn studie voor Energetisch therapeut in 2001 heb ik dit proces diepgaand ervaren. Na deze opleiding ben ik mij gaan specialiseren in het geboorteproces, in het prenatale deel waarin de verloren tweelinghelft een belangrijk onderdeel is. Sinds 2005 heb ik mijn eigen praktijk waarin ik dagelijks mensen begeleid.
Ben je benieuwd naar jouw start van het leven, of herken je jezelf in het bovenstaande? Dan ben je van harte welkom. Alles begint met bewustwording. Het is aan jou welke keuze je maakt. Je bent van harte welkom.
