Waar sta je over 5 jaar?

Gisteren keek ik naar het programma ‘Floortje naar het einde van de wereld’. Ik vind het fascinerend en moedig van de mensen die zij ontmoet om zulke grote stappen te zetten in hun leven en hun gevoel te volgen. Vaak betekent dit dat ze een totaal ander leven leiden dan dat ze daarvoor deden. Het leven dat ze nu leven is met veel minder luxe dan waarin ze zijn opgegroeid. Je ziet ook dat dat leven hen voorgoed verandert en ze nu heel anders kijken naar wat ze echt nodig hebben. Ook leven deze mensen veel dichter bij en met de natuur.

Gisteren ontmoette Floortje weer de Engelse dame Mari die ze in 2015 in de Amazone, Ecuador had ontmoet. Zij is getrouwd met een sjamaan uit de Amazone. Nu 5 jaar later woont zij met haar man en dochter in London. Noodgedwongen moesten ze vluchten uit het Amazonegebied en zetten ze hun strijd, om het Amazonegebied te redden, verder voort vanuit Londen. De aanpassing voor haar man, de sjamaan was enorm, maar hij voelt dat hij op dit moment echt in het westen moet zijn.

Ik ben thuis
Ik ben zelf meer dan 20 jaar geleden in het Amazonegebied geweest, in Venezuela. Ik was voor zaken op Curaçao en we gingen een weekend naar Venezuela om de Angel Falls te bekijken. Op het moment dat ik voet zette in het Amazonegebied wist ik dat ik thuis was. De geluiden, het water, de natuur raakten me diep in mijn hart. Er was een gevoel van herkenning. Ik heb op dat moment echt serieus nagedacht om de boel de boel te laten in Nederland en daar te gaan wonen. Hoe, wat, waar… geen idee. Het gevoel van ‘hier ben ik thuis’ was zo enorm sterk. Ik had toen een relatie, een leuke baan, lieve vrienden en familie, dus een fijn leven en een stemmetje in mij zei: ‘Dat kan je toch niet allemaal achter je laten? Je zekerheid loslaten en een toekomst tegemoet gaan die heel onzeker is. Je spreekt de taal niet, etc.’

Je kent het vast wel, van die stemmetjes. Nog steeds heb ik soms heimwee naar die plek. Na die reis naar Venezuela heb ik gemerkt dat, zodra ik maar in een tropische omgeving ben, ik het gevoel krijg dat ik thuis ben. Ook in Mexico en Gabon heb ik dat ervaren. Toch heeft het Amazonegebied meer een magische uitwerking op me dan de andere gebieden.

Een typische westerse vraag
Floortje vroeg aan het einde van de uitzending aan Mari en haar man: “Waar denken jullie te staan over 5 jaar?” Ik vond het antwoord dat ze kreeg echt geweldig: “Dat is een typische westerse vraag! De bewoners van het Amazonegebied leven echt in het moment, denken niet na over ‘waar sta ik over 5 jaar’, dat is niet nodig in hun situatie.”

Ik weet dat als ik vroeger een sollicitatie gesprek had, ik deze vraag ook vaak kreeg. De eerste paar keer zei ik eerlijk dat ik dat niet wist. Toen ik daar wat rare reacties op kreeg, bedacht ik maar wat antwoorden die de ander misschien wel wilde horen. Ik ben nooit iemand geweest die zo ver vooruit keek. Eigenlijk leef ik ook liever in het hier en nu, dit doe ik vooral privé.

De weg is je doel
Nu ik ondernemer ben, kijk ik meer vooruit omdat de continuïteit van mijn bedrijf wel belangrijk is. Ik kijk liever per jaar wat mijn doelen zijn en deze kan ik ook beter bijsturen. Uiteraard heb ik een visie waar ik graag met mijn bedrijf naartoe wil en daar stel ik ook mijn doelen op af. 

Je hebt niet alles in de hand. Zoals we nu gemerkt hebben, hoeft er maar een virus te komen die onze hele economie en ons leven op de kop zet. Het is zo belangrijk dat je flexibel bent. Dat je kunt meebewegen in de stroom van het moment. Soms kun je niet van A rechtstreeks naar B en moet je een omweg maken. Wellicht wil je te snel je doel behalen en vergeet je te genieten van de weg ernaartoe, waardoor je de kadootjes die je onderweg aangereikt krijgt niet ziet liggen.

Een voorbeeld is dat veel mensen pas vinden dat hun vakantie begint als ze op hun vakantiebestemming zijn, terwijl de autorit ernaartoe ontzettend mooi kan zijn. Je weg begint als je besluit de eerste stap te zetten. Geniet dus van alle stappen die je zet.

2 thoughts on “Waar sta je over 5 jaar?”
  1. De reis ergens naar toe kan net zo mooi en leerzaam of in het geval van vakantie, ontspannend, mooi zijn. Dat ervaar ik ook .

  2. Mooie brug van Floortje naar een wijs advies.
    En bijzonder dat je zo jouw plek hebt gevoeld. Ik had dat op de Lofoten, Noorwegen boven de noordpool. Het winterse klimaat, met de prachtige zachte kleuren in de lucht, voelt daar zo zuiver dat ik sterk voelde: dit ben ik. Een feest van herkenning en ook erkenning.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: