Van oud zeer naar levensgruis

“O nee, moet ik weer terug naar dat verleden, naar mijn ex? Ik dacht dat ik daar al klaar mee was.” Er is een belangrijke reden om weer terug te gaan naar die periode. Terug naar de pijnen, de teleurstelling en het vele grote verdriet. Oude tijden laten herleven en dat voelt zwaar. Alsof het weer van voor af aan begint. Net nu ze zo vol leven aan het begin van een andere periode staat. Een periode van liefde en waar het verleden eigenlijk een vage vlek is. Voorbij, in een leven van voorbij. 

Terugblikken om vooruit te kijken 
Ik moet lachen, want dit is al de derde keer dit weekend dat dit speelt bij mijn klanten. blijkbaar is terugblikken nodig om vooruit te kijken bij de mensen in mijn retreat en die ik digitaal ontmoet. Teruggaan is soms belangrijk, maar dat wil niet zeggen dat we de pijn weer moet herleven. Zeker niet als je hebt verwerkt, vergeven en vrij gemaakt; gedaan wat moest gebeuren om verder te gaan. Dat is immers waar je naar verlangt als je het innerlijk werk doet: je stip op de horizon om je weer licht te voelen, voorbij het verleden. 

Van oud zeer naar levensgruis
De stukken uit het verleden noemen we steeds oud zeer, maar misschien is de zere plek, de pijn er al niet meer. Wel een buts, een deuk of een pittig verhaal. En het mag er zijn, want het heeft je gevormd. Ik kies voor andere taal en vind levensgruis een veel fijner woord. Spreek je over oud zeer, dan benoem je steeds de pijn en zal het zo voelen terwijl dat niet per definitie zo is. Levensgruis is milder naar het leven en het verleden en lichter om verder te gaan. Levensgruis roept een glimlach op en een gevoel van opluchting.   

Ik leer je een andere taal
En dat is ook precies wat we doen bij Bloei! Ik leer je andere taal en geef je een ander perspectief. Dat kan zijn met de taal van kleur en wat dat met je doet, maar ook door jouw eigenwijsheid zichtbaar te maken. Voelbaar anders. 

Van denken naar voelen
Wellicht ben je in de loop van je leven een denker geworden omdat je dacht dat dat je diende, en dat was ook zo. Het maakte je sterk die controle, maar dan… op een dag verlang je naar anders. Dan wil je het zo niet langer en kies je voor Bloei! om jezelf te ontwapenen, andere taal te gebruiken en kleur te geven aan je wat je werkelijk voelt in plaats van denkt. 

Hoe ervaren mijn klanten en volgers het woord levensgruis?
Jolande: “Het woord maakt het anders. Ik vind het mooi gevonden om het zachtheid mee te geven. Ik heb er vandaag een paar keer aan gedacht en het zelfs net nog met mijn zus besproken, toen vandaag totaal onverwacht gruis hele scherpe punten bleek te hebben. Het kwam pijlsnel en vlijmscherp, maar door jouw woordkeuze en daarmee andere blik ligt het nu iets ronder.”  

Ook voor Eva, Esther en Willy gaat het om de voelbare zachtheid van het woord. En dat laat je al direct meer ontspannen, de lading verzacht en geeft ruimte. En voor Marije is het niet zozeer een magisch woord, want het gaat echt wel over de pijn en het leed, maar het woord levensgruis maakt het wat lichter zodat je er iets makkelijker afstand van kunt nemen. 

Katrin zegt: “Levensgruis: zo mooi, ik voeg het toe aan mijn schat aan woorden… de energie is zo anders, zo veel zachter en natuurlijker. Levensgruis ontstaat en is een onderdeel wanneer je het leven leeft.” 
 
Doe je mee met het Lekker B(l)boeiend programma?
Laat het leven niet aan je voorbij glijden. Het is tijd om te bloeien. De reis van je hoofd naar je hart begint hier. In het Lekker B(l)oeiend programma leer ik jou andere taal, zodat je een nieuw perspectief ervaart waarmee jij je leven lichter maakt.

12 thoughts on “Van oud zeer naar levensgruis”
  1. Zo heerlijk om gevoel het juiste woord te kunnen geven, daarmee wordt het als het ware geordend in het hoofd en vloeibaar. Levensgruis heeft ook iets moois en daarmee kan je het omarmen. Dank je wel Anne-Lies voor het voelbare verschil dat één woord kan geven. Mooi!

    1. Wat.een zalig woord: levensgruis. Ik kan er alles mee, maar vooral oude zeer mee loslaten, op afstand observeren. Ik weet niet of ik nieuw zeer ook zo makkelijk in de levensgruismachine zet, omdat het misschien te pijnlijk is om het zo snel los te laten. Maar eens gaat het gruis worden en dat vind ik prettiger dan: het heeft een plekje nodig. Ja, dat is mooi gezegd maar wat gebeurt er als je dicht bij dat plekje komt? Bij levensgruis heb ik er geen last van. Een fijn woord. Een mooi gebaar naar mezelf toe. Dank Anne-Lies ?

  2. Wat een ‘master blog’ is dit geworden, zo compleet verwoord hoe menig mens zich in het leven , het oude stuk, diepliggende pijnen weg heeft gestopt of gepoetst! Dank voor het nieuwe woord die aangeeft dat je verder kan bloeien als het ‘verleden’ aangeraakt is en tot kleinere stofdeeltjes een ander aanzicht heeft gekregen.

    Dank xx

    1. Dankjewel, die kleine deeltjes vormen een prachtige voedingsbodem voor nieuw geluk. Een soort van de shit van vandaag is mest voor de toekomst om in de termen van groei en bloei en volwasdom te blijven

  3. Het is een bemoedigend woord, dat wat overweldigend was, een diepe wond sloeg wordt kleiner en kleiner en daarmee langzaam behapbaar, de wond kan helen. Het lidteken mag blijven maar zweert niet meer. Heelt van binnen uit.
    Voor mij nu al HET woord van 2021, levensgruis?????

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: