Eind november 2024 werd mijn wereld op zijn kop gezet, onderuit geschoffeld. Niets was meer hetzelfde na de dag dat mijn lief overleed. Waar begin je weer, als je lief ‘uit de tijd’ is? Als de tijd stilstaat en dit van mij ook zo mag blijven?
De tijd loopt echter door, onherroepelijk. Ook op die dag in november. Niet omdat ik daar zin in heb, maar omdat het moet. Beweging kun je kiezen en structuur geeft vorm aan de uren van de dag. Beide heb ik ingezet om die eerste dag door te komen, en de dag daarna, en een heleboel dagen die volgden.
Vallen en opstaan
Vooral in de eerste periode, na al het ‘moeten’, het geleefd worden en het regelen, greep ik me vast aan structuur en beweging. Ze zorgden ervoor dat ik uit bed kwam, hoeveel moeite dat soms ook kostte. Vooral het aan de dag beginnen was iets dat ik opnieuw moest leren, en nog steeds aan het leren ben. Het gaat met vallen en opstaan, waarbij vooral het opstaan mijn aandacht heeft. Elke ochtend begin ik opnieuw. Ik grijp me vast aan de dagelijkse structuren en de beweging van verandering. Of het al beter gaat, weet ik niet altijd. Maar dat de ene dag makkelijker is dan de andere, dat weet ik wel.
Houvast en richting
Structuur en verandering zijn essentieel voor mij; ze zorgen ervoor dat ik overeind blijf. Ze helpen me een ritme te vinden en de gewenste koers aan te houden. De beweging zorgt dat ik keuzes maak en vooruitga; de structuur geeft me houvast, helpt me gewoontes te internaliseren en biedt een kader om de dingen te doen die gedaan moeten worden. Zo houden ze elkaar in balans.
Oké met ups en downs
“Natasia, wat doe je het goed, je houdt je structuur zo goed vast.” Het is een uitspraak van een vriendin die ik de afgelopen tijd herhaaldelijk heb gehoord. Haar woorden bemoedigen me en geven me bevestiging, naast alle knuffels, telefoontjes en bezoekjes van alle lieverds om me heen. Ik voel dat het oké gaat, met ups en downs. Dat is ook precies de reden dat ik stap voor stap mijn praktijk weer heb heropend en hier verder aan bouw. Trager dan voorheen, maar elke stap brengt me dichter bij het doel dat ik voor ogen heb.
Geen tijd verliezen
Structuur gebruik ik al jaren om mijn dagen zo in te richten dat ik geen tijd verlies met het bedenken van wat ik moet gaan doen. Bepaalde dingen moeten elke dag gebeuren: het huishouden, de verzorging van de katten, mijn werk. Sommige zaken plan ik in, andere zijn vaste dagelijkse prik. Het zijn gewoontes, ook al zijn ze soms onderhevig aan uitstelgedrag.
Onontkoombare stapjes
Verandering is onontkoombaar. Het is nodig en brengt je verder als je het op de juiste manier inzet. Als je grote stappen opknipt in kleine stapjes, kun je ze gebruiken om voor te sorteren op de gewenste richting. Deze dagelijkse aanpassingen leren je gewoontes aan of juist af. Op de lange termijn zorgen ze voor het beoogde resultaat, mits je de verandering vasthoudt. De kunst is om je te houden aan de afspraak die je maakt met jezelf. Als een verandering te groot is, verlies je het overzicht en wordt het lastig vol te houden. Door de stapjes klein genoeg te maken, houd je het langer vol. Je hersenen krijgen een positieve impuls en je zelfvertrouwen groeit.
De intentie is goed
‘Morgen ga ik sporten, diëten, op tijd naar bed.’ De kans van slagen wordt vaak al kleiner op het moment dat je deze woorden uitspreekt. Dat is geen opzet, maar het is wel hoe we vaak met bewust ingezette veranderingen omgaan. De intentie is goed, daar bestaat geen twijfel over. Maar tegelijkertijd blijf je veilig in het oude, vertrouwde ritme hangen. Je hersenen zijn dol op veiligheid en herkenbaarheid; ze blijven graag op de bekende weg.
Sabotage en uitstel
Als je echt een verandering wilt, heb je te voorkomen dat je ego sabotage pleegt. Door een verandering uit te stelen naar een moment in de toekomst waar je ‘nu’ nog niet bent, saboteer je jezelf. Je vindt namelijk altijd wel een reden om het op te schuiven. Aannames als ‘dat lukt vandaag toch niet meer’ of ‘het heeft geen zin meer, want ik heb net een zak chips leeggegeten’ zijn funest.
Het heeft wél zin. Elke keuze, elke stap, elke beslissing telt. Echt waar. Ook als aan het einde van de dag je bakje wilskracht leeg is en je voor de zoveelste keer op de bank voor de tv plakt met een reep chocolade of een borrel. Zelfs dán heeft het zin om toch nog die vijf minuten te gaan wandelen of op tijd naar bed te gaan. Elke positieve verandering telt, hoe klein ook.
Neem het heft in handen
Laat jij je hersenen aan de haal gaan met wat je eigenlijk wilt? Blijf je uitstellen en voor je uitschuiven? Neem zelf het heft weer in handen door in beweging te komen. Maak de stap zo klein dat je wel vooruitkomt, maar geen weerstand voelt. Maak het klein.
Lukt dit je niet alleen, of blijf je tegen belemmerende overtuigingen en drempels aanlopen? Ik reik graag naar je uit om je weer in beweging te krijgen. Mail me: kailosSimera@proton.me
