Wie tranen zaait, zal lichtheid oogsten

Vijf vrouwen waren er, elk met hun eigen verhaal. Gekomen om te luisteren naar mijn verhaal over het boek Hartmama en herkenning te vinden door verhalen te delen. De lezing die geen lezing werd, maar een kostbaar gesprek.

Hartmama
On Tour
Lezing voor vrouwen
Werd een kostbaar gesprek
Teer

Deze vrouwen hebben allemaal een eigen verhaal over verlies en verdriet, soms lang geleden of nog heel vers. Ze vertellen elkaar het verhaal over hun rouw en de heftigheid ervan. Over niet je bed uit kunnen komen en soms enorm veel zin hebben in dingen. Dat rauwe rouw en levenslust ook zo heel dicht bij elkaar kunnen liggen. Net zoals onbedaarlijk huilen en heel hard lachen elkaar snel kunnen afwisselen. 

Moeders
Om wie
Niet is gerouwd
Omdat het niet kon
Toen

In veel gevallen zijn de moeders niet alleen doodgegaan, maar ook doodgezwegen. Na de uitvaart verdwenen  ze voorgoed uit het leven van hun kinderen. Er werd niet meer over gesproken, het leven ging immers verder. Misschien is het een tijdsbeeld, maar het is ook onmacht om over gevoelens te praten.

Nu
Mag het
Wordt het gezien
In verbinding met elkaar
Troost

De eenzaamheid en de kilte van de verhalen die gaan over niet gezien zijn. De stilte, het zwijgen. Je moeder verliezen aan de dood is één ding, geen plek meer hebben in het nieuwe gezin is zo onvoorstelbaar pijnlijk. 

Wie
Tranen zaait
Zal lichtheid oogsten
Moeders gaan nooit voorbij
Liefde

Namen
Blijven noemen
Vertellen over herinneringen
Aan wie luisteren wil
Helend

Durf jij je verdriet aan te kijken?
Als jij bij het lezen van dit blog het gevoel hebt dat je een stap wilt zetten in de verwerking van jouw verlies, nodig ik je uit voor een strandwandeling. Omdat ik in de maand oktober jarig ben, geef ik twee strandwandelingen cadeau. Mail naar susan@susanvanderbeek.nl en we plannen een afspraak in de herfstvakantie (week 42 of 43).

3 thoughts on “Wie tranen zaait, zal lichtheid oogsten”
    1. Wat prachtig Susan dat jij ze een platform hebt kunnen geven om over hun gemis en verdriet te kunnen praten. Binnen een setting waar begrip, herkenbaarheid en eerbied is voor elkaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *