Soms kijk ik naar mijn werk en vraag ik me af hoe het er voor anderen uitziet: vrouwen, rouw, dieren, readings en coaching met behulp van paarden. Het lijken misschien losse werelden. Toch voel ik diep van binnen dat alles met elkaar verbonden is. Alles wat ik doe, ontstaat vanuit mijn eigen weg terug naar mezelf, vanuit het leven dat mij gevormd heeft. Vanuit alles wat ik onderweg heb gevoeld, verloren en weer teruggevonden. Dat is uiteindelijk ook mijn missie geworden: het leven voor een ander iets zachter en meer binnen handbereik maken.
De stukken die mij gevormd hebben
Die weg terug naar mijn essentie was niet licht.
- Zoals je vorige week in mijn blog hebt kunnen lezen, heb ik in korte tijd afscheid moeten nemen van mijn ouders.
- Ik hervond mezelf na een toxische relatie.
- Daarnaast was daar het moment waarop ik mijn 18-jarige kind in vertrouwen uitzwaaide toen hij in Nederland ging studeren, terwijl ik mijn leven alleen voortzette in Spanje, waar ik inmiddels al achttien jaar woon en werk.
- Ook dieren die dicht bij mijn hart stonden, ben ik verloren.
Rouw liet zich in mijn leven op veel verschillende manieren zien. Niet alleen als verdriet om wie er niet meer is, maar ook als het loslaten van oude zekerheden en delen van mezelf die niet meer pasten.
De vraag die alles veranderde
Midden in die periodes van verlies kwam steeds dezelfde vraag terug: wie ben ik als alles wegvalt wat ooit vanzelfsprekend voelde? Dat was geen comfortabele vraag, maar wel een eerlijke. ‘Het komt goed’, hield ik mezelf iedere keer voor. Misschien heeft juist dat positieve denken mij overeind gehouden. Toch heb ik daarnaast ook geleerd om steeds beter te luisteren naar de zachte signalen die op mijn pad kwamen. Voelt iets echt goed vanuit mijn hoofd, of vanuit mijn ziel?
De dieren hielpen mij daarbij
Zo leerde ik steeds duidelijker wat ik niet meer wilde en daardoor ook wat juist wél bij mij paste. De dieren hielpen mij daarbij. Zij leven vanuit het moment, nemen rust wanneer ze die nodig hebben en herstellen instinctief van stress. Daarnaast spiegelen zij zonder oordeel en laten ze precies zien wat er vanbinnen speelt. Paarden hebben daarin een bijzondere rol gekregen in mijn leven. Tijdens coachingsessies voel ik steeds opnieuw hoe puur zij reageren op mensen. Ze kijken niet naar woorden of maskers, maar naar energie en gevoel. Dat maakt elke ontmoeting eerlijk en diep. Altijd precies wat er op dat moment nodig is.
Ook ik blijf leren van de readings en sessies die ik geef. Soms hoor ik mensen zeggen: “Mirjam, dit is ook weer een kleine reminder voor jou.” Met een glimlach ontvang ik die woorden en gevoelens. Want ook ik blijf onderweg. Misschien is dat juist wel de kern van alles wat ik doe.
Vanuit je intuïtie dichter bij jezelf komen
Obstakels en moeilijke momenten brengen ons vaak dichter bij onze essentie. Door eerlijk te kijken naar wat gevoeld wil worden. Hoe vaak leven we niet vooral vanuit ons hoofd, omdat we denken dat het zo hoort? Terwijl ons gevoel eigenlijk iets anders probeert te vertellen. Juist door uit je comfortzone te stappen, bouw je aan nieuw vertrouwen. Daar ontstaat ruimte om vanuit je intuïtie dichter bij jezelf te komen.
Luisteren naar wat je ziel je vertelt
In mijn begeleiding werk ik veel met sensitieve dierenliefhebbers en vrouwen die door rouw of verandering heen gaan. Vaak zijn dat vrouwen rond de vijftig, een fase waarin het leven ineens andere vragen begint te stellen. Kinderen worden zelfstandiger, relaties veranderen en oude patronen beginnen te wringen. Het leven vraagt je om opnieuw te kiezen voor wat echt bij je past. Toch gaat het uiteindelijk niet om leeftijd. Het gaat om de bereidheid om stil te worden en te luisteren naar wat jouw ziel je probeert te vertellen.
Je dier laat je zien wie je bent
Wanneer ik communiceer met overleden dieren gaat het ook niet om mooie woorden of iets ‘magisch’ laten lijken. Het gaat om herkenning, troost en verbinding. Om het gevoel dat liefde niet zomaar verdwijnt. Vaak ontstaat er juist in die rauwe momenten ruimte om opnieuw contact te maken met jezelf. Je dier laat je zien wie je bent en wat jullie samen hebben gedragen in het leven. Dat raakt vaak veel dieper dan mensen van tevoren verwachten.
Stap voor stap terug naar jezelf
Voor de buitenwereld ben ik misschien ‘die paardenfluisteraar’. En eerlijk gezegd heb ik me daar nooit echt tegen verzet. Ik houd van paarden, maar net zo goed van honden, katten en alle dieren die hun eigen wijsheid met zich meebrengen. Mijn eigen pijnstukken hebben me uiteindelijk dichter bij mijn innerlijke kracht gebracht doordat ik leerde voelen wat echt belangrijk is. Dat licht geef ik vandaag de dag graag door aan anderen.
Dus als jij voelt dat er iets mag veranderen in je leven, weet dan dat je niet alleen bent. Misschien ben je jezelf onderweg een beetje kwijtgeraakt. Misschien voel je alleen dat het tijd is om dichter bij jezelf te komen. Dat hoeft niet in één keer en het hoeft ook niet perfect. Teruggaan naar je essentie gebeurt stap voor stap. En misschien mag ik daarin wel een stukje met je meelopen.
Sta je open om vanuit jouw situatie of samen met je dier een vraag te stellen? Wees welkom.
