Stiekem ben ik jaloers op deze auteur

“Ben je wel een beetje spiritueel?” vraagt Nadia als we elkaar voor het eerst spreken in een videocall. Ze zoekt een goede eindredacteur voor haar manuscript. Een eindredacteur die de inhoud van haar boek overeind houdt. Dat kan ik altijd wel garanderen, maar wat voor soort boek heeft zij geschreven? Daar kan deze voormalige biologiedocent niet echt antwoord op geven.

Een boek downloaden vanuit je hogere zelf?
“Het is in zekere zin fantasy. En toch ook niet, we leefden vroeger écht zo, in stammen, één met de natuur” vertelt Nadia. Is het dan een historisch boek? “Ja ook” luidt haar antwoord. “Ik weet niet, het verhaal kwam gewoon tot mij, ik kon het een soort van downloaden…” Huh? Downloaden? “Je hebt het toch niet door AI laten schrijven hè?” vraag ik wantrouwig. “Nee joh, ik bedoel dat de hoofdlijnen van het verhaal al lange tijd in mijn hoofd zaten. En toen ik mij ging focussen, om hulp ging vragen aan mijn hogere zelf (gidsen, de bron, hoe je het ook noemt), was ik niet meer te stoppen. Regel voor regel, hoofdstuk na hoofdstuk kon ik ‘downloaden’ en uittypen.”

Jaloers
Wow, ik ben diep onder de indruk en brand van nieuwsgierigheid naar haar boek. Twee keer eerder heb ik dit meegemaakt met klanten bij wie het verhaal als vanzelf ’tot hen kwam’. En ik ben telkens flabbergasted van het resultaat. Stiekem ben ik ook hartstikke jaloers, want wat lijkt me dat fijn! Ik heb toch echt wel heel veel hersenbrekers en knutsel flink aan de zinnen als ik een boek schrijf.

Sjamaan van de Lage Landen
Zodra ik Nadia’s manuscript – ‘Elora en de fluistering van de oerkracht’ – krijg toegestuurd, neemt ze me mee op het ritme van de zinnen. De cadans van de woorden is werkelijk magisch! En het verhaal is ongelooflijk goed. Ik citeer de auteur Nadia Man:

10.000 jaar geleden, in het land dat wij nu Nederland noemen, leefde Elora. Matriarch. Sjamaan. Hoedster van rituelen. Haar gemeenschap kende geen grenzen, behalve die van water en land. In een wereld waar de maan nog sprak en het vuur nog luisterde, leidde zij ceremonies die de balans tussen mens en natuur bewaakten.

Maar wanneer de donder haar uitdaagt en de wind haar test, ontvouwt zich een profetie. Een amulet verschijnt op het altaar, een teken van een geheim dat haar toekomst zal veranderen. Haar laatste reis is geen einde, maar een poort. En wanneer de sterren haar ophalen, begint een nieuw tijdperk.

‘Elora en de fluistering van de oerkracht’ is geen verhaal dat je leest. Het is een ritueel dat je doorloopt. Een herinnering die zich ontvouwt in je eigen lichaam, in je adem, in je cyclus, in je ritme. Dan herinnert de aarde ons aan wat we altijd hebben geweten.

Redigeren zonder het verhaal aan te raken
In no time redigeer ik haar manuscript, zonder het verhaal aan te raken, want het klopt volledig. Ik hoef niets te herstructureren, geen alinea’s te verwijderen of te verplaatsen, geen pakkende hoofdstuktitels te bedenken (wat ik in non-fictie boeken heel veel doe). Je leest het verhaal gewoon in een vloeiende beweging en je wordt tegelijkertijd bewust van wat de oorspronkelijke bedoeling is van het vrouw-zijn, het met elkaar samenleven, het volgen van het ritme van de natuur en de seizoenen.

Het enige dat ik hoef te doen is spelling en grammatica, consistentie aanbrengen in de schrijfwijze van citaten en dialogen, en synoniemen bedenken voor Nadia’s stopwoordjes.

De onmisbare gids voor jouw boek
Later blijkt dat het meeste werk komt bij de proefdruk. Vanaf dat moment gaat er heel veel mis in afstemming met de vormgever en drukker. Nadia en ik geven wel vijf keer onze correcties door en die worden telkens niet (of deels) overgenomen. Ongelooflijk frustrerend. Maar een hele wijze les, want het inspireert mij meteen tot het schrijven van ‘De onmisbare gids voor jouw boek’. Er komt namelijk zo ontzettend veel bij kijken als je een boek gaat lanceren. En dan bedoel ik nádat je jouw verhaal hebt geschreven. Denk aan de uitgever, drukker, vormgever, redacteur, het Centraal Boekenhuis, marketing, bibliotheken en andere verkooppunten. Als startende auteur heb je geen flauw benul van alle stapjes die je hebt te nemen en waar je op moet letten. Ik wil ‘De onmisbare gids voor jouw boek’ deze herfst afschrijven, ik houd je op de hoogte.

Voor wie is dit boek? 
Voor wie verlangt naar verbondenheid. Voor wie de stem van de natuur mist. Voor wie weet dat afscheid niet het einde is, maar een herinnering die blijft fluisteren.

Tot mijn grote vreugde vind ik een prachtig pakketje in mijn Spaanse brievenbus. Met een persoonlijke noot én een boekenlegger, van Nadia Man. Haar boek ‘Elora en de fluistering van de oerkracht – Sjamaan van de Lage Landen’ heeft het aardse levenslicht gezien! Haar boek is vanaf nu te koop via haar website www.nymfeaalba.nl, “waar elke aankoop een ritueel is” belooft de auteur.

P.s. Nadia is al haar tweede boek aan het schrijven, wan het wordt een trilogie. Hoe gaaf is dat?