Spelen op de zee van Marmara

Ze is helemaal in roze gehuld. Een ribfluwelen broek, sweater en gympen. Ze draagt haar haar in een paardenstaartje en heeft een brilletje op, ook roze. Ze is samen met haar ouders, babybroertje, ooms en tantes met de veerboot onderweg vanuit Istanbul naar Yalova.

Ze is nieuwsgierig en heeft me al een paar keer bekeken maar maakt niet echt contact. Een grote, vreemde vrouw ben ik voor haar. Ze speelt met haar vader die op de stoel voor mij zit. Tot hij weggaat, even het dek op. Het babybroertje – donkerblauwe ogen, flink ingepakt in allerlei wollen kleren, wit mutsje – heeft last van krampjes en huilt. Zijn moeder wiegt en schudt hem, veel steviger dan wij gewend zijn te doen. 

Kiekeboe spelen is van alle culturen
Het meisje is op de stoel van haar vader gaan zitten en opeens zie ik haar oogjes tussen een spleet naar me kijken. Ze duikt weg als ik terugkijk en komt terug als ik wegkijk. Dan verstop ik me achter de zitting van de stoel en ik hoor een verbaasde kreet. Zo gaat het nog een paar keer heen en weer. Om de beurt verstoppen we ons, het meisje wordt steeds enthousiaster. Ze steekt haar handje door de spleet, ik doe met kriebelvingers of ik ze pak en laat mijn vingers wegrennen als zij ze wil pakken. Als ze mijn vingers vast heeft, doet ze net alsof ze erin wil bijten: hap!!

Mijn Turkse woordenschat ligt diep verborgen
Haar ouders zien ons spel en ze lachen. Ze zeggen haar in het Engels voor: “What is your name?” Ze kan de zin maar moeilijk onthouden. Ik pijnig mijn hersens en zoek naar de Turkse zin voor ‘hoe heet jij?’ Maar mijn studie van het Turks is te lang geleden, mijn woordenschat is niet meer wat het was.

Twee werelden, twee talen en culturen
Zo blijft spelen onze vorm van contact. Twee werelden, twee talen en culturen. Mijn dochters kijken mee en moeten om me lachen. “Heb je al oma-kriebels, mama?” De boot meert aan en het meisje zwaait ten afscheid. “Güle güle!”

Geen Turkije, maar Zeeland
Dit blog schreef ik tijdens een herfstvakantie in Turkije een aantal jaren geleden. Deze zomer zijn we in Zeeland gebleven en hebben we gasten ontvangen in het vakantiehuis op ons erf. Zeeland is prachtig in elk seizoen. In het najaar hebben we zeker nog beschikbaarheid, dus je kunt heerlijk komen nazomeren en lekker slapen in Zeeland. Kijk eens op https://slapeninzeeland.nl/boekingen/

0 thoughts on “Spelen op de zee van Marmara”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: