Papa, ik heb je zo gemist

Nooit zal ik hem nog zien of in mijn armen kunnen sluiten. Ieder jaar op Vaderdag sta ik er weer even extra bij stil. Papa, ik heb je zo gemist. Ik weet waar hij begraven is en wil naar die plek om mijn vader voor de laatste keer gedag te zeggen.

Met mijn man Patrick rijd ik naar Nieuwe Niekerk, een klein plaatsje tussen Heerhugowaard en Hoorn. Ik heb gehoord dat mijn vader daar begraven ligt bij een klooster. Daar aangekomen voel ik spanning, zijn we op de goede plek? Patrick loopt voor me uit en opent het metalen hek dat snerpende  geluiden maakt. Het is er verder doodstil.  Ik volg hem met in mijn handen bloemen, drie mooie edelstenen en een engel die een rood hart vasthoudt.

Verwonderd
Eenmaal door het hek, zie ik een kauwtje vliegen richting een oude knoestige boom die langs het pad staat. De boom is in de loop van de tijd behoorlijk gesnoeid, magische afdrukken van immense takken die verdwenen zijn. Ik volg het kauwtje en zie in de holte van de boom drie kleine kopjes naar buiten turen. Verwonderd sta ik stil terwijl ik toekijk hoe de jongen gevoederd worden. Een prachtig gezicht, ik neem me voor om er zo een foto van te maken. Eerst nu mijn aandacht richten op mijn vader.

Een donkere steen
Het grind knispert onder mijn voeten terwijl ik aarzelende stappen zet. Het blijkt een kleine begraafplaats te zijn. Het duurt dan ook niet lang voor we hem gevonden hebben. Een donkere steen, de tweede in de rij vanaf het klooster. Ik zie zijn naam, geschreven met een C in plaats van een K. Cees, voor het eerst zie ik zijn geboortedatum, en tegelijkertijd zijn sterfdatum: 17 maart 2017. Op de steen staat; Groot is het gemis. Mooi zijn de herinneringen, mijn lieve man en onze dierbare vader en opa.

De dood is onomkeerbaar
Ik sta helemaal stil, de omgeving lijkt te vervagen terwijl de herinneringen komen. De rol als vader heb je nooit opgepakt. Mijn zoons, waar ik zo van houd, heb je nooit ontmoet. Verdriet komt in een heftige vlaag omhoog. Stille tranen rollen over mijn wangen. De dood is onomkeerbaar. Ik had je zo graag in mijn armen gesloten. Ik maak deel uit van jou en jij van mij. Groot is het gemis geweest in mijn leven en het heeft zo veel ingrijpende gevolgen gehad.

Liefde voor jou
Ik leg de bloemen neer, samen met de drie edelstenen, de engel leg ik neer op het richeltje onder jouw naam. De engel heeft een groot rood hart vast. Het symboliseert mijn liefde voor jou. Mijn liefde kon je tijdens je leven niet begrijpen. Je was te zeer verbonden met schuld en schaamte.

Vergeet-me-nietjes
Rondom jouw graf zaai ik vergeet-me-nietjes. Deze bescheiden ogende bloemetjes zijn verbonden met ware en eeuwige liefde, onverwoestbare verbinding. Jouw leven op aarde is voorbij, zoals een vlinder ontpopt heb je je lichaam afgelegd en bent naar huis gevlogen, vrij van pijn, zorgen en verdriet.

Het heeft me gevormd
Lieve pap, mede dankzij jou ben ik gekomen waar ik nu ben. Het heeft me gevormd, ik ben mijn eigen pad gelopen. Met vallen en opstaan heb ik mijn leven vormgegeven. Van kindertehuis naar pleeggezinnen, er is wat met me afgesold. Ik had bescherming nodig, waar was je? Verschillende mannen namen tijdelijk de vaderrol op zich. Seksueel misbruik leek heel normaal. Het was alsof het er nu eenmaal bij hoorde. Dit alles onder de dreiging dat je anders teruggestuurd wordt naar het kindertehuis. Niemand mocht het weten, dus mondje dicht. Er is ooit één pleegvader geweest die echt voor mij gezorgd heeft als een dochter. Inmiddels was ik vijftien en van huis weggelopen omdat het te bedreigend was. Bij dit gezin kon ik veilig wonen. Toen ik 17 jaar was en mijn school had afgemaakt ben ik op mezelf gaan wonen. Ik had een baan na het behalen van mijn diploma, dit betekende voor mij vrijheid om te worden wie ik ben.

Een foto
Onze eenmalige ontmoeting in Harlingen staat me nog helder voor ogen (blog: Papa, waar ben je?). Ik keek naar je ogen en zag mijn ogen, ik keek naar je handen en zag mijn handen. Nog steeds ben ik dankbaar voor deze ontmoeting. Later volgde teleurstelling, omdat je verder contact niet aandurfde.  Mijn handen liefkozen de steen met jou naam, rust in vrede. Langzaam draai ik me om en ga terug naar het grindpad. Ik kijk nog eenmaal om, zucht een keer diep en zeg: “dag pap.” Wat rest is een foto van jou en mij samen bij de haven van Harlingen.

Uitgevlogen
Lopend over het grind ga ik richting de boom waar de jonge kauwen zitten. Mijn verbazing is groot wanneer ik in het bladerdek luid gekwetter hoor. De jongen hebben het nest verlaten. Een mooier symbool kan ik niet bedenken. Het ouderlijk nest is niet belangrijk meer, de jongen vliegen de wijde wereld in. Ze kunnen vanaf nu voor zichzelf zorgen. Zo voel ik me, de laatste resten van het nest zijn verdwenen, mijn moeder is in 2005 overleden. Ik ben een rijk mens geworden door al mijn ervaringen. De pijn van het groeien was de moeite waard. Ik heb mijn waarden hervonden en vanuit deze ervaringen mag ik anderen helpen om ook hun waarden te hervinden.

Wat kan ik voor je doen?
In mijn druk bezochte praktijk begeleid ik o.a. mensen die geadopteerd zijn of om een of andere reden niet konden opgroeien bij hun biologische ouders. De vraag ‘wie ben ik’ en ‘waar kom ik vandaan’ is iets dat vroeg of laat opspeelt, het gemis van een stuk identiteit.  Wanneer je vanuit een ander land naar Nederland bent gehaald komen er nog extra uitdagingen bij. Het lichaam herinnert zich meer dan de hersenen in woorden kunnen bevatten. Dit kan op diverse manieren tot uitdrukking komen. Vaak is er een gevoel van niet goed genoeg zijn, ze zijn gevoeliger voor afwijzing en hebben snel een negatief zelfbeeld. Ook is er vaak een  grote beïnvloedbaarheid, te weinig contact met zichzelf, en is het moeilijk om eigen keuzes te maken. Er kunnen allerlei lichamelijke klachten ontstaan, onderdrukte spanningen die opbouwen.  Ieder mens is uniek en zal op zijn eigen unieke manier reageren.

Vergeten doe je het nooit, maar door eraan te werken kun je het een plekje geven. Ik help je graag om je eigen waarde weer te vinden en vrede te sluiten met het verleden. Ik bied je een gratis inzichtgesprek aan van 30 minuten om te kijken wat voor jou de beste weg is om jouw waarden te hervinden. www.anna-smit.nl

0 thoughts on “Papa, ik heb je zo gemist”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: