Mijn herinneringen neem ik mee

Er zijn momenten dat je leven een onverwachte draai neemt die je niet aan ziet komen. Waarvan je vooraf zeker de impact niet kan inschatten. 23 november 2024 was voor mij zo’n dag. Een dag dat de tijd stilstond. Duidelijk was dat zowel ik als onze zoon in de actiestand gingen. Hij belde de meldkamer van de ambulancedienst, ik legde mijn lief zo goed als het ging neer. En terwijl hij aan de lijn was met de centralist, was ik aan het reanimeren. Door snelle ondersteuning van een buurvrouw en de daarop al snel gearriveerde ambulancebroeders, first responders van de brandweer, en twee agenten werd er gedaan wat kon. Helaas leverde dit niet het zo gewenste resultaat op. Mijn lief overleed aan een hartstilstand op de veel te vroege leeftijd van 59 jaar.

Tendensen
Begin 2024 heb ik veranderingen aan zien komen. In mijn eigen horoscoop, de wereld en horoscopen van cliënten. Dat heten tendensen in mijn vakgebied als astroloog. Sommigen noemen dit voorspellen. Ik weet dat er iets op komst is. De richting, het thema is duidelijk. De gebeurtenis zelf, het verloop ervan is altijd onderhevig aan de situatie op dat moment. Zo zorgt astrologie dat je bewust wordt van waar er iets speelt in je leven. Hoe je daarmee omgaat, welke keuzes je maakt is iets wat je zelf bepaalt. Iets wat ik zelf op diverse fronten heb gemerkt in 2024.

Herinneringen
Nu zijn er de herinneringen die mee op reis gaan naar de toekomst, ik neem het allemaal mee. Zoveel mogelijk, wat ik dragen kan. Nog niet in staat om afscheid te nemen. Bont en blauw ben ik. Niet zichtbaar aan mijn buitenkant, maar van binnen erg voelbaar. Het steekt, de scherpe randen porren in mijn vlees waardoor het rauw en pijnlijk blijft. Elke herinnering van de afgelopen 30,5 jaar kan een trigger zijn om te huilen. In mijn hoofd zijn er stukken die vertraagd gebeuren. Net of ik in een film zit.

Herinneringen zijn er genoeg. Als ik ze uitvouw en naast elkaar leg, kan ik er een heel huis mee vullen. Van de ene val ik in de andere. Zo kan ik dagen dwalen. In mijn hoofd gaan deuren, laatjes open die me laten zien waar dit muziekstuk, deze geur en die foto bij hoort. De afgelopen top 2000 is totaal anders gestemd dan in voorgaande jaren, waardoor er een muzieklijst is ontstaan waar enkele nummers in staan die de herinneringsautomaat in mijn hoofd voeden en de tranen laten vloeien. Af en toe ruik ik een vertrouwde vlaag, een geur die mijn neus en dus mijn herinneringen streelt. 

Een storm die mijn levenslust wegblaast
De dagen na zijn overlijden laten de andere herinneringen van 2024 tijdelijk vervagen. Ze overheersen doordat ik midden in een storm lijk te zitten. Een storm die mijn levenslust wegblaast en ervan doorgaat met mijn basis. Waar ik doorheen worstel. Geregeld kom ik een bekende, collega, vriend, familielid of dierbare tegen die me vasthoudt, koestert. Er is veel ondersteuning. Waar ik even op kan leunen om uit te rusten, dat er even voor me gezorgd wordt. Zodat ik kracht opdoe voor momenten dat dat nodig is.

Die baan houdt me staande
Alles voelt anders, nou ja, bijna alles. Ik ben nog steeds dol op pittig eten, reizen, de zon, de zee, mijn geweldige zoon en mijn lief. Ik wil graag kunnen leven van mijn eigen praktijk (bedrijf) zonder daar een part-time vaste baan bij nodig te hebben. Maar juist die part-time baan houdt mij nu overeind, geeft structuur aan mijn dagen. Het zorgt ervoor dat ik mezelf staande houd nu mijn basis is weggeslagen.

De halte waar ik ben uitgestapt
Waar ik begin 2024 mijn doelen helder voor ogen had, is er nu dankbaarheid dat ik een dag overzie en soms een paar dagen erbij. Ik merk dat mijn concentratievermogen met de dag groeit en dat ik wel weer vooruit wil. Mijn hoofd heeft een tijdje in een wattige omgeving gebivakkeerd. Op dit moment sta ik, voor mijn gevoel, nog steeds bij de halte waar ik op 23 november 2024 gestopt en uitgestapt ben. 

Mijn rugzak is een stuk zwaarder
Het is ondertussen 2025. De tijd heeft vleugels gekregen. Mijn rugzak is een stuk zwaarder dan begin 2024. Geregeld deel ik iets uit mijn rugzak met onze zoon, een vriend, familie, collega of dierbare. Dat houdt het levendig. Andere herinneringen komen plotseling tevoorschijn als er iets gebeurt. Veel koester ik, veel herinneringen toveren mijn lief weer tot leven. Ik ben dankbaar voor alle jaren, tijd, belevenissen samen.

Zoeken naar nieuw evenwicht kost tijd
Stap voor stap creëer ik een nieuwe basis, leer ik weer op eigen benen te staan. Af en toe mag ik leunen, uitrusten, energie opdoen. Ik houd me staande om als houvast, krachtgever onze zoon overeind te houden. Zo, stap voor stap hervind ik een nieuw evenwicht. Zoeken naar nieuw evenwicht kost tijd. Het terugvinden van mijn levenslust ook. We houden elkaar vast en pakken onze rugzakken. Met z’n tweeën stappen we verder een tijd tegemoet die mijn lief, fysiek, nooit zal ervaren.

2025
In 2025 komt er een moment dat ik mijn passies voor astrologie en hypnotherapie weer oppak. Een hand toesteken, laten zien dat er altijd meer mogelijk is dan gedacht. Om bewust te maken wat onbewust was. Wil je daar meer over weten? Mailen mag altijd: kailosinzichten@gmail.com. Voor nu een mooi, geweldig en liefdevol 2025.