Tijd om stil te staan

Wat doe jij als je iets moeilijks meemaakt? Wanneer je iets meemaakt dat te groot voor je is, dan zet je je strategieën en oude patronen in om te overleven, om te kunnen blijven voelen dat je veilig bent en krijgt wat je nodig hebt. 

Wanneer alles even op zijn kop staat
Soms kan je leven ineens op zijn kop staan, zeker nu in deze tijd met corona, misschien wel door een verlies van een dierbare, of je partner die weggaat, jij die zelf weg wilt uit je relatie ook al is het nog zo verdrietig, verlies van je baan. Alles wordt dan anders, alles wordt nieuw.

Het komt goed, ook als het eerst misgaat
Vroeger, tot een paar jaar geleden, was ik bang voor nieuwe dingen en dingen waar ik geen grip op had. Ik wist niet of ik het aankon, wat me te wachten zou staan. Ik wist niet hoe ik dan ergens doorheen moest komen en of het wel goed zou gaan. Dat voel ik niet meer. Inmiddels heb ik steeds meer rust in de dingen die op me afkomen en heb ik er vertrouwen in dat het goedkomt, ook als het eerst misgaat.

Genieten van nieuwe dingen
Ik geniet inmiddels echt van veranderingen en nieuwe dingen en op een bepaalde manier ook van de dingen die op me afkomen en me uitdagen, ook al zijn ze moeilijk en zwaar. Misschien niet meteen, maar ik zie altijd wel wat het brengt. Ik sta stil en aanschouw. Ik aanschouw wat er is. 

Uit mijn comfortzone
Ik voel de uitdaging om uit mijn comfortzone te stappen. Dat is wel iets dat ik inmiddels graag doe, omdat elke ervaring er een is om van te leren. Ik leer en groei heel graag. En dat gaat nu eenmaal vaak via obstakels, moeilijke ervaringen. Het komt er eigenlijk ook op neer dat ik steeds beter kan accepteren wat er op mijn pad komt, groot of klein.

Elke ervaring brengt je verder
Elke ervaring in je leven daagt je uit om te groeien, om te worden zoals je bedoeld bent te zijn. Uiteindelijk gaat het maar om een ding: sta stil en aanschouw wat is. Het enige wat je hoeft te doen is ‘zijn’. En dat is nu precies waar deze coronatijd ons toe uitnodigt: sta stil, treed naar binnen en aanschouw.

Maar als dat zo gemakkelijk was, dan konden we dat allemaal al wel. De ervaringen die je meemaakt in het je leven raken je, de ene keer dieper dan de andere keer. En wanneer iets je diep raakt, dan wordt er nog oude pijn geraakt die opgeslagen ligt in je systeem. En dan zet je dus je oude overlevingsmechanismen in, die je juist blokkeren om gewoon te zijn en te accepteren wat is. Door deze oude pijn heengaan, onderzoeken wat er precies geraakt wordt en wat dus de diepere betekenis is voor jouzelf in elke moeilijke of pijnlijke ervaring die je opdoet, maakt dat je teruggaat naar jezelf, recht naar je kern, zodat je kunt zijn zoals je bedoeld bent te zijn. 

Waarom stilstaan zo moeilijk kan zijn
Dit zelfonderzoek en het kunnen aanschouwen vraagt om stilstaan. En dat is nog niet zo gemakkelijk. Stilstaan is een enorme opgave voor mensen en een absolute tegenhanger van de snelle maatschappij waarin we leven. Het klinkt zo fijn, even een stap terug mogen doen en op adem komen, de ruis laten verdwijnen. Maar die ruis, het steeds maar doorgaan, heeft vaak een doel. Een doel om niet te hoeven voelen wat er is, om de pijn niet te hoeven voelen, de eenzaamheid of angst. Waar komt het toch vandaan dat stilstaan vaak moeilijk is?

Moeite met stilstaan komt vanuit een traumatische geboorte
Vanuit mijn visie gezien gaat angst om stil te staan over geboorte waarbij vastzitten in het geboortekanaal hetzelfde is als voelen dat je stikt. Een kindje dat vecht om geboren te worden, vastzit en bijna stikt, raakt in paniek. Op dat moment ontwikkelt dit kind een overlevingsstrategie dat het later als volwassene zal herkennen als een hardnekkig patroon dat hem of haar maar in de weg blijft zitten om te groeien, te kunnen leven vanuit verlangen.

Wanneer iemand een traumatische geboorte heeft gehad (denk aan spoedkeizersnede, tang- en pompverlossingen of een hele lange geboorte waarbij het kind ook heeft vastgezeten in het geboortekanaal) dan raakt stil moeten staan in het hier en nu aan dat geboortetrauma. De hartslag zal verhogen, paniek en onrust komen omhoog en de strategie wordt ingezet, vaak eentje gericht op vechten, moeten oplossen, zorgen dat de paniek zo snel mogelijk weer kan zakken. Alleen het besef al van je eigen geboorte en wetende dat de paniek te maken kan hebben met je geboortetrauma, creëert al rust op dat moment. De echte oplossing ligt op een diepere laag en vraagt om het helen van je eigen geboorte en het doorbreken van dit patroon. 

Werp een blik naar binnen
Wanneer je een ervaring hebt die je raakt, werp dan een blik naar binnen. Het is dan de tijd om te bezinnen en te reflecteren om vervolgens op een andere manier, een die voor je werkt, verder te gaan. Ook al gaat de rest om je heen door, wordt er veel van je gevraagd, sta stil en aanschouw. 

4 Tips om te onderzoeken
Ik geef je graag 4 tips om op een effectieve en diepgaande manier te onderzoeken wat een ervaring in het leven bij jou raakt en hoe je deze kunt transformeren. 

  1. Omschrijf voor jezelf wat er precies gebeurt. Het kan al zijn dat je partner gisteren iets zei wat zo diep raakte, of je buurvrouw die iets deed, een collega… Of iets groters zoals een verlies, zorgen. Beschrijf de feiten.
  2. Beschrijf vervolgens wat je voelde, wat deed er zeer, wat werd er geraakt bij je vanbinnen?  
  3. Bij stap 3 ga je wat dieper onderzoeken in jezelf: waar ken je dit van, wat je voelt? Hoe lang ken je dit al? Dat gaat terug naar je vroegste kindertijd. 
  4. En wat ben je gaan doen? Wat was jouw antwoord als kind op wat je meemaakte, wat je voelde? Hoe ging je ermee om? En zie je wat jou dat nu oplevert?

Meditatie die de pijn verzacht
Wat je nu hebt onderzocht is hoe het komt waarom een situatie in het hier en nu jou zo raakt, hoe je daarmee omgaat en hoe het je belemmert om gewoon te zijn, te accepteren wat er gebeurt in je leven. Het kan goed zijn dat je nu bent geraakt in die oude kindpijn. Een innerlijke kind meditatie is dan heel fijn om te doen omdat het deze pijn verzacht en je op een liefdevolle manier met jezelf verbindt. Die vind je hier (inclusief bovenstaande oefening nog verder uitgebreid).

0 thoughts on “Tijd om stil te staan”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: