Online werken is voor mij als wijn zonder alcohol

Het is woensdagochtend, kwart over tien in de ochtend. Ik zit achter mijn laptop. Ik kijk naar twaalf mini-schermpjes met bewegende gezichten. Mannen en vrouwen zoals ik, die vanuit huis, via een apparaat praten met elkaar, hun gevoel delen. Terwijl de een een kop koffie van zijn partner krijgt aangereikt en bij de ander de kat voor het beeldscherm langsloopt, vertellen we elkaar hoe het gaat. Wat ons bezighoudt, vanbinnen. 

De één na de ander deelt wat er in zijn of haar leven nu speelt en wat er vanbinnen leeft. Twaalf mensen, twaalf perspectieven, twaalf momentopnamen die indruk maken. Ik voel hoe ik steeds meer en meer word geraakt, hoe bijzonder dit voelt. Wat een steun en wat een verbinding met elkaar en dat dwars door al die apparaatjes heen. Als ik vertel wat mij vanbinnen bezighoudt, stromen de tranen over mijn wangen. Pfff….

Acht weken geleden wist ik nog niet wat Zoom was!
Al meer dan acht weken is mijn laptop mijn venster naar de wereld. Ik videobel met klanten, ik Zoom met mijn collega’s, ik zie allemaal kleine beeldschermpjes van mensen op mijn scherm als ik training geef. Ik doe dan mijn best om de inhoud van de training en ook de techniek zo goed als ik kan in te zetten. Ik doe mijn best om in contact te blijven. Om te blijven doen waar ik goed in ben en waar ik van hou. 

Tjemig, wat mis ik het
En op die woensdagochtend komt het zo keihard binnen. Tjemig, wat mis ik de mensen live om me heen. Wat mis ik het om aangeraakt te worden, een hand op mijn schouder, een knuffel, een plagerig duwtje. Een hand vasthouden, elkaar van dichtbij in de ogen kunnen kijken. Ik merk dat ik het steeds verwarrender en pittiger vind worden.

Op avontuur in mijn eigen leven
In het begin was ik nog wel nieuwsgierig naar alle mogelijkheden van online werken en wat fijn dat ik even geen urenlang in de auto hoef te zitten om training op locatie te geven. Wat heerlijk om nieuwe mogelijkheden te ontdekken en te spelen met frisse ideeën. Ik was weer een beetje op avontuur in mijn eigen leven. 

Ik ben het ook gewoon zat!
Maar niet op deze woensdagochtend, want ik ben het ook gewoon zat! Ik vind het niet leuk en ik word er niet blij van! Dat mag toch ook? Altijd maar overal een oplossing voor vinden, dealen met compromissen en alternatieven. Natuurlijk, dat is een prachtige energie, maar nu even niet. 

Online werken is als wijn zonder alcohol
Met een glimlach bedenk ik me dat trainingen begeleiden zonder live deelnemers net is als wijn zonder alcohol. Misschien een aardig alternatief, maar het is het gewoon net niet, niet voor mij. Als een strand zonder zon of als een boek op de e-reader. De ervaring is het net niet. Online werken is voor mij misschien ook net als in je eentje uiteten gaan in een fijn restaurant. Goed eten alleen zonder het voelen van de sfeer, zonder het diepgaand delen van die ervaring. 

Toch zeg ik ja tegen de haat-liefde verhouding
Ik realiseer me dat het hier niet gaat om alles of niets. Het ene of het andere. Zwart of wit. En ik neem een besluit. Het besluit om nu ‘ja’ te zeggen tegen deze haat-liefde verhouding met het online werken. Zodat ik mag ontdekken wat het voor mij wel, of juist niet, kan betekenen in de toekomst. Zodat we mogen ervaren wat het jou juist wel, of juist niet kan brengen. 

Zucht… inmiddels is mijn kat tegen de warme achterkant van mijn laptop gaan liggen. Ik glimlach en klap het apparaat dicht. Even de kat knuffelen. 

5 thoughts on “Online werken is voor mij als wijn zonder alcohol”
    1. Wat heb je dit weer goed beschreven! Tja, wij zitten allemaal, op onze eigen manier, in deze bijzondere situatie. Een ding ben ik niet met je eens, een boek lezen op e-reader. Voor mij geweldig! Geen zware boek op je schoot, geen “weer een boek” in de kast, goedkoop en snel downloaden, enz.enz. Dan Maar de strand zonder zon…. de wijn zonder alcohol …😜😘

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: