Bij het inpakken van al onze spullen, voor ons vertrek naar het buitenland, kwam ik mijn poëziealbum tegen van 40 jaar geleden. Zo leuk om de verhaaltjes, gedichtjes te lezen. Grappige en serieuze. Ik maakte er foto’s van zodat ik ze terug kon lezen. Vandaag is zo’n moment dat ze op mijn laptop verschijnen, terwijl ik iets anders zoek. Een poëziealbum, een boekje waar je eerst zelf in schrijft en daarna vooral vriendinnen, tantes, moeder, oma’s enzovoorts in schrijven. Bestaat dat eigenlijk nog?
We zijn allebei bijna 10 wanneer we in het album schrijven
Het moment dat ik deze foto’s heb gemaakt is al weer ruim twee jaar geleden, zolang zijn we al ‘on the road’. De laatste bladzijde van het album deed mij erg lachen, mijn dochter bleek er ook in te staan. Ik kan mij niet herinneren dat zij daar in had geschreven, het zou zo maar eens kunnen dat ze het stiekem heeft gedaan, we waren even oud toen we in het album schreven. Hoe leuk!

‘Mama is het woord waar de mensheid mee begint’
Het valt mij op dat er drie generaties in staan en niet vier. Ikzelf, mijn oma en mijn dochter. Mijn moeder heeft er blijkbaar niet in geschreven, misschien nooit van gekomen. Geen idee eigenlijk, ik ga het haar alsnog een keer vragen te doen, wel zo leuk vier generaties dochters. Het is vandaag Moederdag en zoals Toon Hermans zegt: ‘Mama is het woord waar de mensheid mee begint.’
Zo zijn we allemaal verbonden
Vandaag is mijn moeder 4.985 km van mij verwijderd en ik ben van mijn dochter 4.598 km verwijderd. En ja, ik heb ook een lieve schoonmama 2004 km verderop, evenals mijn zoon. Voor mijn oma’s bestaat er geen afstand meer, ze zijn overal zo ook bij mij. Zo zijn we überhaupt allemaal verbonden los van alle kilometers.

Het zijn er zoveel die een ouder moeten missen
Helaas zijn er heel veel mensen die geen moeder meer hebben, moeders en kinderen die veel te jong afscheid hebben moeten nemen van elkaar. Ik denk aan hen, waaronder vriendinnen van mijn dochter die een andere vorm van samenzijn (her)vinden. Het zijn er zo veel die een ouder, een papa of een mama, zo vroeg moeten missen.
Mama is niet voor iedereen zo vanzelfsprekend
Ik denk aan de zo jonge kinderen van wie de ouder ziek is, voor wie de vraag rijst of dit de laatste Moederdag is op deze wijze. En de vele jongeren die ik heb begeleid voor wie hun moeder nooit de moeder was die ze zo nodig hadden, waar ik hen een moeder die bescherming en geborgenheid gaf zo gegund had. De mensen voor wie de moeder ongekend of ver weg is.
Deze dag staat zo in het teken van alle mama’s, het woord waar de mensheid mee begint, maar mama is niet voor iedereen zo vanzelfsprekend. Ik denk ook aan hen, hoe deze dag misschien wel voelt, en ik stuur een extra berichtje. Laten we ook denken aan en lief zijn voor wie deze dag meer oproept dan vrolijkheid.
Ze heeft jou op de wereld gezet
Iedere moeder heeft in ieder geval één ding goed gedaan, zo las ik ergens: ze heeft jou op de wereld gezet! Ook dat vind ik een mooie gedachte voor alle mama’s en voor alle kinderen. Fijne Moederdag!






2 reacties
Dank je wel voor je mooie Moederdag blog, Katrín❣️Fijn dat je ook denkt aan degenen die hun moeder moeten missen…
Lieve Susan graag gedaan en jij bedankt voor je lieve reactie! 💖🙏