Oma, wanneer kom je nou eten?

Deze vraag stelt mijn kleinzoon van 18 jaar. Hij appt me meer dan ik van hem gewend ben en ik moet daar eigenlijk om glimlachen. Hij assisteert sinds kort mijn zoon, die chef-kok is in een pop-up restaurant in Amsterdam. Een vegetarisch, veganistisch restaurant waar het hoofdingrediënt groenten is. En inmiddels weet ik uit ervaring dat de gerechten die gemaakt worden bijzonder smaakvol zijn.

Pop-up restaurant?
Maar wat is dat, een pop-up restaurant? Het is een tijdelijk restaurant dat voor een korte periode is gevestigd in een leegstaand pand. Op dit moment is het een uitstekende locatie aan de Wibautstraat. Zelfs met een heerlijk groot terras met enorme parasols. Het is ook makkelijk te bereiken met het OV, erg fijn in Amsterdam, waar parkeren erg prijzig en lastig is. Binnen is er geen luxe te vinden in de vorm van gedekte tafels, mooie aankleding en dergelijke. Je kunt er terecht voor de lunch en het diner. Een prima plek dus.

Hij wil dus echt dat we komen
Ik stem een datum af met mijn dochter en andere kleinzoon om er te gaan eten. We besluiten om op vrijdagavond te gaan en als ik het hem meedeel, komt er gelijk een appje met de vraag: Hoe laat dan? Ik zeg hem dat we er rond 19.00 uur zijn. Zijn reactie bestaat uit een groot rood hart. Ik glimlach, hij wil dus echt graag dat we komen. Mijn dochter is ook benieuwd; het zijn immers haar oudste zoon en haar broer bij wie we gaan eten.

Een QR-code op de rand van de tafel
Als we aankomen is het flink druk op het terras. Er is een verjaardag aan de gang, maar binnen is genoeg plek. We zien die twee meteen staan in de keuken. Druk aan het werk en een big smile op hun gezicht. We zoeken een tafel uit en kijken of er een menukaart ligt. Nee dus. Dan zien we dat er een QR-code op de rand van de tafel zit. Als ik die scan, komt de menukaart tevoorschijn. We kiezen eerst een drankje uit en dat komt terecht in een winkelmandje dat je dan weer doorstuurt. Grappig dat het op deze manier kan en het is wel zo snel.

Kibbeling van bloemkool
Voor ik er erg in heb, staat het eten al op tafel. Dan verder kijken wat het hoofdgerecht gaat worden. Ik kies kibbeling met ingemaakte ui en remouladesaus. De kibbeling is gemaakt van bloemkool en wordt geserveerd op een broodje met sla, ui en saus. Alles zelf gemaakt. Dochter en jongste kleinzoon kiezen iets anders.

Liever een hamburger met friet
Als iedereen zijn eten heeft, blijkt dat mijn kleinzoon het maar niks vindt. Hij heeft liever een hamburger met friet. Dat laatste heeft hij ook besteld, maar voor een hamburger moet je toch ergens anders zijn. Geeft niks, bestellen we gewoon extra friet, wat overigens ook zelfgemaakt is. Het eten smaakt voortreffelijk. Nooit verwacht dat je bloemkool ook op deze manier kunt klaarmaken en met de remouladesaus is het echt lekker. Dochterlief heeft een zwarte bonenburger en is ook uiterst tevreden.

Hij vertelt enthousiast
Dan komt mijn kleinzoon met een stralend gezicht uit de keuken naar onze tafel. Hij is benieuwd wat we ervan vinden. Leuk om te zien dat hij enthousiast vertelt over zijn werk in de keuken. Inmiddels heeft hij al zijn hand verbrand omdat de hitte door de handdoek heenging toen hij de pan oppakte. Maar dat hoort erbij. Was dat het geluid van brekend servies dat we zojuist hoorden? Ik vraag er maar niet naar. Van mijn zoon had ik al gehoord dat zijn neefje het goed doet. En dat terwijl hij nog nooit in een professionele keuken heeft gestaan. Knap hoor. Hij wordt weer teruggeroepen naar de keuken en wij bestellen nog wat te drinken. Als ik afreken, zie ik dat hij alweer druk bezig is. Deze keer met afwassen. Dat moet ook gebeuren.

Beslist een aanrader
Ik ben trots op allebei en dit restaurant is beslist een aanrader. Niet alleen omdat mijn kroost er werkt, maar omdat het eten gewoon erg lekker is tegen een betaalbare prijs.

Over de auteur:

Foto van Willy Prins

Willy Prins

Kinderboekenschrijfster, storyteller, gepensioneerd basisschoolleerkracht, vrijwilligerswerker

Ik schrijf korte verhalen met een glimlach en/of om over na te denken. Als ik ga wandelen, houd ik ogen en oren open en de onderwerpen komen naar mij toe. Evenals tijdens mijn vrijwilligerswerk op de Spoedeisende Hulp en in de botanische tuin.

Al haar blogs

2 reacties

    1. Ja, leuk hè? Het blijkt dat het restaurant open mag blijven. En mijn zoon die daar als zzper werkt, is na zijn vakantie de vaste chef-kok. Kleinzoon werkt twee dagen. Na de vakantie kijken hoe dat te combineren is met zijn opleiding.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wekelijkse nieuwsbrief

Schrijf je hier in om wekelijks de nieuwste blogs te ontvangen.