Moederschap – Liefde is ook loslaten

Je kinderen zijn je kinderen niet.
Zij zijn de zonen en dochters van ’s levens hunkering naar zichzelf.
Zij komen door je, maar zijn niet van je.
En hoewel ze bij je zijn, behoren ze je niet toe.

Bovenstaand gedicht uit De Profeet van Kahlil Gibran, heeft mij altijd geïnspireerd. Als kersverse moeder, 32 jaar geleden, wist ik niet wat mij overkwam met de geboorte van mijn zoon. Een allesomvattende liefde stroomde op een overweldigende manier door mij heen. Alles veranderde compleet; mijn hele leven, mijn hele wezen. Ik heb dit gedicht gelezen, keer op keer.

Het moederschap is een van de meest belangrijke veranderingen
De geboorte van mijn zoon triggerde oude gevoelens in mij. De start van mijn eigen leven kwam voorbij. Geboren in een tehuis voor ongehuwde moeders en doorgesluisd naar een kindertehuis. Ik wist eigenlijk niets van moeder zijn. Het enige wat ik wist, was dat ik alles wilde doen om goed voor mijn zoon te zorgen. Het moederschap resulteerde in een zoektocht naar mezelf en mijn bestaansrecht. Ook ik was ooit een kind.

Mijn toegangspoort
 De start van mijn leven is heel bepalend voor wie ik ben. Ik heb een vader en moeder uitgekozen waar ik mijn lessen volop mocht leren. Dat dit gepaard is gegaan met de nodige pijn, is een feit. Ik ben niet van mijn ouders, maar ze hebben het wel mogelijk gemaakt voor mij om geboren te worden. Ik ben een eigen persoonlijkheid met een passie. Nu heb ik een drukbezochte praktijk waarin ik mensen mag adviseren en helpen in hun eigen verwerkingsproces. Door het moederschap is er een hele nieuwe versie van mijzelf geboren.

Als de band met je kind verandert
De band met je kind is een van de diepst mogelijke verbindingen. Hoe deze band zich verder ontwikkelt, is van veel factoren afhankelijk. Waar je eerder een diepe en vertrouwde band hebt, kan dit gedurende de ontwikkeling van je kind anders worden. Het karakter van het kind verschilt met jouw karakter. Het is een eigen persoonlijkheid en heeft zijn ontwikkelingsweg te gaan. Dit is niet altijd makkelijk. Je kinderen kunnen trekken hebben die je als moeder niet wilt zien, zoals narcisme. Het is uiterst pijnlijk om dit terug te zien in je kind. Je wilt hier niet aan, je hebt het gevoel dat je het kan veranderen. Het heeft tenslotte ook eigenschappen van jou meegekregen.

Je voelt je afgewezen
Als moeder geven we onze kinderen vaak alles, ten koste van onszelf. Dit is een daad van liefde, het sluipt erin. Je wilt tenslotte het allerbeste voor je kind. Het voelt dan extra rauw als je kind met jou breekt. Wanneer je kind niets meer van je wil weten, staat de wereld stil. Een diepe wond is geslagen. Het is een moeizaam proces om hier enigszins mee om te kunnen gaan. Je voelt je afgewezen en aan de kant gegooid. Met je ratio kun je er een draai aan geven, maar je hart is verscheurd. 

Een veilig fundament
Wat heel belangrijk is om diep tot je door te laten dringen is dat een kind zijn eigen pad kiest in het leven. Je kind is bij je gekomen en uit jou geboren om zijn lessen en ervaringen op te doen. Wanneer je kind een zorgzame en liefdevolle opvoeding heeft genoten, dan weet hij diep van binnen onbewust dat zijn moeder altijd van hem zal houden. Er is een veilig fundament gelegd.

Liefde is loslaten
Twijfel als moeder niet over jezelf; je hebt gedaan wat binnen je vermogen lag en zelfs daar nog een schep bovenop. Liefde is ook loslaten, hoe moeilijk ook. En wat heel vaak gebeurt, is dat het na verloop van tijd weer verandert. Wanneer je durft los te laten en in vertrouwen blijft over je kind voelt deze dit, ook al is er een afstand.

Jij mag je kinderen geven van je liefde,
maar niet van je gedachten,
want zij hebben hun eigen gedachten.
Je mag hun lichamen huisvesten,
maar niet hun zielen,
want hun zielen toeven in het huis van morgen,
dat je niet bezoeken kunt, zelfs niet in je dromen.
Je mag proberen hun gelijk te worden,
maar tracht hen niet aan je gelijk te maken.

Uit: De Profeet van Kahlil Gibran

Mijn praktijk
Mocht het bovenstaande vragen bij je oproepen of heb je behoefte aan een gesprek, dan nodig ik je uit om contact met me op te nemen. Ik bied je een gratis Skype- of telefoongesprek aan van 30 minuten.

16 thoughts on “Moederschap – Liefde is ook loslaten”
      1. Moooi Anna, ik heb zelf geen kinderen, maar heb wel gezien wat het met een moeder doet, en ook een vader, dat ik verder groeide, veel losser van hun leefde. Ik zie het aan moeders die hun kind loslaten. Ik zie het aan ouders die hun kind niet meer zien.
        Ik heb mijn intense les van diep loslaten ook gehad, via een gebeurtenis in mijn jonge leven wat diepe schuldgevoel en schaamte heeft opgeleverd. Naast veel verdriet wat langzaam sleet. Gevoelens die je leven klein maken. Gevoelens die je energetisch het meest naar beneden halen. Deze gevoelens zijn het niet waard om in je leven te blijven, als een kind of iemand anders andere keuzes maakt, een ander pad te kiest, ook al is het verkeerde pad met een bijzonder verdrietige afloop. Het is de Wil van een ander, om welke duistere, onbegrijpelijke reden. Een wil die sterker is dan de liefde om de persoon te beschermen. Ook al is de liefde groots.

        Hoeveel liefde geef je als je de ander de vrijheid geeft om die Wil te achtervolgen? Pijnlijk, maar je geeft veel liefde. Je geeft zoveel liefde weg dat je vergeet dat je je eigen liefde ook mag weggegeven: aan jezelf.
        Dank voor je inspiratie, lieve Anna, want de laatste zin geldt nog steeds voor mezelf. Dank voor het goede werk wat je doet, voor moeders, vaders, met of zonder kinderen. Jij zorgt door je hulp cia je praktijk dat er geen tientallen verdrietige jaren overheen gaan om te leren ‘loslaten’.

        1. Lieve Elma, jouw reactie ontroerd me. Jouw verhaal is zo voelbaar. Het is groots en vol van liefde om los te laten.
          In de diepte duisternis van het moment kun je dit nog niet zien en voelen. Maar wanneer je er op een nieuwe manier naar kijkt is dit zo helpend. Je bent een wijze vrouw. Ik ben blij met onze bijzondere verbinding.

          Dank je wel voor je reactie.

  1. Dag Anna, zo prachtig….Toen iemand voor het eerst tegen me zei ‘ een kind kiest zelf de ouders bij wie het geboren wil worden’ vond ik dat moeilijk aan te nemen. Hoezo zou ik een moeder gekozen hebben die mij op zo’n jonge leeftijd moest achterlaten? Ik kan inmiddels ‘ het grotere’ zien en me daarmee verbinden. En dat gedicht, het is ZO prachtig! Mijn jongste dochter had het laatst gevonden op internet en las het aan me voor. Hoewel ik het kende, was ik er stil van. Zo mooi dat het haar ook raakte en ze dat wilde delen met mij <3

    1. Lieve Susan, wat prachtig dat je er nu zo naar kunt kijken.
      Juist Kerewin laat je dit gedicht zien.

      Mooi hoe alles en iedereen uiteindelijk zijn plek mag krijgen.

      Dank je wel voor je reactie.

  2. De 9 maanden om voor te bereiden zijn al zo spannend, de bevalling, de liefde zo groot en intens! Het gedicht is prachtig en geeft vertrouwen dat het moederschap een reis is om te groeien. Jouw blog geeft zoveel steun en jouw coaching is allesomvattend.
    Dank lieve Anna

    1. Lieve Monique,
      Dank je wel voor je reactie. Het gedicht raakt mij ook altijd weer. Ik ben heel dankbaar dat ik dit mooie werk mag doen en dat het mensen helpt om de weg naar zichzelf terug te vinden.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: