Mijn grote inspiratiebron: mijn cadeaukind

Morgen is mijn cadeaukind jarig, dan wordt hij alweer 15 jaar. En ik kan me onze ontmoeting van 12,5 jaar geleden nog zo goed herinneren. 2,5 Jaar was je toen, een dreumes in pampers, met je mooie bruine ogen vol verwachting de wereld in kijkend. Stiekem Cola met een rietje uit het glas van je vader slurpen. Jij opende je armen om mij te omhelzen. Met jouw onbevangen liefde stal je direct mijn hart. Nog niet eerder voelde ik zo’n diepe verbinding als toen met jou op dat moment. Pure liefde. 

Wat we al met elkaar hebben meegemaakt?
Een Oud & Nieuw met gebroken ramen, samen schoonmaken totdat we allebei versteend van de kou onder de douche moesten opwarmen. Jouw kleine handje in die van papa, samen slapend op het grote bed. Voor de gaskachel in je pampers op de grond. Cars auto’s naar elkaar toe laten rijden en jij schaterlachen als ik het weer eens helemaal verkeerd deed. ‘Ik hou van Holland’ kijken en meedoen met natuurlijk lekkere en ook gezonde snackjes. Planten van het balkon schieten, waar je nu nog van in een deuk ligt als we het erover hebben. (Nee, lieve lezers, dat was ik, in een poging om in het doel te schieten…). Oh ja, de fijne vakanties zeker niet vergeten. Maar daar kan ik echt een heel boek over schrijven, dat bewaar ik voor een andere keer.

Van Fje naar D(tje)
Voetbal bij Excelsior, het vroege opstaan was niet echt mijn hobby. En dat werd dan ook nog eens versterkt met de herrie die ik moest doorstaan in de voetbalkantines met al het jonge grut dat er rondliep. Jij maakte natuurlijk heel veel goed, door het plezier dat je had en van je gezicht was af te lezen, en de passie die van je afspatte op het veld. Natuurlijk was ik zo’n moeder die hard langs de zijlijn het elftal aanmoedigde, tot grote ergernis van omstanders en hilariteit van de vaders.

In het begin liepen jullie met tien ‘man’ in een groepje achter de bal aan, wat leidde tot veel grappen en grollen. Maar al snel groeiden jullie uit tot een hecht team dat al snel goed ging voetballen en zelfs resulteerde in een heus kampioenschap van F9. We hadden een routine ontwikkeld om samen in de auto de wedstrijd te analyseren. Wat ging er goed, wat kon beter? Wie was de beste man van de match, de tops en tips? Omkopen hoorde er ook bij: als je zou scoren, verdiende je een euro per doelpunt… Je bent er niet echt rijk van geworden, aan je wilskracht heeft dat zeker niet gelegen. Jou zien groeien van Fje als verdediger naar D(tje) als middenvelder maakt me super trots! 

Mijn hoofdpersoon
Je verschijnt met regelmaat in allerlei schrijfsels van mij. Wel of niet gepubliceerd. Ze staan hier en daar in allerlei boekjes. Soms een naamgedicht, of een elfje, zoals laatst met de kerst. Uren zou ik over jou en mijn ervaringen met jou kunnen schrijven. Dat wat jij me hebt gebracht en wat dat met me doet. Jij bent met grote regelmaat mijn inspiratiebron. Mijn hart gloeit van liefde als ik zie hoe je opgroeit. Je lijkt al zo goed te weten wat je wel en niet wilt. Soms zijn er wat struggles, je komt er echter altijd wel uit.

Nu ben je 15 jaar en uitgegroeid tot een knappe zachtaardige jongeman en ik houd vol overgave van jou. Mijn cadeaukind.

11 thoughts on “Mijn grote inspiratiebron: mijn cadeaukind”
  1. Zo puur, hoe het is, geschreven. Je raakt meteen mijn moederhart, zo mooi om met het inzicht van de geboorte workshop van Anna Touw de verbinding van jullie te zien. Top moeder ben je!

    Liefs MO.2.0

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: