Mag ik niet ziek zijn?

Van de week zou ik een training geven, maar ik was ziek. Man man, wat vind ik dat lastig. Een training annuleren. Afspraken afzeggen. Ik mag niet ziek zijn. Het hoort niet. Ik moet klaar staan voor mijn cliënten. Ik mag ze niet teleurstellen. Hoeveel ik ook zeg dat ziek ziek is en iedereen wel eens ziek is, het valt me zwaar. Ik hoor niet ziek te zijn.

Simpelweg een trauma
Het niet ziek mogen zijn, is er ‘ingeslagen’ bij het bedrijf waar ik voorheen werkte. Een jaar na mijn scheiding werkte mijn lichaam niet meer mee. Het was op. Dat resulteerde in afwisselend korte en lange periodes ziek zijn gedurende zo’n twee à drie jaar, met zelfs in een ziekenhuisopname. Wat is dat me nagedragen. Tijdens die periode, maar ook nog vele jaren daarna. Je mag het gerust traumatiserend noemen.

De zweep erover
Nu ben ik mijn eigen baas en hanteer dezelfde zweep. Ik baal daarvan, maar het is er zo ingesleten. Ik ben gaan geloven dat ik niet goed genoeg ben als ik ziek ben. Mijn hoofd, mijn interne criticus, vertelt het me steeds weer. Ik weet dat hij me wil behoeden voor vervelende opmerkingen, maar het helpt me niet en heeft me ook nooit geholpen. Koste wat het kost doorwerken ging ten koste van mezelf. Ik was alleen maar langer ziek en kreeg toch of zelfs meer gezeur op mijn werk. 

Je lichaam fluistert
Het is een proces om daar los van te komen, om weer te leren luisteren naar mijn lijf, want daar zitten mijn weten, rust en veiligheid. Het fluistert als ik mezelf voorbijloop. Hoor ik het niet, dan geeft het een grotere waarschuwing: ik word moe of ziek. Dat zorgt ervoor dat ik wel ga luisteren. Nou ja, dat is de bedoeling.

Toestemming nodig
Ik vind het namelijk nog steeds vreselijk lastig om ernaar te luisteren als ik me niet lekker voel. Mijn interne criticus schreeuwt er zo hard overheen. Het lukt me daardoor slecht mezelf toestemming te geven om ziek te mogen zijn, om mezelf te geven wat ik nodig heb. Ik gebruik nu een tussenstap: ik vertel het een vriendin of in mijn mastermind. Met hun toestemming mag het. Ik weet het, het klinkt te gek, maar voor nu is het nog nodig. 

Alleen maar meelevend
Natuurlijk komen er ook nu reacties, maar dan van cliënten, van deelnemers van mijn trainingen. Gelukkig zijn ze overwegend positief en mag ik ervaren dat er ook mensen bestaan die meeleven. Hoe fijn is dat? Dit helpt me op mijn pad dat me steeds meer naar mezelf, naar binnen brengt. Dat is de transformatie waar ik doorheen ga. De overgang naar een steeds bewuster leven in het nu. Ik begrijp dat het ziek zijn me dat wil vertellen. Ik mag – en moet – naar binnen gaan.

Naar binnen gaan
Wat willen deze gedachten me vertellen? Zijn ze wel logisch? Wat kan ik beter tegen mezelf zeggen, welke affirmatie helpt me? Ik zoek de niet geheelde wonden van dit trauma in mijn lichaam op en heel ze door ze te voelen, te doorvoelen. Door er klank aan te geven. Het is niet altijd even makkelijk en het is niet opeens in een weekje over, maar het werkt. Het geeft lucht, ruimte. De verbinding tussen mijn hoofd en lijf wordt steeds meer hersteld. Daardoor kan ik beter naar mezelf luisteren en mezelf toestemming geven een stap terug te doen, ziek te zijn.

Geen lopend hoofd meer
Terugkijkend op die tijd met de kennis van narcisme van nu, had ik er destijds ook met een aantal van doen. Of vlogen ze mee op de regels van een narcist. Terwijl ik ze ook in mijn privéleven had en die hadden ook zo hun manieren om het ziek zijn onderuit te halen. Door het spel van de narcist met je hoofd raak je langzaam maar zeker het contact met je lijf, je intuïtie, je veiligheid, je basis kwijt. Je kunt je wel voorstellen dat het belangrijk is dit te herstellen. Dat gaat stap voor stap, laag voor laag. Iedere keer die laag waar je aan toe bent, zoals ik nu met het niet ziek mogen zijn.

Weer luisteren naar je lijf
Heb jij ook het gevoel dat je een ‘lopend hoofd’ bent en weinig tot geen contact hebt met je lichaam? Wil je je lijf en je hoofd weer verbinden? Weer in contact zijn met je intuïtie? En zoek je daar hulp bij? Plan een focussessie met me in, dan kijken we samen wat jij daarvoor nodig hebt. 

0 thoughts on “Mag ik niet ziek zijn?”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: